ΑΙΣΙΜΑ KAI ΑΔΗΡΙΤΑ Ρωμαίικο σάστισμα «Ὅταν ἦρθε ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν Ἀθήνα, οἱ στωικοὶ ἔλεγαν: “αὐτὸς εἶναι τρελ- λός!”. Δὲν παρενέβησαν. Ἔτσι μπῆκε ὁ Χριστιανισμὸς στὴν Εὐρώπη. Ἂν τὸν εἶχαν σκο- τώσͅ ῃ!..» Τὰ παραπάνω λόγια ἀνήκουν στὸν γνωστὸ Βέλγο συγγραφέα Οὖγκο Κλάους, ποὺ πρό- σφατα ἤρθε στὴν Ἀθήνα μὲ ἀφορμὴ τὴν μετάφραση στὴν Ἑλληνικὴ τοῦ ἔργου του «Ἀνο- λοκλήρωτο Παρελθόν». Καὶ τὸ ρωμαίικο ἀκροατήριό του τὸν κύτταζε σαστισμένο. Π.Λ.K. Τὸ δέσιμο τῆς Ἱστορίας Ὁδήμαρχος Ἀθηναίων ἔφτειαξε ἑβραϊκὸ μνημεῖο τοῦ «ὁλοκαυτώμενος» στὸ Θη- σεῖο καὶ τώρα ἀξιοῖ νὰ γραφοῦν τὸ Ἄουσβιτς καὶ τὸ Νταχάου στὸ Μνημεῖο τοῦ Ἀγνώ- στου Στρατιώτου. Εἴδατε μήπως κάποιο μνημεῖο τοῦ Ἔπους 1940-41, τῆς Ἐθνικῆς μας Ἀντίστασης ἢ τοῦ M. Ἀλεξάνδρου; Ἢ τῶν ἑλληνικῶν ὁλοκαυτωμάτων στὸ Κούγκι, στὸ Μεσολόγγι, στὰ Ψαρά, στὸ Ἀρκάδι κ.λπ.;Ὄχι βέβαια.Αὐτὰ εἶναι ἐθνικιστικά. Ἀθάνατοι νεκροί, ποῦ καταντήσαμε; Θὰ τρίζουν τὰ κόκκαλά σας. Διακηρύσσουν τώ- ρα, ὅτι οἱ Ἑβραῖοι ἔκτισαν τὴν Θεσσαλονίκη ἐπὶ Κασσάνδρου καὶ ὅτι ἐγκατεστάθησαν στὴν Κρήτη τὸ 400 π.X. Νὰ δῆτε, ὅτι σὲ λίγο θὰ ἀνασύρουν τὶς «ἀρχαῖες» πλάκες, ποὺ εἶχε ποντίσει ὁ «μακαρίτης» Κουστὼ στὰ παράλια τῆς Κρήτης, ὥστε νὰ «δέσῃ» καὶ ἀρχαιολογικὰ ἡ ἱστορία. K.X.K. Πειραματάνθρωποι Μεγάλες πολυεθνικὲς ἑταιρεῖες χρηματοδοτοῦν πειράματα, μὲ σκοπὸ νὰ γίνῃ γνωστὸς ὁ τρόπος ποὺ ὁ ἀνθρώπινος ἐγκέφαλος ἐντυπώνει τὶς διαφημίσεις προϊόντων. Στόχος, τὸ διαφημιζόμενο προϊόν νὰ εἰσχωρῇ βαθιὰ στὸν ἐγκέφαλο καὶ νὰ δημιουργῆται συναίσθη- μα ἐξάρτησης ἀπ’ αὐτό, ὥστε τελικῶς νὰ ἀγοράζεται. Γι’ αὐτὸ οἱ φιλοζωικὲς ὀργανώσεις ἂς μὴν διαμαρτύρωνται μόνο γιὰ τὴν χρησιμοποίηση τῶν πιθήκων μπαμπουΐνων ὡς πει- ραματοζῴων: τὸ κατ’ ἐξοχὴν πειραματόζῳο τοῦ μέλλοντος θὰ εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ἀφοῦ θὰ πρέπει νὰ μάθῃ νὰ τρώῃ, νὰ πίνῃ καὶ νὰ ἀγοράζῃ τὰ πάντα. Π.Λ.K. Γιατί δὲν ἀντέχουν τὸν «Δαυλὸ» Μοῦ κάνει κακὴ ἐντύπωση, ὅταν κάποιοι συνομιληταί μου εἶναι ἀρνητικοὶ ἀπέναντι τοῦ «Δαυλοῦ», χωρὶς ποτὲ νὰ τὸν ἔχουν διαβάσει! Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ ἀνθελληνικὴ προ- παγάνδα διασπείρει φῆμες, ἀλλὰ καὶ γνωρίζει τὴ δύναμη τῶν ἰδεῶν τοῦ «Δαυλοῦ». Μό- νον οἱ Γραικύλοι δὲν μποροῦν νὰ τὸ καταλάβουν. Ἔχουν καταφέρει νὰ παρουσιάζεται ἡ ἑλληνικὴ ἀρχαιότης κατὰ ἀποκομμένα καὶ ἀσύνδετα τμήματα, ὡς νεκρὸ παρελθόν, δη- λαδὴ μούμια... Οἱ «καταξιωμένοι» πνευματικοί μας ταγοὶ γι’ αὐτὸ πληρώνονται, ἰδίως σή- μερα, ποὺ ὠργανωμένα ἀλλοιώνουν τὴν ἀλήθεια. Ἔτσι τὸ πνεῦμα τοῦ συστήματος ἀπο- κόπτοντας τὸν μεγάλο ἐκεῖνο πολιτισμό, διαμορφώνει τὸν σημερινὸ ἄνθρωπο ἐλλειμμα- τικό, οἱ μεγάλες ἐπιτεύξεις πάσχουν ἀπὸ ἔλλειψη ἀνθρωπιᾶς καὶ γίνονται συνεχῶς πιὸ ἐπικίνδυνες. Γιατὶ οἰκονομικοποιημένες, ὅπως τὶς κατάντησαν, εἶναιμέσα ἐπιβολῆς καὶ κυριαρχίας. Γι’ αὐτὸ εἶναι δύσκολη ἡ κατανόηση τῆς ἀρχαιότητας. Κάτι ποὺ θά μείνῃ