ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Γιατί συνυπάρχουν Παλαιὰ καὶ Καινὴ Διαθήκη στὴν Ὀρθοδοξία; Κύριε διευθυντά, Θὰ προβῶ σὲ μία διαπίστωση, ποὺ μπορεῖ ἤδη νὰ ἔχῃ ἀναφερθῆ στὸ περιοδικό σας, καὶ ἀφορᾶ στὸ γιατί ἡ Καινὴ ἀποτελεῖ συνέχεια τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Διαβάζοντας τὰ δύο βιβλία παρατηροῦμε, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμιὰ ὁμοιότητα τῶν δύο θεῶν ποὺ ἀναφέρονται. Στὴ μὲνΠαλαιὰ Διαθήκη ὑπάρχει ἕνας θεὸς «ἰδιωτικῆς χρήσης», ποὺ ἀγα- πάει μόνο τοὺς Ἑβραίους, φθονερός, εὐνοεῖ τοὺς ἀπατεῶνες καὶ φιλοχρήματους καὶ μισεῖ τοὺς ἄλλους λαούς. Στὴν δὲ K.Δ. ὑπάρχει ἕνας θεὸς φιλάνθρωπος, ἀπαλλαγμένος ἀπὸ ἀνθρώπινες ἀδυναμίες, ποὺ μιλάει γιὰ ἀγάπη καὶ ὁμόνοια μεταξὺ τῶν λαῶν. Παρατηροῦμε, ὅτι οὐδεμία ὁμοιότης τῶν δύο αὐτῶν θεῶν ὑφίσταται. Κι ὅμως ἀκόμη καὶ σή- μερα πολλοὶ Ἕλληνες πιστεύουν, ὅτι τὸ ἕνα ἀπο- τελεῖ συνέχεια τοῦ ἄλλου. Ἀδυνατῶ νὰ κατα- νοήσω τὴν πτώση τοῦ Ἕλληνα ἀνθρώπου, ποὺ ὄχι μόνο δέχεται ἀλλὰ καὶ δικαιολογεῖ γεγονό- τα τῆς Π.Δ., ποὺ στὴν προσωπική του ζωὴ κα- ταδικάζει. Ὑπάρχει ὅμως ἐξήγηση αὐτῆς τῆς συμπεριφορᾶς. Σὲ περίοδο δύο χιλιετιῶν πτώ- σης τῶν ἀρχαιοελληνικῶν ἀξιῶν ἡ νέα θρησκεία βρῆκε πρόσφορο ἔδαφος νὰ ἀναπτυχθῇ καὶ νὰ ἑδραιωθῇ. Οἱ πνευματικοὶ ταγοὶ φόβιζαν, ἀνα- θεμάτιζαν, ἀπειλοῦσαν, ἀφώριζαν τοὺς πτωχοὺς τῷ πνεύματι πιστούς, γιὰ νὰ τοὺς ἔχουν ὑποχεί- ριά τους, ἀλλὰ καὶ τοὺς διανοούμενους, γιὰ νὰ μὴν ἀφυπνίσουν τοὺς ἀμνούς τους. Κατάφεραν λοιπὸν νὰ ἐπιβάλουν μία θρησκεία, ποὺ ἀναφέ- ρεται σὲ δύο παντελῶς διαφορετικοὺς θεούς. Σωστὰ λοιπὸν κάποιος θὰ ἀναρωτηθῇ: «Καλά, δὲν εἶδαν, ὅτι τὸ ἕνα δὲν συνδέεται μὲ τὸ ἄλλο;». Εἶμαι τῆς ἄποψης, ὅτι οἱ δημιουργοὶ τῆς θρη- σκείας αὐτῆς καὶ οἱ συνεχιστές τους τὸ γνώριζαν ἐξ ἀρχῆς. Ἄλλωστε, ὅταν ρωτιοῦνται οἱ πνευ- ματικοὶ ταγοί μας, οἱ ἀπαντήσεις τους σ’ αὐτὸ τὸ θέμα εἶναι προετοιμασμένες καὶ ποτέ, μὰ ποτὲ Πορεία μὲ πυξίδα τὸ ἑλληνικὸ ἔνστικτο Κύριε διευθυντά, Γιόρτασα ἕνα μεγάλο γεγονός, στὸ τέλος τοῦ ἔτους ποὺ πέρασε, τὴν εἴσοδο τῆς Ἑλληνοσύνης στὴ νεώτερη τεχνολογία ὡς ἐργαλεῖο γνώσεως. Ἔγινε μὲ τὸν γνω- στὸ θεαματικὸ τρόπο στὸν Βράχο τῆς Ἀκρόπολης, ὅπου βρίσκεται καὶ τὸ τεχνο- λογικὸ ἀριστούργημα τῶν προγόνων μου, καθὼς καὶ μὲ τὴν παρουσίαση τῆς κα- τασκευῆς τοῦ ὑποθαλάσσιου τηλεσκοπίου «Νέστωρ» τῆς νέας ἑλληνικῆς ἐρευ- νητικῆς πρωτοβουλίας, διακριτικὰ κατασκευαζόμενου στὴν πανάρχαια Πύλο. Βλέπω τὸ παρελθὸν ἀγκαλιὰ μὲ τὸ παρόν, φῶς ἑλληνικὸ νὰ φωτίζῃ τὸ μέλλον. Κι ὅμως ὑπάρχουν ἀνάμεσά μας ἀρνητὲς αὐτῆς τῆς αἰώνιας δημιουργικότητας τῶν Ἑλλήνων, προκειμένου νὰ ἐξυπηρετηθῇ τὸ «Φῶς ἐξ Ἀνατολῶν» κι ὁ μύθος τῶν «Ἰνδοευρωπαίων». Ἡ Ἑλληνοσύνη πάλαιψε ἑκατὸ χρόνια, ἀπὸ τὸ 1821 μέ- χρι τὸ 1921, κέρδισε τὴν ἐλευθερία της ἀπὸ τὸν τουρκικὸ ζυγὸ κι ἀπελευθέρωσε τὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ ἐδάφη τῆς ἑλληνίδος γῆς, ξεπερνῶντας τὶς συμπληγάδες τῶν συμφερόντων τῶν κρυπτο-σιωνιστῶν ἄρρηκτα συνδεδεμένες μὲ τὶς χριστια- �