HH ΚΚΙΙΝΝΗΗΣΣΙΙΣΣ ΤΤΩΩΝΝ ΙΙΔΔΕΕΩΩΝΝ HANSON καὶ HEATH, Who Killed Homer «Ἐὰν ἐπιθυμῇς νὰ μάθῃς, γιατὶ ἡ ἀφρόκρεμα τοῦ ἔθνους μας δὲν διαθέτει ἦθος, γιατὶ οἱ δικη- γόροι μας, γιατροί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι καὶ μεγιστᾶνες ἐξισώνουν τὰ συσσωρευμένα δε- δομένα μὲ τὴν γνώση, τὴν εἰλικρίνεια μὲ τὴν ἀλήθεια, τὴν κληρονομημένη ἐξουσία μὲ τὴ δικαι- οσύνη, τοὺς τίτλους καὶ τὰ κοστούμια μὲ τὴν ἀξιοπρέπεια καὶ τὸ κεφάλαιο μὲ τὸ ταλέντο –ἐπειδὴ ἀγνοοῦν τὴν ἑλληνικὴ σοφία– πρέπει νὰ ἐξετάσῃς τοὺς μέντορες οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐκπαίδευσαν καὶ τοὺς ἔδωσαν τὰ διπλώματά τους».Τὰ λόγια αὐτὰ μπορεῖ νὰ ἀποδίδουν καὶ τὴν ἑλληνικὴ πραγ- ματικότητα. Ὡστόσο στὴ συγκεκριμένη περίπτωση περιγράφουν τὴν ἔλλειψη τοῦ ἤθους καὶ τὴν ἰσοπέδωση τῶν ἀξιῶν στὴ σὐγχρονη ἀμερικανικὴ κοινωνία –τὴν ὁποία καὶ ἀποδίδουν στὴν ἄγνοια τῆς ἑλληνικῆς φιλοσοφίας– οἱ συγγραφεῖς Ηansonκαὶ Ηeathστὸ βιβλίο τους «Who Killed Homer», τὸ ὁποῖο κυκλοφόρησε πρόσφατα καὶ στὴν Ἑλλάδα. Ποιός εὐθύνεται γιὰ τὴν ἐξαφάνιση τῆς κλασσικῆς παιδείας στὶς ΗΠΑ; Πάντως ὄχι ἡ τηλεόραση οὔτε ἡ κυβέρνηση οὔτε ὁ μοντερνισμὸς ἢ ἡ κοινωνικὴ ἐπιστήμη. Οἱ Hanson καὶΗeath, καθηγητὲς κλασσικῶν σπουδῶν στὰ Πανεπιστήμια τῆς Καλιφόρνιας Kalifornia State στὸFresnoκαὶ Santa Clara, ἀπερίφραστα ἐπιρρίπτουν τὴν εὐθύνη στοὺς σύγχρονους «κλασσικιστές»· καὶ ἐξηγοῦν: Ἡκίνηση τοῦ ἀποκαλούμενου «πολυ-πολιτισμοῦ» (multiculturalism) τὶς δύο τελευταῖες δεκαετίες διακηρύττει, ὅτι ὅλοι οἱ πολιτισμοὶ εἶναι ἴσης ἀξίας καὶ συνεισφορᾶς γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα, ἐνῷ ἡ ποιότητα τῶν ἰδεῶν ἔχει δευτερεύουσα ἐὰν ὄχι μικρότερη ἀξία. Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Δυτικὸς Πολιτισμὸς διαμορφώ- θηκε ἀπὸ τὶς ἀρχὲς καὶ τὶς ἀξίες τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος εἶναι ἄνευ σημασίας γιὰ τοὺς ὑποστηρικτὲς τῆς νέας αὐτῆς τάσης. Οἱ σημερινοὶ κλασσικιστές, συντασσόμενοι μὲ τὴ νέα μόδα, ἢ θεωροῦν τὸν κλασσικὸ κόσμο «ἐπαίσχυντο» καὶ «ἐκμεταλλευτὴ» καὶ δυσφημοῦν τοὺς Ἕλληνες ἢ εἶναι ἁπλοῖ καρ- ριερίστες καὶ κοντόφθαλμοι. Ἐγκαταλείπουν τὴν οὐσία τῆς κλασσικῆς μελέτης γιὰ «ὡρισμένες ἄνευ Ἐξουσιασμὸς καὶ πορνεία Συμπληρώθηκαν δέκα χρόνια ἀπὸ τὴν κατάρρευση τοῦ «ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ» στὶς χῶρες τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης καὶ ἀντὶ τοῦ παραδείσου τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ πλούτου, ποὺ ἔταξε στοὺς λαούς του ὁ φερόμενος ὡς μεταρρυθμιστὴς Μιχαὴλ Γκορμπατσώφ, ἦρθαν ἡ οἰκονομικὴ διάλυση τῶν κρατῶν, ἡ φτώχεια καὶ ἡ ἐξαθλίωση τῶν ἀνθρώπων. Ἡ γενικὴ αὐτὴ οἰκονομικὴ κατάπτωση συνοδεύεται κι ἀπὸ μιὰ πρωτόγνωρη κοινωνικὴ σήψη, μιὰ ἄνευ προηγουμένου κατάλυση τῶν ἀξιῶν τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς ἀνθρώπινης ἀξίας. Οἱ κατέχοντες ἰσχυρὲς θέσεις στὴ σημερινὴ κρατικὴ μηχανὴ τῶν χωρῶν αὐτῶν κατα- χρῶνται χωρὶς οὐδεμία ἀναστολὴ τὰ κονδύλια ποὺ παραχωρεῖ ὑπὸ μορφὴ δανείων τὸ Διε- θνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο ὅπως καὶ ἄλλοι πιστωτικοὶ ὀργανισμοὶ τῆς Δύσης, ἐνῷ ὅσοι δὲν ἔχουν πρόσβαση σ’ αὐτὴν τὴ νομὴ ἐπιδίδονται στὴν ὀργάνωση ἐγκληματικῶν κυκλωμάτων ἐκτελώντας ἐκβιασμούς, δολοφονίες, ἐμπόριο ναρκωτικῶν καὶ ἕνα μεγάλο ἐμπόριο γυναικῶν. Καὶ κοντά σ’ αὐτὰ μιὰ ἀτέλειωτη στρατιὰ ἐξουθενωμένων ἀνθρώπων παίρνει τὸ δρόμο τῆς μετανάστευσης ἀναζητῶντας ψωμὶ καὶ ἐργασία. Ὁ ἀείμνηστος Κορνήλιος Καστοριάδης στὸ ἔργο του «Γραφειοκρατικὴ Κοινωνία», ποὺ ἐξεδόθη τὸ 1965, ὑπῆρξε προφητικὸς ὡς πρὸς τὴν ἐξέλιξη τῶν καθεστώτων τῆς Ἀν. Εὐρώ- �