ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
207ΜΑΡΤΙΟΣ 1999
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- 20.000 οι Αθηναίοι επό Κέκροπος — ΜΑΡΓΕΤΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
20.000 οἱ Ἀθηναῖοι ἐπὶ Κέκροπος
OI δύο πρ·τες ΑπογραφΕς πληθυσμοΥ
στΗν Απώτατη ΕλληνικΗ Αρχαιότητα
I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Ὡς γνωστόν, ἀρχαιότατα εἰς τὸν Ἑλληνικὸν χῶρον συνέβησαν τρεῖς μεγάλοι
κατακλυσμοί:Πρῶτος ὁ ἐπὶ Ὠγύρου, δεύτερος ὁ ἐπὶ Πύῤῥας καὶ Δευκαλίωνος,
ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ὁ μέγιστος καὶ καταστρεπτικώτερος ὅλων, καὶ τρίτος ὁ ἐπὶ Δαρ-
δάνου. (Βλέπε καὶ «Δαυλόν», τ. 195, Μάρτιος 1998).
Τὴν ἀρχαιοτέραν ἴσως μαρτυρίαν περὶ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπὶ ἐποχῆς τῆς Πύῤῥας
καὶ Δευκαλίωνος ἔχομεν ἀπὸ τὸν Πίνδαρον, ὁ ὁποῖος εἰς τὸν ἔνατον (9ον) «Ὀλυ-
μπιόνικόν» του, ὅταν ὑμνῇ τὸν Ὀπούντιον Εὐάρμοστον, λέγει τὰ ἑξῆς κατ’ ἐλευ-
θέραν ἀπόδοσιν, ῥυθμικήν, τοῦ Θεοφίλου Βορέα:
«... Φέρε δὲ τὸν λόγον εἰς τὴν πόλιν τῆς Πρωτογενείας,
ὅπου κατ’ ἐντολὴν τοῦ πολυβρόντου Διὸς
ἡ Πύῤῥα καὶ ὁ Δευκαλίων
κατέβησαν ἐκ τοῦ Παρνασσοῦ καὶ τὸν
πρῶτον κατεσκεύασαν οἶκον,
ἄνευ δ’ ἔρωτος ὁμόφυλον λιθίνην ἐδημιούργησαν γενεάν,
ὠνομάσθησαν δὲ λαοὶ οἱ ἀνήκοντες εἰς αὐτὴν ἀπὸ τῶν λίθων...».
Ὁ Πίνδαρος μὲ τὸ ἀνωτέρω μικρὸν ἀπόσπασμα τοῦ ὕμνου του περιγράφει τί
ἀκριβῶς συνέβη μετὰ τὸν κατακλυσμὸν τοῦ Δευκαλίωνος, ὅτι δηλ. ὁ Δευκαλίων
καὶ ἡ σύζυγός του Πύῤῥα (μετὰ τὴν ἀπόσυρσιν τῶν ὑδάτων τοῦ κατακλυσμοῦ)
κατέβησαν ἀπὸ τὶς κορυφὲς τοῦ Παρνασσοῦ καὶ ἵδρυσαν τὴν πρώτην μετακα-
τακλυσμιαίαν μικρὴν κοινωνίαν ἀνθρώπων, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ὄχι δι’ ἔρω-
τος (μίξεως, συνουσίας) αὐτῶν.
Ἀλλὰ περισσότερες πληροφορίες περὶ τοῦ κατακλυσμοῦ τοῦ Δευκαλίωνος καὶ
τῆς Πύῤῥας δίδει ὁ Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος (γραμματικὸς τοῦ 2ου π.X.
αἰῶνος) εἰς τὴν «Βιβλιοθήκην» του VIIA´, ὡς ἑξῆς: «Υἱὸς τοῦ Προμηθέως ἦταν
ὁ Δευκαλίων. Οὗτος βασιλεύων τῆς περὶ τὴν Φθίαν περιοχῆς νυμφεύεται τὴν
Πύῤῥαν, τὴν θυγατέρα τοῦ Ἐπιμηθέως καὶ τῆς Πανδώρας, τὴν ὁποίαν οἱ θεοὶ
ἔπλασαν ὡς πρώτην γυναῖκα. Ὅταν δὲ ὁ Ζεὺς ἠθέλησε νὰ ἀφανίσῃ τὸ χαλκοῦν
γένος, ὁ Δευκαλίων κατὰ συμβουλὴν τοῦ Προμηθέως κατεσκεύασε μίαν λάρνα-
κα(κιβωτόν, πλοῖον), ἔβαλε μέσα ὅλα τὰ ἀναγκαῖα καὶ εἰσῆλθε καὶ ὁ ἴδιος μετὰ
τῆς Πύῤῥας σ’ αὐτήν. Ὁ Ζεὺς δὲ ἔρριξε πολλὴν βροχὴν ἀπὸ τὸν οὐρανόν, ἡ ὁποία
ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος κατέκλυσεν, ὥστε νὰ χαθοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, πλὴν
ὀλίγων, οἱ ὁποῖοι κατέφυγον εἰς τὰ πλησίον ὑψηλὰ ὄρη. Τότε δὲ καὶ τὰ εἰς τὴν
Θεσσαλίαν ὄρη(Ὄλυμπος καὶ Ὄσσα) διεχωρίσθησαν καὶ ὅλα κατεστράφησαν
ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Ἰσθμὸν καὶ τὴν Πελοπόννησον. Ὁ Δευκαλίων μέσα εἰς τὴν λάρ-
νακα φερόμενος πάνω στὰ ὕδατα τοῦ κατακλυσμοῦ ἐπὶ ἐννέα ἡμέρες καὶ νύκτες
προσήραξε εἰς τὸν Παρνασσόν, καὶ ἐκεῖ, ἀφοῦ ἐσταμάτησαν οἱ βροχές, ἐξῆλθε καὶ
προσέφεραν θυσίαν εἰς τὸν Σωτῆρα Δία. Ὁ Ζεὺς δέ, ἀφοῦ ἔστειλε τὸν Ἑρμῆν