O ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Ἐρήμην τοῦ Γιαχβέ Κοντεύω νὰ τρελλαθῶ.... Μὰ νὰ μοῦ τὸ κάνουν αὐτὸ τὰ πιὸ καλὰ παιδιά μου; Πάει, τίποτε δὲν μένει ὄρθιο σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο. Καὶ τὸ κακὸ εἶναι, ὅτι ἡ ἀπα- νταχοῦσα ἐξεπορεύθη ἀπὸ τὸν πιὸ ἀγαπημένο μου τόπο, τὴν Ἑλβετία. Δὲν μιλῶ γιὰ τίποτ’ ἄλλο, παρὰ γιὰ τὴν ἔκθεσι τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ περὶ τῶν ἐπικειμένων καταστροφῶν στὴν ἀρχὴ τῆς νέας χιλιετίας. Ἀπό τὴν ἀρχὴ ὣς τὸ τέλος ἡ ἔκθεσις ἀναφέρεται στὶς καταστροφὲς ποὺ ἔχουν γίνει καὶ ποὺ πρόκει- ται νὰ γίνουν. Πουθενὰ ὅμως δὲν ἀναφέρει τὶς παρεμβάσεις τοῦ Γιαχβέ· μόνο γιὰ φυσικὲς καταστροφὲς μιλάει ἡ ἔκθεσις. Γιὰ τὶς πλημμύρες ἀναφέρει ἡ ἔκθεσις, ὅτι ὀφείλονται στὴν τῆξιν τῶν πάγων, ποὺ θὰ συμβῇ ἐξ’ αἰτίας τοῦ φαινομένου τοῦ θερμοκηπίου. Πουθενὰ δὲν ἀναφέρεται, ὅτι οἱ πλημμύρες θὰ συμβοῦν, γιατὶ ὁ Γιαχβὲ εἶναι ἐξωργισμένος, ἐπειδὴ οἱ ἄνθρωποι ἁμαρτάνουν παραβαίνοντες τὶς ἐντολές του. Δὲν ἀδράχνει τὴν εὐκαιρία νὰ συκοφαντήσῃ τὴν ἐπιστήμη, ποὺ μοῦ κάθεται στὸ στομάχι καὶ θὰ μὲ στείλῃ ἀδιάβαστο. Ἡ εὐκαιρία ἦταν μονα- δική. Μποροῦσε νὰ γράψῃ ἡ κυρία Ἄστριντ Χέιμπεργκ, πρόεδρος τῆς Διεθνοῦς Ὁμοσπονδίας τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ καὶ τῶν Ἐπιτροπῶν τῆς Ἐρυθρᾶς Ἡμι- σελήνου, κάτι σὰν τὰ παρακάτω: «Ἡ ἀλλαγὴ τῆς χιλιετίας καὶ ἡ εἴσοδός μας στὸν ἀστερισμὸ τοῦ Ὑδροχόου, στὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀντίχριστου, ἐπροβλημάτισε τὸν Γιαχβέ. Ἔξυσε ὁ μεγαλοδύ- ναμος τὴν πυκνὴ γενειάδα του, ὄχι γιὰ νὰ φύγῃ ἡ κουκουναράτη ψεῖρα (ὅπως θὰ ἔλεγε κι ὁ ἀείμνηστος N. Τσιφόρος), ἀλλὰ γιὰ νὰ κατεβάσῃ καμμιά ἰδέα. Καὶ τὴν βρῆκε. Γιὰ ὅλα φταίει ἡ ἐπιστήμη. Ἂν δὲν ὑπῆρχαν αὐτοὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ Ἕλληνες ποὺ ἔσωσαν τὴν ἐπιστήμη, ὅλοι τώρα θὰ μὲ ὑπάκουαν τυφλά. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ θὰ καταστρέψω τὸ ἀνθρώπινο γένος μὲ νέο κατακλυσμό. Καὶ ἐμφυ- τεύει τότε στοὺς πιστούς του κυβερνῶντες ἀκόμα περισσότερο τὶς ἐντολές του. Καὶ αὐτοὶ ἔλαβαν τὸ μήνυμα. Προκειμένου νὰ γεμίσουν τὰ σεντούκια τους, ἀγνο- οῦν τὸ περιβάλλον. Κτίζουν ἐργοστάσια καὶ δὲν λαμβάνουν κανένα μέτρο προ- στασίας. Ἐκλύονται χημικὲς οὐσίες· δημιουργεῖται ἡ τρύπα (νὰ μιὰ τρύπα, μὲ τὸ συμπάθειο) τοῦ ὄζοντος, τὸ φαινόμενο τοῦ θερμοκηπίου. Ἡ θερμοκρασία τοῦ πλανήτη αὐξάνει· οἱ πάγοι τῶν πόλων τήκονται καὶ ἡ Γῆ πλημμυρίζει. Ἄσε ποὺ μπορεῖ νὰ γυρίσουν τούμπα οἱ πόλοι καὶ τότε ἡ καταστροφὴ νὰ γίνῃ ἀνυπολό- γιστη. Αὐτὸς θὰ εἶναι ὁ Ἀρμαγεδδών, ποὺ γράφουν καὶ οἱ γραφές. Ἐξ ἄλλου ὁ διορατικὸς πατριάρχης Βαρθολομαῖος πρῶτος τὸ συνέλαβε. Γι’ αὐτὸ καὶ συνε- δύασε τὶς γιορτὲς τῆς συγγραφῆς τῆς Ἀποκαλύψεως μὲ τὸ περιβάλλον. Καὶ γι’ αὐτὸ φταίει ἡ ἐπιστήμη. Ἂν δὲν ὑπῆρχε αὐτή, τότε δὲν θὰ ἐκτίζονταν ἐργοστά- σια, δὲν θὰ ἐμολύνετο τὸ περιβάλλον καὶ ὅλοι μαζὺ, φορῶντας τὶς προβιές μας, θὰ ἐτιμούσαμε τὸν μεγάλο Γιαχβέ, ὅπως τοῦ ἁρμόζει». Αὐτὰ τὰ σοβαρὰ πρέπει νὰ γράφωνται ἀπὸ ἕνα σοβαρὸ ὀργανισμὸ παγκο- σμίου κύρους. Γιατὶ στὴν ἀντίθετη περίπτωσιν τὸ δηλώνω ὀρθὰ κοφτὰ καὶ δὲν χρειάζεται νὰ χρισθῶ προφήτης, ὅτι καὶ αὐτοὺς καὶ ἐμένα θὰ μᾶς πάρῃ τὸ Σάρωθρον