ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΚΡΙΤΙΚΟΥ Γ.ΛΕΩΊΤΣΑΚΟΥ | «Βνυζαντινο- κρατεῖται» καὶ σήμερα ἡ ᾿Ανώτατη Μουσική μας Ἐκπαίδευση [Ὁ γνωστὸς µουσικολόγος Γιῶργος Λεωτσάκος εἶναι ἀπ᾽ τοὺς λίγους ἀνθρώπους, ποὺ γνωρίζουν τόσο καλὰ τὰ µου- σικὰ πράγματα τῆς Ἑλλάδος. Ὡς χριτικὸς τῆς μουσικῆς δη- μοσιογραφεῖ ἐδῶ καὶ τέσσερις δεκαετίες ἀρθρώνοντας πά- ντοτε σοθαρὸ καὶ ἀξιόπιστο χριτικὸ λόγο. Προσφάτως, ἐντύ- πωση προκάλεσαν οἱ θέσειςτου, ὅπως αὐτὲς δημοσιεύθηκαν στὸν ἡμερήσιο τύπο, περὶ «Βυξαντινοκρατίας τῶν ἀνωτάτων μουσικῶν σπουδῶν στὴν 'Ελλάδα» καὶ περὶ «καταδυνα- στεύσεως τῆς ἑλληνικῆς μουσικῆς ἀπὸ τὸ ράσο». Ὁ «Δαυλὸς» συνάντησε τὸν κ. Λεωτσάκο καὶ συζήτησε µαζί του γιὰ τὶς ἀπόψεις του αὐτές.] Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΣ ΣΥΝΤ:: Κύριε Λεωτσάκο, σὲ πρόσφατο ἄρθρο σας ἰσχυρίζεσθε ἐπὶ λέξει, ὅποιο ράσο φαρμάκωνε τὸ χωράφι τῆς μουσικῆς µας». Τί ἀκρισδῶς ἐννοεῖτε; Γ.Λ.: Καταλήγω στὸ συμπέρασμα καὶ τεκμηριώνω αὐτὸ τὸ συμπέρασμα, πὼς ἡ κακοδαιµονία τῆς μουσικῆς µας, τὸ χαμηλότατο ἐπίπεδο τῶν ᾠδειακῶν σπουδῶν καὶ τῆς μουσικῆς µας παιδείας, ἡ ἔλλειψη ἀρχείων, ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀφοροῦν στὰ στοιχεῖα τοῦ μουσικοῦ µας πολιτισμοῦ δὲν ὀφείλονται οὔτε ὅτι «τι