H ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ B. Ἡ πανάρχαια ἑλληνικὴ ἐπέκταση πρὸς Γαλλία, Γερμανία, Βρεταννία, Ἰρλανδία, Σκυθία κ.λπ.* V. OI ΠΡΟ·I·ΣΤΟΡΙΚΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ Οἱ Ἕλληνες κατὰ τὴν προϊστορικὴ περίοδο προχώρησαν καὶ πρὸς τὴ Γαλλία, τὴν χώρα τῶν Κελτῶν καὶ Γαλατῶν, ὅπως ἐπιβεβαιώνει ὁ Διόδωρος Σικελιώτης: «Ὁ Ἡρακλῆς παρέδωσε τῶν Ἰβήρων τὴν βασιλεία στοὺς ἄριστους ντόπιους. Ἀφοῦ πῆρε τὴν στρατιὰ καὶ κατέληξε στὴν Κελτικὴ καὶ ἀφοῦ τὴν περιῆλθε ὁλό- κληρη, κατήργησε τὶς παρανομίες καὶ δολοφονίες τῶν ξένων ποὺ συνήθιζαν, ἀφοῦ δὲ μέγα πλῆθος ἀνθρώπων ἀπὸ ὁλόκληρο τὸ ἔθνος τῶν Κελτῶν μὲ τὴν θέ- λησί του συμμετεῖχε στὴν ἐκστρατεία του, ἔκτισε μεγάλη πόλι, ποὺ πῆρε τὴν ὀνο- μασία της ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν ἐκστρατεία ἄλης (περιπλανήσεως) Ἀλησία καὶ πολ- λοὺς ἀπ’ τοὺς ἐγχώριους ἀνέμειξε στὴν πόλι (σ.σ.: ἐνν. μὲ νεοεισελθόντες Ἕλλη- νες)...Οἱ δὲ Κέλτες μέχρι τοὺς σημερινοὺς χρόνους τιμοῦν αὐτὴ τὴν πόλι ὡς ἑστία * Βλέπε τὸ α´ μέρος τῆς ἔρευνας τοῦ κ. Μάριου Δημόπουλου μὲ τίτλο «Εὐρωπαῖοι γενετιστὲς ἀποδεικνύουν πανάρχαια ἑλληνικὴ ἐπέκταση στὴ B. Εὐρώπη»στὸ τεῦχος 218, σελ. 13843-13850. Ἑλληνικὲς καταβολὲς στὴ γλῶσσα τῶν Βάσκων Ἀπὸ τὴν ἔρευνα τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γραμματείος προκύπτει, ὅτι οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας εἶχαν ἐκτεταμένη γνώση τῆς Ἰβηρικῆς Χερσονήσου, τῶν λαῶν καὶ τῆς γεωγραφίας της. Τοὺς Βάσκους προφανῶς ἐνέτασσαν στοὺς Ἴβηρες ἢ τοὺς γνώριζαν μὲ ἄλλο ὄνομα. Ἤδη παρατηρεῖται, ὅτι οἱ ἀρχαῖες ὀνομασίες ἀπὸ τοὺς ἰθαγενεῖς ὑποδει- κνύουν συγγένεια τῆς Ἰβηρικῆς καὶ τῆς Βασκικῆς μὲ τὴν Ἑλληνικὴ γλῶσσα ὡς ἡ ὀνομασια τοῦ ποταμοῦ Πέρτη, ποὺ σαφῶς δηλώνει τὴν ἑλληνικὴ ρίζα περ-, ποὺ ἀκριβῶς δηλώνει τὸν “περάτην”, τὸν ποταμὸ ἢ τὸν ἄνθρωπο ποὺ διασχίζει καὶ δια-περνᾶτὴν χώρα. Καὶ ἡ ὀνομασία τῆς χερσονήσου καὶ τῆς ὅλης χώρας Ἰβηρία–ὡς καὶ τοῦ ποταμοῦ Ἴβηρος– προέρχονται ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ λέξη ὄμ-β-ρος(μεὐφωνικὸν προτασσόμενο τοῦ -ρος(κατάληξη): θέ- μα ὄβ- / ἴβ/ ἔβ- : ποταμὸς Ἔβρος). Ἡ ὀνομασία τῆς γλώσσας καὶ τοῦ λαοῦ τῶν Βάσκων στὴν Βασκικὴ γλῶσσα εἶναι Euskara.Προτείνουμε τὴν ἐτυμολόγηση ὡς ἑξῆς: ρίζα eusk- �αὐσκ� αὒξ- (ἡ ἀντιμετάθεση κ+σ �σ+κ γίνεται συχνὰ καὶ στὴν ἀρχαία Ἑλληνική). Ὁπότε ἡ ὀνομασία Βάσκοιἰσοδυναμεῖ μὲ τὸ Αὔξιοιἢ Αὔσκιοι. Οἱ Αὔσκιοι �