O ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Ἀθλητικά τινα «Ἡ Ἑλλάδα στὴν Λαμία κι ἀπὸ πάνω Ἀλβανία.» Δὲν μπορῶ νὰ μὴ θαυμάσω τὴν εὑρηματικότητα τοῦ ἀνωτέρου δίστιχου, ποὺ τραγουδοῦν οἱ εὐγενεῖς Ἀλβανοὶ φίλαθλοι, ποὺ κατὰ σύμπτωσιν εἶναι καὶ οἰκονομικοὶ πρόσφυγες στὴν χώρα μας, ἐν χορῷ σὲ κάθε ποδοσφαιρικὸ ἀγῶνα ποὺ συναντιῶνται. Εἶναι ἀπὸ τὰ ἁγνότερα ἀθλη- τικὰ συνθήματα. Τώρα σεῖς θὰ ἐρωτήσετε, καὶ μὲ τὸ δίκιο σας, τί κάνει ἐν προκειμένῳ ἡ Ἑλλη- νικὴ Ἀστυνομία. Ἔ! Ἀπολαμβάνει τὸ τραγούδι καὶ ἀπέρχεται. Καθόσον, ἄν ἐπέμβῃ, θὰ κα- τηγορηθῇ γιὰ ρατσισμὸ ἀπ’ ὅλους ἐκείνους τοὺς προοδευτικούς, ποὺ μαζεύονται στὰ διάφορα στρογγυλά, τετράγωνα καὶ ὀβὰλ τραπέζια τῆς τηλεοράσεως. Ἀπὸ τὴν ἄλλη εἶναι δυνατόν, ὡρι- σμένοι καλοὶ ἀστυνομικοὶ νὰ δείρουν τοὺς ἐργοδότες τους; Τρῶνε οἱ ἄνθρωποι ψωμάκι ἀπὸ τὶς καθ’ ὅλα νόμιμες ἐπιχειρήσεις τῆς Ἀλβανικῆς Μαφίας. Ἔ, καὶ ἡ ἀχαριστία ἔχει τὰ ὅριά της. Στὰ ἀξιοσημείωτα τῶν μηνῶν ποὺ πέρασαν ἦταν καὶ ἡ ἑντὸς τοῦ Ἰσραὴλ νίκη τοῦ Πανα- θηναϊκοῦ ἐπὶ τῆς Μακκάμπι («Μακκαβαῖοι») τοῦ Τὲλ Ἀβίβ. Νίκη, ποὺ τὸν κατέστησε πρω- ταθλητὴ Εὐρώπης στὸ μπάσκετ. Τί; Νὰ κόψω τὶς μαλακίες πρωὶ-πρωί, ἀφοῦ ἡ Θεσσαλονίκη εὑρίσκεται ἐντὸς τῆς Ἑλληνικῆς ἐπικρατείας; Αὐτὸ τὸ λέτε σεῖς, ἀλλὰ σᾶς ποιός σᾶς ρωτάει (γιὰ νὰ μὴ γράψω κανένα πιὸ ἄσεμνο ρῆμα, καὶ τὸ κόψει ὁ Λάμπρου); Ἔχετε ρωτήσει κανέ- να Ἑβραῖο τῆς διασπορᾶς, πῶς ἀποκαλεῖ τὴν συμπρωτεύουσα. Τὸ «Θεσσαλονίκη» δὲν τὸ χρη- σιμοποιοῦν ὡς πολὺ ἑλληνικόν. Λοιπὸν τὴν «Σαλονίκη» τὴν ἀποκαλοῦν «ἡ πρωτεύουσά μας». Γι’ αὐτὸ σᾶς γράφω, ὅτι ὁ Παναθηναϊκὸς ἔπαιζε ἐκτὸς ἕδρας. Κι αὐτὴ ἡ ἐντὸς ἰσραηλινοῦ ἐδά- φους νίκη τοῦ Π.A.O. ἐπέσυρε τὴν μῆνιν τῶν ἁγνῶν φιλάθλων τῆς Μακκάμπι. Τώρα οἱ ἴδιοι ἦταν, νεαροὶ ποὺ δούλευαν γιὰ τὴν δόση τους ἦταν, θὰ σᾶς γελάσω. Πάντως οἱ πανηγυρίζο- ντες Ἀθηναῖοι ὀπαδοὶ τοῦ πρωταθλητῆ Εὐρώπης ἔφαγαν τὸ ξύλο τῆς ἀρκούδας. Κι ὅλα αὐτὰ στὸ κέντρον τῆς Θεσσαλονίκης· κάτω ἀπὸ τὸν Λευκὸ Πύργο. Βεβαίως καὶ δὲν περνᾶ ἀπὸ τὸ μυαλό μας ὅτι μὲ πρόσχημα τὸ ποδόσφαιρο καὶ τὸ μπάσκετ – κάτι σὰν ἄτυπος πόλεμος Βορείων καὶ Νοτίων – τεκταίνεται χωριστικὸ κίνημα στὴν Βόρειο Ἑλλάδα ἀπὸ κάποιους σκοτεινοὺς κύκλους. Αὐτὰ εἶναι παραμύθια γιὰ μικρὰ παιδιά. Καὶ καλῶς ἔκανε ἡ ἀστυνομία καὶ δὲν ἐπε- νέβη, γιατὶ μπορεῖ (λέγω, μπορεῖ) νὰ συνελάμβανε καὶ κανένα Ἑβραῖο καὶ νἄχαμε ντράβαλα, ὅπως τὴν ἔπαθε ἡ Κύπρος, ποὺ συνέλαβε τοὺς δυὸ Ἑβραίους κατασκόπους. Καὶ γιὰ νὰ συμπληρώσουμε τὸ ἀθλητικό μας πάζλ, ἄς σταματήσουμε καὶ στὴν κομματάκι πε- ρίεργη δήλωση τοῦ κυρίου Ἀντώνιο Χουὰν Σάμαρανγκ, προέδρου τῆς Παγκοσμίου Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ ὁποῖος πέραν τῶν ἄλλων μᾶς εἶπε οὔτε λίγο-οὔτε πολύ, ὅτι οἱ Ὀλυμπιακοὶ ἀγῶνες τοῦ 2004 θὰ διεξαχθοῦν στὴν Ἀθήνα, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἀναταραχὴ στὴν χώρα μας. Καὶ πα- ράλληλα ἔδωσε ἐντολὴ στὴν Σεοὺλ νὰ ἐπιταχύνῃ τὶς ἐργασίες της γιὰ ἀνάληψη Ὀλυμπιάδος! Ἐξ ὅσων γνωρίζω κι ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται, οἱασδήποτε φύσεως ἀναταραχὴ στὴν Ἑλλάδα, ὅπως τοὐλά- χιστον δείχνουν σήμερα τὰ πράγματα, ἀποκλείεται τοὐλάχιστον γιὰ πεντακόσια χρόνια, ἐκτὸς ἄν ὁ κύριος Ρουβᾶς φορέσῃ μίνι φούστα, περισταλῇ τὸ ὡράριο τῶν σκυλάδικων καὶ λοιπῶν νυ- χτερινῶν κέντρων ἢ καταργηθῇ ὁ «Πρωϊνὸς Καφὲς» τοῦ Γιώργου Παπαδάκη. Λέτε, αὐτὴ ἡ γριὰ ἀλεποῦ τοῦ ἀθλητισμοῦ νὰ ξέρῃ κάτι παραπάνω, ποὺ ἀγνοοῦμε ἐμεῖς οἱ ἄμεσα ἐνδιαφερόμενοι; Καὶ ἐπειδὴ δὲν βλέπω «Ἄνδρες Ἕτοιμους γιὰ Ὅλα» παρὰ μόνο στὴν ἐκπομπὴ τοῦ κ. Μικρού- τσικου, ἀνησυχῶ λιγουλάκι γιὰ τὸ τί βυσσοδομοῦν οἱ προαιώνιοι φίλοι μας. Γιῶργος Πετρόπουλος