Τιουγκοσλαθία: Ἡ ἄλλη ὄψη της 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ἡ ἄγρια ἐπέμδασι τοῦ Διεθνοῦς Ἐξουσιασμοῦ στὴν περιοχὴ τῆς Σερθίας συνέδαλε στὸ νὰ διατυπωθοῦν ποικίλες ἀπόψεις καὶ σκέψεις ἀπ᾽ τὸν δημοσιογραφικὸ καὶ πνευ- ματικὸ χόσμο ἐπὶ τῶν τεκταινοµένων, σκέψεις καὶ χρίσεις ὅμως ποὺ ἐν πολλοῖς ἦσαν ἄστοχες, ἀνιστόρητες, μονομερεῖς, ἀποτέλεσμα τῆς δυϊστικῆς ὀπτικῆς, μὲ τὴν ὁποία δυ- στυχῶς ἔχει συνηθίσει ὁ κόσμος νὰ ὁρᾷ καὶ νὰ ἀντιλαμθάνεται τὴν πραγματικότητα. Τὸ πραγματικὸ πρόσωπο τῶν ἐξουσιαστῶν παραμένει εἰσέτι ἀφανέρωτο, κρυμμένο καλὰ ὄπισθεν τῆς θεατρικῆς σκηνῆς, ὅπου τὰ πιόνια του παίζουν ἄριστα τὸν ρόλο τους. Οἱ σκο- ποί του παραγνωρίστηκαν ἢ στὶς πλεῖστες τῶν περιπτώσεων διαστρεθλώθηκαν. Οἱ 6υ- ζαντινορθόδοξες σημαῖες χυµάτιζαν μαζὶ μὲ τὶς κόκκινες σημαῖες τῆς θνήσκουσας µαρ- Ἐιστικῆς ἰδεολογίας στὰ γνωστὰ συλλαλητήρια, σημάδι τῆς συγχύσεως ἤ, ἂν θέλετε, ἐπιδεθαίωση τῆς ποινῆς καταγωγῆς χαὶ φύσεως τῶν δύο αὐτῶν ἰδεολογιῶν. Ὃ πραγ- ματικὸς ὅμως στόχος τοῦ ἐξουσιασμοῦ παραγνωρίστηκε. Χωρὶς καμμιὰ πρόθεση νὰ δι- παιώσουµε τὸν Διεθνῆ Ἐξουσιασμὸ καὶ τὴ θαρθαρότητα τῆς ἐπιθέσεως τοῦ ΝΑΤΟ, θὰ προσπαθήσουμε νὰ ποῦμε μερικὲς ἀλήθειες καὶ γιὰ τὴν ἄλλη πλευρά, τὴ σερθική, ἀλή- θειες ποὺ δυστυχῶς δὲν ἐλέχθησαν... 1. Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΣΜΟΥ Ἡ νατοϊκὴ ἐπίθεση στὴ Σερθία δημιούργησε στὸν ἑλληνικὸ λαὸ μιὰ ἔντονη συμπάθεια πρὸς τοὺς Σέρθους. Τὰ ἀκριθῶς ἀντίθετα συναισθήματα ἔχουν προκληθῆ στοὺς λαοὺς τῆς Δύσης. Δυστυχῶς ὁ σύγχρονος κόσμος ἀπαιτεῖ τὴν ὕπαρξι τοῦ ἀπόλυτου καλοῦ (Θεὸς) καὶ τοῦ ἀπόλυτου κακοῦ (Σατανᾶς). Στὴ συγκεκριµένη περίπτωσι τὸ ἀπόλυτο χαχὸ (Σατανᾶς) θεωρεῖται ἡ ᾽Αμερικὴ καὶ τὸ ΝΑΤΟ, τὸ ἀπόλυτο καλὸ τὸ «ἀδελφὸ» σερ- δικὸ ἔθνος -- τοὐλάχιστον κατὰ τὴν ὁπτικὴ τῶν Ἑλλήνων. "Ας δοῦμε τὴ δεύτερη περί- πτωσι μὲ τὴ 6οήθεια τῆς ἀλάνθαστης ἱστορικῆς προοπτικῆς τῶν τελευταίων αἰώνων. Ὁ Σέρθος καθηγητὴς στὸ πανεπιστήμιο τοῦ Βελιγραδίου Ταδοπιίτ ΜαΚεἰπιονίς στὴ µελέτη του «Ἡ ἐθνογένεσι τῶν Σέρθων στὸν Μεσαίωνα», μᾶς πληροφορεῖ: «Βάσει ὅλων τῶν ἀναφερθέντων στοιχείων ἀναπτύχθηχε μιὰ συµόίωσι τοῦ Κράτους καὶ τῆς ᾿Εκκλη- σίας, ποὺ κατὰ τὸν 130 αἰῶνα ὡδηγοῦσε σὲ μιὰ ἰδεολογία, κατὰ τὴν ὁποία ἡ φυλὴ τῶν Σέρόων μὲ τὸ κράτος τους καὶ τὴν ἐκκλησία τους θεωρεῖται ἐκλεκτὴ ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ ὀνο- µάζεται ἀπὸ μερικοὺς ἐκκλησιαστικοὺς συγγραφεῖς “Νέο Ισραήλ”». Οἱ Σέρόοι δηλαδὴ υἱοθετῶντας τὴν ἑθραϊκὴ ἀντίληψι περὶ ἐκλεκτοῦ ἢ περιούσιου λαοῦ, κατὰ τὸν Μαξί- µοθιτς, εἶχαν ὡς κύριο σκοπό, ὅπως καὶ οἱ Ἑδραῖοι, τὴν παγκόσμια ἐπικράτησι καὶ τὸν ἀφανισμὸ τῶν γύρω λαῶν. ὋὉ μεγάλος φιλόσοφος Κορνήλιος Καστοριάδης πρὸ πενταετίας εἶχε καυτηριάσει τὴν Φιλοσερθικἡ ἑλληνικὴ πολιτικὴ καὶ εἶχε καταγγείλει τοὺς μύθους περὶ «ἀγαθῶν» Σέρ- όων; ἔλεγε σχετικά: «Απὸ τὸ 19ἱδ ὡς τὸ 1988 οἱ Σέρόοι ἔπαιζαν στὴ Γιουγκοσλαδία τὸν ρόλο ποὺ ἔπαιζαν οἱ Ρῶσοι στὴν “Σοδιετικὴ “Ενωση”. "Ηταν συνεπῶς ἀναμενόμενο, ὅτι, μόλις τὸ ἐπέτρεπαν οἱ συνθῆχες, οἱ διάφορες ἐθνότητες τῆς πρώην Γιουγκοσλαδίας θὰ ζητοῦσαν τὴν ἀνεξαρτησία τους. ᾿Αλλὰ καὶ ὅτι θὰ προέκυπτε ζήτημα μειονοτήτων... "Ηταν δύσκολο νὰ προθλέψη κανεὶς τὴν “προληπτικὴ” δαρδαρότητα καὶ θηριωδίατῆς