ΑΙΣΙΜΑ KAI ΑΔΗΡΙΤΑ Ποιός ἔθαψε τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμό; Ἀνάμεσα στὰ ἄλλα, ποὺ ἐδήλωσε ὁ ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος στὴν Μυτιλήνη, εἶπε ὅτι στὰ χώματα τῆς ἀπέναντι πλευρᾶς τοῦ Αἰγαίου (στὴν Ἰωνία) εἶναι θαμμένη ἡ ἑλληνικὴ ἱστο- ρία. Καὶ βεβαίως ἔχει δίκιο ὁ Μακαριώτατος. Μόνον ποὺ κατὰ τὴν προσφιλῆ χριστιανικὴ συ- νήθεια εἶπε τὰ μισά. Καὶ εἶπε τὰ μισά, γιατὶ οἱ νεκροθάφτες τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ἦταν οἱ χριστιανοί. Εἶπε τὰ μισά, γιατὶ ἔπρεπε νὰ ἀναφερθῇ στὸν ἕνα ἐκ τῶν τριῶν «φωστήρων», τὸν Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο, ποὺ σὰν νέος Ἡρόστρατος, ὅταν ἦταν πατριάρχης, διέταξε νὰ καταστραφῇ ὁ ναὸς τῆς Ἀρτέμιδος στὴν Ἔφεσο, ἕνα ἀπὸ τὰ Ἑπτὰ Θαύματα τοῦ Κόσμου, ποὺ μὲ χίλιους κόπους ἀνεστήλωσαν (μὲ ὅ,τι ἀπέμεινε) οἱ... Τοῦρκοι. Εἶπε τὰ μισά, γιατὶ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρῃ ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ κύρια ἔργα τοῦ Χρυσοστόμου καὶ τῶν ὁμοίων του ἦταν νὰ διενεργῇ ἐράνους γιὰ τὴν χρηματοδότησιν συμμοριῶν, ποὺ κα- τέστρεφαν τὰ δημιουργήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. Καὶ δὲν συγχωρεῖται ἄγνοια στὸν ἀρχιεπίσκοπο, ἀφοῦ κατὰ τὴ διάρκεια τῶν σπουδῶν του ἐδιδάχθη τὴν «Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστο- ρία», τοῦ Θεοδώρητου ἐπισκόπου Κύρου.Δὲν νομίζει ὁ προκαθήμενος τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλη- σίας, ὅτι ἔφθασε ἡ ὥρα νὰ λέμε ὁλόκληρη τὴν ἀλήθεια γιὰ τὴν ἱστορία αὐτοῦ τοῦ τόπου; Μονόλογοι μπουρδολογίας A.K. Ἡ μόδα τῶν «διαλέξεων» καὶ τῶν ραδιοφωνικῶν καὶ τηλεοπτικῶν μονολόγων ὡς τρόπου διακίνησης τῶν ἰδεῶν βρίσκεται τελευταῖα σὲ πρωτοφανῆ ἔξαρση παγκοσμίως. «Μορφωτι- κοὶ» σύλλογοι, «πνευματικὰ κέντρα», ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα, ὀργανώνουν τακτικώτατα δια- λέξεις καὶ ραδιοτηλεοπτικοὶ σταθμοὶ μονολόγους σὲ ἐκπομπές, μὲ ὁμιλητὲς κάποιους «διανο- ούμενους» ποὺ προβάλλονται ὡς «top» στὸ χῶρο τοῦ «σύγχρονου προβληματισμοῦ». Τὸ ἀκρο- ατήριο συνήθως δὲν ἀντιλαμβάνεται τὸν ὁμιλητή, ποὺ σχεδὸν πάντοτε δὲν ἔχει νὰ πῇ τίποτα, παρὰ μόνο νὰ ἐπιδείξῃ τὴν ἀνύπαρκτη πνευματικὴ «ὀντότητά» του. Ἡ ἔμπρακτη γελοιοποί- ηση αὐτῆς τῆς «πνευματικῆς» συνήθειας ἦρθε ἀπὸ τὸν δρ Sokal, ἕναν καθηγητὴ τοῦ πανεπι- στημίου τῆς N. Ὑόρκης. Ὁ δρ. Sokal παρουσίασε τὶς «σκέψεις» του σὲ ἕνα πολυπληθὲς ἀκρο- ατήριο, φροντίζοντας ἐπιμελῶς ὥστε κάθε πρότασή του νὰ στερῆται ὁποιουδήποτε νοήματος. Μιλοῦσε δηλαδή ἐσκεμμένα χωρὶς νὰ ἐννοῇ κάτι! Ὁ μονόλογος τελείωσε, ὁ καθηγητὴς δέ- χθηκε πληθώρα τηλεφωνημάτων καὶ τὴν ἐπαύριο ἐφημερίδες καὶ τηλεόραση ἔκαναν ἐκτενῆ ἀναφορὰ στὴν «περίφημη» αὐτὴ ἐπίδειξη λόγου, δίνοντας ὁ καθένας τὶς δικές του βαρυσή- μαντες ἑρμηνεῖες... Ἀμέσως μετὰ ὁ Dr. Sokalβγῆκε στὴν τηλεόραση καὶ ἀποκάλυψε τὸ καλό- γουστο ἀστεῖο του. Ὅλοι ἔμειναν ἄφωνοι... Π.Λ.K. «Ὁ Θεὸς ὁ ἐν Δελφοῖς... σημαίνει» Στὸ ὑπ’ ἀρ. 128-129 τεῦχος μας (Αὐγ. - Σεπτ. 1992) στὸ τέλος τοῦ δημοσιεύματος ὑπὸ τὸν τίτ- λο «Δελφοὶ παγκόσμια ἐπίδρασι ἕως τώρα», σελ. 7454, ποὺ λακωνικὰ δίνει τὸ αἴτιο τῆς ἐπελ- θούσης Ἀναγέννησης μετὰ τὸν Μεσαίωνα, ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: «Καὶ τώρα στὸ τέρμα τὴς δισχιλιετίας, ἡ μόνη παραμείνασα ὑπερδύναμι τῆς κατ’ ἐπίφασιν ἐλευθερίας, ἀφιλοσόφητη, ἀνερμάτιστη καὶ μὲ θεό της τὶς πολυεθνικὲς ἑταιρεῖες ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἀνθρωπότητος καὶ τοῦ πλανήτη, προσπαθεῖ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν δική της «νέα τάξι» βυθίζοντας στὸ αἷμα κατὰ τόπους τοὺς ἀσθενεῖς λαούς. Δὲν ἀφουγκράζεται (ἀμφι-ακροάζεται) ὅμως τὸν ὑπόκωφον ἦχο τῆς εὐτυχῶς ἐπερχόμενης “ἑλληνικῆς χιονοστιβάδος”, ποὺ τὴν κατολίσθησί της προκάλεσαν νο- μοτελειακὰ οἱ ἀφανεῖς Ἕλληνες ἐρευνητὲς τῆς ἀλήθειας, ποὺ ταυτίζεται μὲ τὸν Φοῖβον Ἀπόλ- λωνα, τοὺς Δελφοὺς καὶ τὴν Ἑλλάδα καὶ τυπικὰ ξεκίνησε ἀπὸ τὴν φλόγα τοῦ ζεύγους Σικε-