Νέα τάξις ἐξουσιασμοῦ Πρὶν τρία χρόνια κυκλοφόρησε στὴν Ἀμερικὴ τὸ βιβλίο τῆς δημοσιογρά- φου Τζάνετ Λόουι μὲ τίτλο «ἩΜυστικὴ Αὐτοκρατορία – Πῶς 25 πολυε- θνικὲς κυβερνοῦν τὸν κόσμο», στὸ ὁποῖο μπορεῖ νὰ διαπιστώσῃ κανείς, ὅτι τὰ πάλαι ποτὲ παντοδύναμα ἐθνικὰ κράτη φαντάζουν ὡς νάνοι μπροστὰ στὴν γιγαντιαία οἰκονομικὴ –ἐκ πρώτης ὄψεως– δύναμιν τῶν μεγάλων πολυε- θνικῶν ἑταιρειῶν. Τὸ βιβλίο αὐτὸ δείχνει, ὅτι τὸ ἀκαθάριστο ἐθνικὸ προϊόν (ΑΕΠ) τῶν περισσοτέρων χωρῶν τοῦ κόσμου εἶναι κατὰ πολὺ μικρότερο ἀπὸ τὸν ἐτήσιο κύκλο ἐργασιῶν («τζίρο») πολλῶν μεγάλων ἑταιρειῶν. Γιὰ παρά- δειγμα ἡ ἰαπωνικὴ τράπεζα Dai-Ichi Κangyoπαρουσιάζει ἐτήσιο «τζίρο» με- γαλύτερο ἀπὸ τὸ ΑΕΠ τῆς Κίνας καὶ σχεδὸν ἴσο μὲ αὐτὸ τῆς Ἀγγλίας. Ἡ Exxon,μιὰ ἀμερικανικὴ ἑταιρεία πετρελαιοειδῶν, ἔχει πωλήσεις μεγαλύτε- ρες ἀπὸ τὸ ΑΕΠ τῆς Ἰνδονησίας, ἐνῷ ὁ «τζίρος» τῆς ἀμερικανικῆς «ἁλυσί- δας» σούπερ μάρκετ Wal-Μartξεπερνᾶ τὸ συλλήβδην ΑΕΠ 160 χωρῶν! Ἀκόμη στὰ χέρια τέτοιων μεγάλων οἰκονομικῶν συγκροτημάτων περιέρ- χονται σταδιακὰ τόσο οἱ δημόσιες ὅσο καὶ οἱ ἰδιωτικὲς ἐπιχειρήσεις ἐθνικῆς ἐμβελείας, ὁδηγώντας τὰ ἑπόμενα χρόνια στὸν ὁλοκληρωτικὸ ἀφανισμὸ τῶν ἐθνικῶν οἰκονομιῶν. Τὴν ἑπομένην τριετία λόγου χάριν τὸ 50% τοῦ ἑλληνι- κοῦ λιανεμπορίου, ποὺ διενεργοῦν κυρίως τὰ σουπερμάρκετ, θὰ περάσῃ σὲ ἑταιρεῖες ξένων συμφερόντων. Καὶ φυσικὰ τὸ φαινόμενο αὐτὸ παρατηρεῖται σὲ παγκόσμια κλίμακα. Τὰ παραπάνω στοιχεῖα δείχνουν, ὅτι ἡ καλπάζουσα οἰκονομία τῆς λεγο- μένης «ἐλεύθερης ἀγορᾶς» ἀφαιρεῖ πλέον τὴν δύναμιν ἀπὸ τοὺς παραδο- σιακοὺς φορεῖς ἐξουσίας, τὰ κράτη, καὶ τὴν παραδίδει στὰ χέρια τῶν πολυε- θνικῶν. Στὸν στίβο τοῦ οἰκονομικοῦ ἀνταγωνισμοῦ ἡγεμονικὴν θέσιν κατέ- χουν πλέον οἱ ἀμερικανικὲς ἑταιρεῖες ἐξ αἰτίας τῶν μεταπολεμικῶν ἐξελίξε- ων. Ἀμέσως μετὰ τὸ τέλος τοῦ B´ Παγκοσμίου Πολέμου ἡ ἐρειπωμένη Δυτικὴ Εὐρώπη δέχτηκε τὴν οἰκονομικὴν βοήθεια τῶν ΗΠΑ καὶ διὰ τοῦ «σχεδίου Μάρσαλ» εἰσέρρευσαν στὴν γηραιὰν ἤπειρο 35 περίπου δισεκατομμύρια δολ- λάρια τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Τὸ ἀντάλλαγμα ἦταν –πέρα ἀπ’ τὸν ἀκολουθού- μενο δανεισμὸ γιὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀνορθώσεως– ἡ κατάργησις τῶν δα- σμῶν ἀπὸ τὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες γιὰ τὰ ἀμερικανικὰ προϊόντα ποὺ εἰσῆγαν. Ἡσυμφωνία γιὰ τοὺς δασμοὺς (ἡ περίφημη GATT)ὑπογράφεται τὸ 1947. Τὸν ἑπόμενο χρόνο (1948) ἱδρύεται καὶ ὁ ΟΟΣΑ(Ὀργανισμὸς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας καὶ Ἀναπτύξεως) γιὰ τὸν ἴδιο σκοπό, δηλαδὴ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἀμερικανικῆς ἡγεμονίας στὴν Εὐρώπη ὅπως καὶ στὸν ὑπόλοιπο κόσμο, μέσα ἀπὸ τὴν ἀστυνόμευσιν τῶν ἐθνικῶν οἰκονομιῶν γιὰ τὴν ὑποτιθέμενη σωστή τους ἀνάπτυξιν· στὴν οὐσία ὅμως γιὰ τὴν ὁμαλὴν διείσδυσιν τῶν ἀμε- ρικανικῶν ἑταιρειῶν στὶς ἐσωτερικὲς ἀγορὲς τῶν κρατῶν. Ὁ ἴδιος αὐτὸς ὀργανισμὸς σὲ συνεργασία μὲ τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο (ΔΝΤ) –ἱδρυθὲν γιὰ τοὺς ἴδιους λόγους– ἐνεργοποιεῖται μετὰ τὴν κατάρρευσιν τοῦ σοσιαλισμοῦ καὶ στὴν Ἀνατολικὴ Εὐρώπη. Ἡὑποταγὴ τῶν κρατῶν δικαι-