Χρόνος: Τὸ ἀνύπαρκτο «φάντασμα» ποὺ κυνηγᾶ ἐπὶ αἰῶνες ἡ Ἐπιστήμη ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ «ΒΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» Οἱ διάφορες ἀναφερθεῖσες μεταθολὲς, οἱ ὁποῖες μετροῦν τὴν «ροὴν» τοῦ χρόνου σημαίνουν καὶ κάτι ἄλλο περισσότερον θεμελιῶδες. 'Ορίζουν μίαν πορείαν, μίαν ἐξέλιξιν, μίαν διεύθυνσιν, ἕνα «θέλος». Τὸ θέλος τοῦ χρόνου. Τὸ δέλος, τὸ ὁποῖον ἀλλάσσει τὰ πάντα ἀνεπιστρεπτεί, αὐτὸ τὸ ὁποῖον φέρει τὸ γῆρας τῶν πάντων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δεικνύει τὴν ἀδυσώπητον πορείαν πρὸς τὸ μέλλον. Ἐκεῖνο τὸ ἄγνωστον, τὸ ὁποῖον οὐδαμοῦ ὑπάρχει, ἀλλὰ ἀνα- μένομεν ὅτι ὁπωσδήποτε γίνεται καὶ ἔρχεται. Τὸ 6έλος τὸ δειχνύον τὴν ἀνε- πίστρεπτον «ροὴν» τοῦ χρόνου καὶ τὸ ὁποῖον φαίνεται ὅτι κυριαρχεῖ εἰς τὴν ὕπαρξιν τοῦ ἀνθρώπου. Εἰς τὴν ζωὴν τοῦ ἀνθρώπου, ὅπου τὸ παρελθὸν ἵστα- ται ἀσάλευτον ὡς γνώριμον ἀλλὰ ἀπροσπέλαστον τοπίον μαρμάρου, ἐνῷ τὸ μέλλον ἁπλοῦται ὡς ὁπτασιώδης κοιλὰς εἰς τὸ ἡμίφως τῆς ἀνθρωπίνης ἀγνω- σίας. Ὡς κοιλὰς ὅμως μένει ἀνοικτῆ εἰς τὴν προσδοκίαν καὶ εἰς τὴν ἐλπίδα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν μεγάλην ἀμφιθολίαν καὶ ἀθεθαιότητα δι’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον, ἂν καὶ ἄγνωστον, μετὰ θεθαιότητος ἔρχεται. Πόσοι ἄνθρωποι ἐπιθυμοῦν νὰ ἐγύριζε ἡ κλεψύδρα πρὸς τὰ ὀπίσω! Νὰ διορθώσουν τὰ λάθη τῆς ζωῆς των. Νὰ ξαναζήσουν τὶς ὡραῖες στιγμὲς τῆς παρελθούσης πλέον ἐφηδίας των. ᾿Αλλὰ δυστυχῶς ἡ κοινὴ λογικὴ θὰ ἧτο ἐναντίον των. Ὁ χρόνος δὲν ἐπιστρέφει πρὸς τὰ ὀπίσω, ἀφοῦ δὲν τρέχει, ὅπως θὰ ἰδοῦμε οὔτε κἂν πρὸς τὰ ἐμπρός! Τοῦτο ἀποδεικνύει ὅλη ἡ ἐμπειρία τῆς