ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΝΕΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΓΙΑ THN ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΜΑΣ Τὰ «Παιδιὰ τοῦ Ὀδυσσέα», ὁΓιάννης (ἀριστερὰ) καὶ ὁΒαγγέλης Βαφίνης (δεξιά), κρατώντας δύο πανάρχαια ἑλληνικὰ μουσικὰ ὄργανα, ποὺ χρησιμοποιοῦν στὶς μουσικές τους δημιουργίες. ὉΓιάννης κρατᾷ τὴν περίφημη «λύρα τοῦ Ἑρμοῦ» (κατὰ τὴν παράδοση φτιαγμένη ἀπὸ τὸν Ἑρμῆ καὶ δωρηθεῖσα στὸν Ἀπόλλωνα). ὉΒαγγέλης κρατᾷ τὸν ταμπουρᾶ ἢ θαμπούρα, ἀπόγονο τῆς ἀρχαίας πανδουρίδος. Τὰ «Παιδιὰ τοῦ Ὀδυσσέα» μιλοῦν στὸν «Δαυλό» Εἶναι πασιφανές, ὅτι οἱ σημερινοὶ Ἕλληνες κατακλύζονται ἀπὸ μίαν πραγματικὴν πλημ- μυρίδα μουσικῶν ἀκουσμάτων, τὰ ὁποῖα ἕλκουν τὴν προέλευσή τους ἢ ἀποτελοῦν μίμηση τοῦ δυτικότροπου-ἀμερικανικοῦ μουσικοῦ ὕφους καὶ ρυθμοῦ. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ νὰ εἰπωθῇ, ὅτι ἡ μουσικὴ αὐτὴ εἶναι ἡ αἰχμὴ τοῦ δόρατος τῆς πολιτισμικῆς εἰσβολῆς ποὺ δέχεται κάθε γω- νιὰ τοῦ πλανήτη, εἰσβολῆς ποὺ στοχεύει στὴν κατασκευὴ ἑνὸς ἀνιστόρητου καὶ ἀσυνειδη- τοποίητου ἀτόμου. Σὲ παλαιότερο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» εἶχε ἐπισημανθῆ τὸ πῶς ἡ πανάρ- χαια μουσική μας παράδοση περιέπεσε τὶς τελευταῖες δεκαετίες στὸν ἔλεγχο ἀλλοτρίων δι- σκογραφικῶν ἑταιρειῶν, ποὺ ἀνηλεῶς τὴν ἐκφυλίζουν καὶ τὴν ἐμπορεύονται. (Δὲς «Δαυ- λός», τεῦχος 202: A. Πετρουτζάκου, «Ἡ ἅλωση τοῦ λαϊκοῦ τραγουδιοῦ»). Ὡστόσο τὸν τελευταῖο καιρὸ κάνει ὁλοένα καὶ αἰσθητότερη τὴν παρουσία της μιὰ νέα γε- νιά Ἑλλήνων καλλιτεχνῶν, ποὺ δείχνει ὅτι ἀντιστέκεται σθεναρὰ καὶ δημιουργικὰ σ’ αὐτὸ τὸ ὄντως ἰσοπεδωτικὸ ρεῦμα. Νέα παιδιὰ μὲ ἄριστη μουσικὴ κατάρτιση, μὲ ὑγιῆ ἐθνικὴ καὶ καλλιτεχνικὴ συνείδηση καὶ μὲ πρωτόγνωρο ψυχικὸ σθένος ξεκίνησαν καὶ ἀναζητοῦν τὶς γνήσιες ῥίζες τῆς μουσικῆς μας παράδοσης, καταπλήσσοντας μὲ τὴν ὄρεξη καὶ τὸ μεράκι τους. Ἰδιαίτερα ὁμιλητικὸ παράδειγμα τὰ «Παιδιὰ τοῦ Ὀδυσσέα», οἱ ἀδελφοὶ Γιάννης καὶ Βαγγέλης Βαφίνης, δύο ἄριστοι στιχουργοί, συνθέτες, ἐκτελεστές. Ὅλως τυχαίως ἦρθε στὰ χέρια μας ὁ τελευταῖος τους δίσκος (cd), τὰ «Ἀνήσυχα Ταξίδια», ἕνα ἔργο ξεχωριστῆς ποι-