ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Κυδαθηναίων 29, Πλάκα, ᾿Αθήνα (105 58) Τηλέφωνα: 3223957 ἢ 9823655. Τὰ γραφεῖα τοῦ Περιοδικοῦ λειτουργοῦν πρωϊνὲς ὧρες 9.30-13.30, καθημερινά. Ἐκδότης -- Διευθυντής: ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ι. ΛΑΜΠΡΟΥ ᾿Αχιλλέως - Μουσῶν 51, Π. Φάληρο. Ὑπεύθυνοι Τυπογραφείου ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΠΑΜΠΑΗΣ --Π.ΜΠΑΡΜΠΗΣ Γερανίου 24, ᾿Αθήνα. Φ Τιμὴ τεύχ. δρχ. 120 - Ἐτήσια συνδρομὴ δρχ. 1.500 - Ὀργανισμῶν δρχ. 3.000 - Φοιτητῶν δρχ. 500 - Ἐξωτερικοῦ δολ. 50 - Διαφημίσεις δὲν δημοσιεύονται. Τὰ χειρόγραφα συνεργασιῶν δὲν ἐπιστρέφονται. Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση ἄρθρων τοῦ ΔΑΥΛΟΥ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ἀναφέ- ρεται ρητὰ ἡ πηγή τους. Ὅλες οἱ συνεργασίες, τὰ βιβλία καὶ τὰ ταχυδρομικὰ ἤ τραπεζικὰ ἐμβά- σµατα στὴ διεύθυνση: Δημ. Λάμπρου, Μουσῶν 51 Π. Φάληρο, ᾿Αθήνα (175 62) ͵ ΤΟΜΟΣΓ᾽ ο 29 ο ΜΑΊΤῸΣ ᾿84 Τὸ σύμπτωμα καὶ ἡ νόσος Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα, τὸ μοναδικὸ αὖὐ- τὸ ταμεῖο σκέψεως, ὀμορφιᾶς καὶ πολι- τισμοῦ στὴν ἱστορία τοῦ Πνεύματος, σή- µερα σμικρύνεται, πτωχεύει, στερεύει, νοθεύεται, ἀλλοιώνεται, συρρικνώνεται νοηµατικά, ὑποβιβάζεται, ἀχρηστεύεται κατὰ μέγα µέρος σὰν μέσον ἐκφράσεως τῶν βιωμάτων τῆς συνειδήσεως. Τοῦτο εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητο' καὶ δὲν χρειάζονται οἱ κραυγὲς διαμαρτυρίας ᾱ- πὸ διάφορες πλευρές, δὲν εἶναι ἀναγ- καῖες οἱ ἀπογοητευτικὲς ἐπισημάνσεις ἁρμοδίων καὶ μὴ ---ποὺ μπορεῖ νὰ ὑπό- κεινται καὶ στὴ σκοπιµότητα---, γιὰ ν᾿ ᾱ- ποδειχθῆ ἡ παρακμὴ καὶ ἡ κατάπτωση τῆς ἐν χρήσει σήµερα γλώσσας: ἀρκεὶ κανεὶς νὰ μελετήσει τὰ ἑλληνικὰ ποὺ γράφονται στὶς μέρες µας ἀπὸ τὴ διοίκη- ση, τὴν ἐπιστήμη, τὴν ποίηση καὶ τὰ ἑλ- ληνικὰ ποὺ μιλιοῦνται ἀπὸ μορφωμένους καὶ μή, ἀπὸ διανοούμενους καὶ μή, ἀπὸ ἡγέτες πολιτικούς, πνευματικοὺς καὶ μή, γιὰ νὰ ἀντιληφθῆ ἀμέσως πόσο ἀπελπι- στικὰ ὑστεροῦν σὲ πλοῦτο ἐκφραστικὸ καὶ νοηµατικό, σὲ διαύγεια, ἀκρίβεια, ἓν- ταση καὶ σαφήνεια, σὲ σύγκριση πρὸς τὰ ἑλληνικὰ ποὺ γράφονταν καὶ μιλιοῦνταν ὄχι µόνο στὶς περιόδους λαμπρότητας καὶ ἀκμῆς τῆς ἑλληνικῆς σκέψεως, ἀλ- λὰ καὶ πρὶν ἀπὸ μισὸν αἰῶνα. Τὸ λεξιλό- γιο τῶν μαζῶν δὲν ζεπερνᾶ πιὰ στὴν πραγματικότητα τὶς 500 - 600 λέξεις, (ἐπὶ συνόλου λεξικογραφημένων λέξεων 150.000), ἐνῶ ἡ γραπτὴ γλῶσσα τῆς πο- λιτικῆς, τῆς ἐπιστημονικῆς καὶ τῆς πνευματικῆς ἡγεσίας ἐξαντλεῖται σ᾽ ἕνα πενιχρὸ συνονθύλευμα λέξεων-κλισὲ καὶ φράσεων ἀνοήτων, κενῶν σὲ περιεχόμε- νο, φράσεων καὶ λέξεων παραπλανητι- κῶν, συνθηματολογικῶν, ἐφευρημένων ἀποκλειστικὰ γιὰ νὰ ὑπηρετήσουν τὴν ἐ- ἔουσιαστική, οἰκονομιστικὴ καὶ δογμα- τικὴ σκοπιμότητα τῆς παρακμιακῆς ἐπο- χῆς μας. Κάνουν μεγάλο λάθος ὅσοι φαντάζον- ται, ὅτι τὸ σύνδρομο αὐτὸ τῆς παρακμῆς, τοῦ νέου Μεσαίωνα τοῦ μαζισμοῦ καὶ τῆς βαρβαρότητας, στὸν ὁποῖο εἰσῆλθε χωρὶς ἐπίγνωση καὶ πορεύεται τυφλὴ ἡ ἀνθρωπότητα, εἶναι ἁπλῶς «πρόβλημα γλώσσας» καὶ τίποτ᾽ ἀλλο. Ἢ γλῶσσα ἡ ἑλληνική, σ᾽ ὅλο τὸν πλοῦτο της καὶ τὴν λαμπρότητά τῆς, δὲν χάθηκε σήμερα, ὑ- πάρχει ἀλώβητη, ἀπόκειται κατατεθει-