ΑΙΣΙΜΑ KAI ΑΔΗΡΙΤΑ «Θέλω, ἀλλὰ δὲν μπορῶ» Τὴ δημιουργία «Εὐρωπαϊκοῦ Κέντρου Κλασσικῶν Σπουδῶν» καὶ τὴν προώθηση τῆς διδα- σκαλίας τῶν ἀρχαίων Ἑλληνικῶν στὰ ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα τῆς Εὑρωπαϊκῆς Ἕνωσης ζή- τησε πρόσφατα ὁ Ἕλληνας εὐρωβουλευτὴς Ἀλέκος Ἀλαβάνος μὲ ἐρωτήσεις του πρὸς τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἐπιτροπή. Ὁ A. Ἀλαβάνος ὑπενθύμισε τὴν κοινὴ δήλωση τῆς γαλλικῆς, ἰτα- λικῆς, ἱσπανικῆς καὶ ἑλληνικῆς κυβέρνησης, ποὺ ἔγινε τὸ 1995, ἡ ὁποία ἐπεσήμαινε τὴν σπου- δαιότητα τῶν κλασσικῶν γραμμάτων:«Τὰ κλασσικὰ γράμματα συνιστοῦν στὴν ἐποχή μας πε- ρισσότερο παρὰ ποτὲ ἕνα ἐκπαιδευτικὸ μέσο πολὺ μεγάλης ἀξίας γιὰ τὴ διαμόρφωση τῶν νέ- ων, οἱ ὁποῖοι χάρη σ’ αὐτὴν τὴν κοινὴ κληρονομιὰ τοῦ πνεύματος θὰ μποροῦσαν νὰ κατα- κτήσουν μία αὐθεντικὴ εὐρωπαϊκὴ συνείδηση πλάι στὰ νόμιμα ἐθνικά τους αἰσθήματα». Πέ- ντε χρόνια πέρασαν ἀπὸ τότε, χωρὶς νὰ γίνῃ στὴν πράξη ἀπολύτως τίποτα. Ἀπορεῖ κανεὶς βλέποντας ὅτι ὑπάρχει στοὺς Εὐρωπαίους ἡγέτες ἡ ἐπίγνωση τῆς σπουδαι- ότητας τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ στὴ διαμόρφωση μιᾶς πνευματικὰ ἰσχυρῆς Εὐρώπης, καὶ ἐν τούτοις στὴν πράξη ὑπάρχει πλήρης ἀδράνεια. Τελικὰ ποιό εἶναι ἐκεῖνο, ποὺ ἐμποδίζει τὴν πνευματικὴ ἀνάκαμψη τῆς Γηραιᾶς Ἠπείρου; Π.Λ.K. Ἱερὴ δισκογραφία Ἔγινε κι αὐτὸ. Μετὰ τὴν δημοσιοποίησιν τῶν τιμοκαταλόγων τῶν μυστη- ρίων καὶ τὴν προαναγγελθεῖσα εἴσοδο τῆς Ἐκκλησίας στὸ χρηματιστήριο ἡ Ἐκκλησία ἐκυκλοφόρησε καὶ C.D.μὲ τὴν λειτουργία, μὲ πρώτη φωνὴ τὸν ἀρχιεπίσκοπο κ. Χριστόδουλο. Ἔτσι ἡ Ἐκκλησία ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ μπῇ καὶ στὶς «Ντίσκο». Αὐτὸς κι ἂν εἶναι ἐκσυγχρονισμός. Πῶς τὸ ἔλεγε ὁ ἀρχιε- πίσκοπος; «Ἐλᾶτε καὶ μὲ τὰ σκουλαρίκια σας». Τώρα ἔχει τὴν εὐκαιρία νὰ τοὺς καλέσῃ νὰ παίρνουν μιὰ ἀνάσα ἀπὸ τὸν τρελλό χορό τους, ἀπολαμβά- νοντας ἕναν ἐκκλησιαστικὸ ὕμνο ἑρμηνευμένο ἀπὸ τὸν ἴδιο. Ἄντε, καὶ πλα- τινένιος. A.K. Τὸ μητρικὸ γάλα τῆς Ἀρχαιότητας Τί λυπηρό! Ἄνθρωποι ποὺ δὲν κατάλαβαν ποτὲ τὴν Ἀρχαιότητα, μένοντας στὸ παραποι- ημένο περιβάλλον τοῦ Ἑβραιοχριστιανισμοῦ, μὴ ἔχοντας συνείδηση γιὰ ὁτιδήποτε ἐνορχη- στρώνεται καὶ ἐλέγχεται ἀπὸ τὸ σύστημά του, σήμερα ψάχνουν καὶ βρίσκουν μελανὰ σημεῖα τῆς Ἀρχαιότητας. Ἡ ἀνθρώπινη μοίρα ποτὲ δὲν μπορεῖ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸ κακό, γιατὶ εἶναι ἐγγενὲς στὴν καθόλου διαδικασία. Δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν τὴ διαφορὰ τῆς μεγαλοφυΐας τῆς Φύσης μὲ τὶς μεγαλειώδεις ἐξάρσεις της ἀπὸ τὴν μεταφυσική, ποὺ τὸ σύστημά της δὲν μπο- ρεῖ νὰ τὴν φθάσῃ. Εἶναι σὰν τὸ μητρικὸ γάλα καὶ τὸ ἄλλο, τῆς σκόνης ἢ τοῦ κουτιοῦ, ποὺ ταΐζουμε μὲ ἐπικίνδυνες συνέπειες τὰ μωρά. Ταπεινόφρονες Π.Γ. «Ἀνάμεσα στὰ Οὐράλια Ὄρη καὶ στὴν Κασπία Θάλασσα, στὴν καρδιὰ τῆς Εὐρασίας, δια- βιοῦσε μιὰ φυλὴ πολυπληθής, ποὺ ἤδη τὴν 6η χιλιετία εἶχε ἀνέλθει σὲ ὑψηλὸ ἐπίπεδο πολιτι-