ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
208ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1999
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Με τα (σπασμένα) φτερά της Ρωμιοσύνης — ΣΑΡΩΘΡΟΝ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
O ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ
Μὲ τὰ (σπασμένα) φτερὰ τῆς Ρωμιοσύνης
Ποιός Δίας νεφεληγερέτης ρίπτει τοὺς κεραυνούς του; Πάει αὐτός. Ἄλλος
ἔρριψε τοὺς κεραυνούς του στὰ μοῦτρα ὅλων αὐτῶν ποὺ ἐπιμένουν ἑλληνικά.
Ἄχ! πόσο θὰ ἤθελα νὰ δῶ τὰ ξυνισμένα μοῦτρα αὐτῶν τοῦ «Δαυλοῦ». Νά! ἐδῶ
μοῦ κάθονται, στὸ στομάχι. Τόσο ἀχώνευτοι μοῦ εἶναι. Ἀλλὰ νὰ ποὺ τὸ παρα-
πέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη στὰ δύο καὶ ἐν μέσῳ διαλυομένων συννέφων ἐνεφα-
νίσθη αὐτός, ὁ μεγάλος, ὁ σεβασμιώτατος μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγί-
ου Βλασίου κ. Ἱερόθεος ρίπτων τοὺς κεραυνούς του.
Κεραυνὸς α´: «Αὐθεντικοὶ Εὐρωπαῖοι εἶναι οἱ Ρωμιοί, νόθοι οἱ ψάχνοντες γιὰ
τοὺς προγόνους τους» (ἐπὶ λέξει).
Τὸ βλέπω· τὸ βουλώσατε ὅλοι ἐσεῖς ποὺ μᾶς ἔχετε ζαλίσει μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ
τὸν πολιτισμόν της. Νόθος ὁ πολιτισμός της καὶ μπάσταρδοι ὅλοι ἐσεῖς ποὺ λέ-
τε, ὅτι πρόγονοί σας ἦταν ὁ Μιλτιάδης καὶ ὁ Λεωνίδας. Καὶ τί μπάσταρδοι; Μι-
γάδες!!! Δὲν ἔχετε διαβάσει Μαρτὶν Μπερνάλ καὶ τὴν «Μαύρη Ἀθηνᾶ» του;
Καὶ ὄχι μόνο μπάσταρδοι μιγάδες ἦταν, ἀλλὰ καὶ ὁμοφυλόφιλοι. Δὲν ἔχετε δια-
βάσει τοὺς «Ἔκφυλους» τοῦ κυρίου Σιαμάκη; Κι ἐσὺ μακαριώτατε Χριστόδου-
λε, τί τὸν ἀφήνεις τὸν σεβασμιώτατο Ἱερόθεο στὸν Ἅγ. Βλάσιο; Τόσο σημα-
ντικὸ εἶναι αὐτὸ τὸ χωριό; Στεῖλε τον τουλάχιστον στὰ Ἰωάννινα, ὅπου ὁ μη-
τροπολίτης του σὲ στενοχώρησε γιὰ τὴν καῦσι τῶν νεκρῶν· ἢ στὴν Ζάκυνθο, γιὰ
νὰ νιώσῃ αὐτὸς ὁ Χρυσόστομος τί σημαίνουν προγαμιαῖες σχέσεις.
Κεραυνὸς β´: «Πάντως ἐμεῖς θὰ παραμένουμε Ρωμηοί, θὰ ἐξακολουθοῦμε νὰ
κρατᾶμε τὴν παράδοση τῆς ἑνιαίας Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας,...» (ἐπὶ λέξει). Τί
λέτε τώρα, Ἑλληνάκια; Λίκνο μας εἶναι τὸ Βυζάντιο, τὸ εἶπε καὶ ὁ μακαριώτα-
τος. Ἂχ τί θυμήθηκα τώρα. Λέω Βυζάντιο καὶ κολάει τὸ στόμα μου. Ναί, αὐτὸ
εἶναι τὸ λίκνο μας. Τὸ λίκνο τὸ δικό μας. Γιατί τότε ἐμεῖς εἴμαστε τὰ μεγάλα ἀφε-
ντικὰ κι ἐσεῖς σκλαβάκια. Κι ἔτσι κι ἐτολμούσατε νὰ μᾶς κουνηθῆτε, ἀναμμένη
σᾶς περίμενε ἡ θράκα ἢ τὸ πλῆθος τῶν φανατικῶν μου νὰ σᾶς λυντσάρῃ, ὅπως
ἐκείνη τὴν βρωμερὴ Ὑπατία, ποὺ ἐτόλμησε νὰ στεναχωρήσῃ κοτζὰμ Κύριλλο,
πατριάρχη Ἀλεξανδρείας. Φτοῦ, ποὺ εἶπα πάλι κακιὰ λέξι: Ἀλεξάνδρεια ἀπὸ
τὸ Ἀλέξανδρος...
Καὶ μὴ νομίσετε, σκλαβάκια Ἑλληνάκια, ὅτι στὸν ἀγῶνα μας εἴμαστε μόνοι.
Τὸ ἄρθρο τοῦ σεβασμιώτατου μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγ. Βλασίου (πολὺ
μ’ ἐνοχλεῖ τελικὰ αὐτὸ τοῦ Ἁγ. Βλασίου) κ. Ἱεροθέου ἐδημοσιεύθη στὴν «Ἠχὼ
τῶν αἰθέρων», ὄργανο τῶν ἀποστράτων τῆς Ἀεροπορίας (εἴδατε πόσο ἔξυπνα
ἀποφεύγουμε κι ἐγὼ κι αὐτοὶ τὸ μισητὸ «Ἑλληνικῆς»;). Ἕνα μόνο μὲ στενοχώ-
ρησε στὴν καλὴ ἐφημερίδα· ὑπάρχει μία στήλη «Μὲ τὰ φτερὰ τοῦ Ἰκάρου». Γρή-
γορα ἀλλάχτε την μὲ τὸ «Μὲ τὰ φτερὰ τῶν Χερουβείμ». Καὶ κάντε το γρήγορα,
γιατί στὴν γωνιὰ μᾶς τὴν ἔχει στήσει τὸ
Σάρωθρον