Ὃ «εἰδωλο»κτόνος Δύο δηλώσεις τοῦ οἰκουμενικοῦ πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου’ ἡ µία γραπτὴ (στὶς ἐφημερίδες) καὶ ἡ ἄλλη προφορικὴ (ἀπὸ τὴν τηλεόρασιν). 'Η προφορικὴ (αὐτήκοος ὁ «4 αυλός») ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ὁ Ἱερὸς Βράχος τῆς Ακροπόλεως ἐπὶ τῇ ἡ συμπληρώσει 2.000 ἐτῶν ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πρέπει νὰ ἀνακηρυχθῇ σύμδολον τῆς χριστιανοσύνης»... (Πάλι καλά, ποὺ δὲν ἐξή- τησε νὰ μετατραπῇ καὶ πάλι σὲ ναὸ τῆς «Παναγίας τῆς Αθηνιώτισσας» ὁ Παρθε- νών, ὅπως τὸν εἶχαν μετατρέψει προκάτοχοί του). "Όμως στὶς ἐφημερίδες διαδά- ζουμε: «Ὁ κ. Βαρθολομαῖος ζήτησε τέλος τὴν ἀνάδειξη τοῦ ὀράχου τοῦ Αρείου Πά- γου ὡς ἀξιολόγου μνημείου, μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς συμπλήρωσης 2.000 ἐτῶν ἀπὸ τὴν γέννηση τοῦ Χριστοῦ» («Καθημερινή», 25 Μαΐου 1999). Δύο τινὰ πρέπει νὰ συμδαίνουν. Ἢ ὁ κ. Βαρθολομαῖος αὐθόρμητα, ἐν τῇ ούμῃ τοῦ λόγου του, ἔκανε ὑπέρόασιν χειρογράφου ἢ προσεπάθησε μὲ δεύτερη διορ- θωτικὴ δήλωσι νὰ «μαζέψῃ» τὴν πρώτη. “Ὅπως ὅμως καὶ νὰ ἔχῃ, τὸ ἀτόπημα τοῦ |. κ. Βαρθολομαίου παραμένει µεγάλο. ᾿ Ακόμη κι ἐὰν πρόκειται γιὰ τὸν 6ράχο τοῦ ᾿Αρείου Πάγου (δεδαίως γιὰ τὴν Ακρόπολιν εἶναι μεγαλύτερο), ἡ οὐσία τῶν πραγ- μάτων δὲν ἀλλάζει: ἐκφράζει τὸν διακαῆ πόθο τῆς ᾿Ορθοδοξίας, νὰ μετατραποῦν ἀρχαιοελληνικὰ «εἰδωλολατρικὰ» μνημεῖα (ὅσα ἔχουν γλυτώσει ἀπὸ τὴν κατα- στροφὴ) σὲ χριστιανικά, ὥστε νὰ ἐξαλειφθῇ κάθε μνήμη τοῦ ἀρχαίου πολιτισμοῦ. Α.Κ. «Τοῦρκοι χωρὶς µουστάκια» "Ετσι χαρακτηρίζονται οἱ σύγχρονοι Ελληνες ἀπὸ τὸν κ. Δαυὶδ Κλινγκχόφερ -- προδήλου καταγωγῆς --, συνεργάτη τοῦ ἀμερικανικοῦ περιοδικοῦ «Ναιίοπαί | Κενίενν», ὁ ὁποῖος στὸ τεῦχος τῆς 17ης Μαΐου 1999 τοῦ ἐν λόγῳ ἐντύπου παρουσίασε | ἕνα σχετικὸ κείµενο «κριτικῆς», παραθέτοντας τὶς ἐντυπώσεις του ἀπὸ µία προ- σφάτως ἀνακαινισθεῖσα μόνιμη ἔκθεση ἀρχαίας ἑλληνικῆς τέχνης στὴν Ν. Υόρκη. Ὃ «κριτικὸς» συμπεραίνει, ὅτι τὰ πολιτισμικὰ στοιχεῖα, ποὺ ἀντικατοπτρίζονται πάνω στὰ ἀρχαῖα μνημεῖα, οὐδεμία σχέση ἔχουν μὲ τὸ νεοελληνικὸ γίγνεσθαι. Ἂν δὲ κατ᾽ αὐτὸν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ γεγονὸς, ὅτι ἡ “Ελλάδα ὑπέστη κατ᾽ ἐπανά- λήψη εἰσδολὲς καὶ κατακτήσεις ἀπὸ ἀλλοεθνεῖς καὶ κυρίως ἀπὸ τοὺς Οθωμανούς, | τότε οἱ σημερινοὶ Ἓλληνες, λέγει ἐπιτιμητικὰ ὁ Δαυὶ Κ., εἶναι... «Τοῦρκοι χωρὶς | μουστάκια». Ἥ ἐπίκριση τῶν μὴ µουστακαλήδων συγχρόνων “Ελλήνων -- καὶ ἡ κατὰ συνεκ- δοχὴν ἐννοούμενη ὑπεροχὴ τῶν µουστακαλή δων Οθωμανῶν -- ἀσφαλῶς εἶναι αὐτὰ ποὺ ἀποκαλύπτουν αὐθεντικὰ τὴν ψυχολογία τοῦ δάθους τοῦ χαριτωµένου αὐτοῦ τεχνοκρίτη, ἀνεξάρτητα πρὸς τὶς περὶ ἑλληνικῆς τέχνης καὶ ἱστορίας μεγαλοφυεῖς σαπουνόφουσχές του. Μ.Μ. Θησαυροὶ σὲ ἀποθήκη Οἱ πρόσφατες ἀρχαιολογικὲς ἀνασκαφὲς στὴν περιοχὴ Μακρύγιαλου Πιερίας