ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Τὸ δῆθεν «ζήτημα τῶν ταυτοτήτων» καὶ ἡ ἀλήθεια Κύριε διευθυντά, Ἡ ἀνεξιθρησκεία τοῦ ἀρχαίου κόσμου ἦταν δεδομένη σὲ τέτοιο δαθμὸ μάλιστα, ποὺ καμμιὰ ἀρχαία θρησκεία δὲν στράφηκε ἐναντίον τῆς μό- νης θρησχείας ποὺ τὶς κατεδίωκε, τοῦ Ἰουδαϊ- σμοῦ. Τὰ «μεγάλα μαχαίρια» ὅμως ὀγῆκαν, ὅταν «ἔμειναν οἱ λύκοι µεταξύ τους». Τὸ αἷμα ποὺ πλή- ρωσε ἡ ἀνθρωπότητα μὲ τὴν ἐπικράτηση τῶν ἵου- δαιογενῶν θρησκειῶν δὲν ἔχει προηγούμενο στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία. Στὸ ὄνομα τοῦ α «υἱοῦ τοῦ Θεοῦ» ἢ τοῦ 6 «προφήτη» του κατασφάχθηκαν ἑκατομμύρια ἀνθρώπων καὶ καταστράφηκαν προηγµένοι πολιτισμοί. Εἶναι νὰ θαυμάζῃ κανεὶς τοὺς Ἑδραίους: Κατάφεραν νὰ περάσουν στὴ συ- νείδηση τῶν λαῶν τὴν μυθολογία τους σὰν δάση γιὰ τὶς θρησκεῖες τους χαὶ ἔτσι οἱ ἴδιοι σὰν «πα- τριάρχες» ἀπελάμθαναν τὶς περισσότερες φορὲς µία ἰδιότυπη ἀσυλία - οὐδετερότητα στὶς ἀλλη- λοσφαγὲς τῶν πνευματικῶν τους τέκνων. ᾿Αφορμὴ γιὰ τὴν ἐπιστολή µου αὐτὴ στάθηκε ἡ διαμάχη Πολιτείας - Ἐκκλησίας γιὰ τὸ θέµα ἀναγραφὴ ἢ ὄχι στὶς νέες ταυτότητες τοῦ θρη- σχεύµατος. Γιὰ πρώτη φορὰ ἀκούστηκε ἀπὸ ἐπί- σηµα ἐκκλησιαστικὰ χείλη, ὅτι ὑποκινητῆς τοῦ θέματος αὐτοῦ εἶναι τὸ ἑθραϊκὸ λόμπυ τῶν ΗΠΙΑ. Δηλαδὴ ἡ Ἐκκλησία δὲν γνώριζε, ὅτι καὶ γιὰ ἄλλες ἐνέργειες ποὺ στρέφονται ἐναντίον τῆς ἴδιας τῆς ἐθνικῆς µας ὑπόστασης ὑπάρχει καὶ ὁ ἑθραϊκὸς δάχτυλος; Δὲν τὴν εἶδα ὅμως νὰ πάρῃ τόσο καθαρὴ θέση, ὅπως τώρα, ποτέ. Καὶ ὅμως οἱ ἴδιοι οἱ Ἑδραῖοι συνηθίζουν νὰ διαλαλοῦν τὸν τρόπο δράσης τους ἀπὸ τὰ πανάρχαια χρόνια. Ὅταν κοσµοκράτειρα ἦταν ἡ Αἴγυπτος, δίπλα στὸν Φαραὼ όρέθηχε κάποιος Μωυσῆς ἢ Ἰωσήφ. "Όταν ἔγινε ἡ Περσία, ὀρέθηκε κάποιος Μαρδονὶ ἢ Μαρδοχαῖος (Μαρδόνιος). Γιὰ τὴν Ρώμη ἂς μὴν συζητᾶμε καλύτερα. Γιὰ τὸ Βυζάντιο, ἐκεῖ εἶναι ποὺ πρέπει νὰ δάζῃ τὰ γέλια (ἢ τὰ κλάμα- τα;) κανείς. Στὴν αὐτοχρατοριχὴ ᾿Αγγλία κατά- φεραν μέχρι πρωθυπουργὸ νὰ προωθήσουν (Ντισραέλλι). Καὶ τώρα γύρω ἀπὸ τὸν πλανη- τάρχη ὑπάρχει ἕνα ὁλόχληρο ἐπιτελεῖο, ποὺ 6ρα- Ἑπτὰ ἀναθεματισμοὶ κατὰ τοῦ Ἕλληνισμοῦ ψάλλονται σήμερα στὶς ἑλληνικὲς ἐκκλησίες... Κατέγραψα ἑπτὰ ἀναθέματα ἀπὸ τὸ «Τριῴδιον», τὰ ὁποῖα περιέχονται στὸ «Συνοδικὸν τῆς ᾽Αγίας Ζ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ὑπὲρ τῆς Ορθοδοξίας». Τὰ ἀναθέματα αὐτὰ ἀναγιγνώσκονται καὶ σήµερα τὴν Κυριακὴ τὴς Ὄρθο- δοξίας στὴν ἑλληνικὲς ἐκκλησίες. Επίσης καταγράφω ἕνα τροπάριο καὶ ἕνα μακαρισμὸ ἀπὸ τὴν «Παρακλητική». Παρακαλῶ, ἂς τοποθετηθοῦν ἐπ’ αὐτῶν οἱ λαλίστατοι ἐκπρόσωποι τῆς ὀρθοδόξου "Ελληνικῆς Εκκλησίας, οἱ ὁποῖοι ἐπισκέπτονται τὰ τηλεοπτικὰ κανάλια καὶ ὁμιλοῦν περὶ «Ελληνορθοδοξίας».᾽Ας διαδάσουν τὰ ἀναθέμα- τα καὶ ἂς ἀπαντήσουν στὸ ἐρώτημα, πῶς λέπουν αὐτὴν τὴν συνύπαρξιν. "Ας ἀποδείξουν, πῶς ἐφρόντισε ἡ ᾿Εκκλησία γιὰ τὴ διατήρησι - συντήρησι - διάσωσι τοῦ ᾿Ελληνικοῦ Πολιτισμοῦ, ἀφοῦ στὰ ἀναθέματα ὄχι μόνο δάλλε- ται μὲ μῖσος ὁ ᾿Ελληνισμὸς καὶ ὑποκινοῦνται ἐναντίον του οἱ πιστοὶ, ἀλλὰ καὶ καθίσταται ἐμφανὴς ἡ ἀντίθεσι μεταξὺ "Ἑλληνικῆς καὶ Χριστιανικῆς Ρὰ