Ὃ (ἀνύπαρκτος ὡς φυσικὸ μέγεθος) χοόνος δὲν προκαλεῖ τὰ γηρατειά! ΚΑΤΑ ΤΗΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΦΥΣΙΚΗ ΟΙ«ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ» ΡΥΘΜΙΖΟΥΝ ΤΗΝΥΓΕΙΑ Σήμερα συντελεῖται µία ἐπιστημονικὴ ἐπανάστασι περὶ τὴν ἔννοια τοῦ χρόνου. Ἡ ἀνάγκη ἐπαναπροσδιορισμοῦ τῆς θέσεως τῆς ἐπιστήμης ἔνα- ντιτῆς ἔννοιας τοῦ χρόνου προῆλθε ἀπὸ τὴν ἀδυναμία νὰ ἑρμηνευθοῦν ὡρισμένα μαθηματικῶς αὐστηρὰ συμπεράσματα κυρίως τῆς Κθαντικῆς Φυσικῆς καὶ τῆς Θεωρίας τῆς Σχετικότητος. "Ηδη τὸ 1974 εὑρέθη ἕνα ἀπροσδόκητο ἀποτέλεσμα!". Στοιχειώδης λύ- σι μιᾶς θεμελιώδους ἐξισώσεως τῆς Στατιστικῆς Μηχανικῆς" ἀπαιτοῦσε ἀπὸ τὶς μεταθλητὲς τῆς ἐνέργειας (Ε) καὶ τοῦ χρόνου (τ) νὰ λαµθάνουν τιμὲς ἴσες πρὸς ἀκέραια πολλαπλάσια ὡρισμένων ἀριθμῶν. Τὸ κατα- πληκτικὸ ἐκεῖνο εὕρημα ἔδωσε ἀφορμὴν εἰς ἐκτεταμένην ἔρευνα τοῦ θέματος, ἡ ὁποία κατέληξεν εἰς τὴν ἀπόδειξι, ὅτι ἡ Κδαντομηχανικὴ ἀπορρέει ἐκ τοῦ Θεωρήματος τοῦ Ποιν!]ε, ἐὰν τοῦτο συνεπληροῦτο ὑπὸ δύο μαθηματικῶν συνθηκῶνΏ]. Τὸ µεγάλο ἄνοιγμα πρὸς τὴν ση- µερινὴν ἀντίληψι τοῦ γράφοντος περὶ χρόνου ἐπετεύχθη τὸ 1990, ὅταν συνεδυάσθη τὸ «νῦν» τοῦ ᾿Αριστοτέλους μὲ τὴν παρατήρησι στοιχει- ᾠδῶν μεταθολῶνί]. Οἱ ἰδέες ἐκεῖνες, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τῶν Πλάτωνος καὶ ᾿Αριστοτέλους, παραποιηµένες ἢ παρανοηµένες παρελήφθησαν ἐσχάτως ὑπὸ διαφόρων συγγραφέων, καὶ ἐγράφησαν θιθλία, εἰς τὰ ὁποῖα -- δυστυχῶς -- δὲν ἀναφέρεται ἡ προέλευσί των“. Εἰς προηγού- μενα τεύχη τοῦ «Δαυλοῦ» (210, 212-213,214,216 καὶ 219) ἀνελύθησαν οἱ διάφορες ἀντιλήψεις περὶ χρόνου εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἀρχαιότητα. Εἰς τὸ παρὸν ἄρθρο παρουσιάζονται τὰ νεώτερα ἀποτελέσματα τῆς ἔρευ- νας εἰς ἁπλουστευμένη μορφὴ χάριν τῶν ἀναγνωστῶν τοῦ «Δαυλοῦ». Οὐδέποτε εἰς τὴν ἱστορία τῆς ἔννοιας τοῦ χρόνου, καθ’ ὅσα γνωρίζει ὁ γράφων, ἐδόθη αὐστηρὸς μαθηματικὸς ὁρισμὸς τοῦ χρόνου. Ἕνας αὐστηρὸς ὁρισμὸς ἦτο ἀναγκαῖος, διό- τι οἱ λεκτιχοὶ ὁρισμοὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Θεωρητικὴ Φυσικὴ γιὰ τὴν πραγματοποίησι λύσεων προθληµάτων τῆς Κδαντινῆς Φυσικῆς. Ὁ ὁρισμός, ὁ ὁποῖος δί- δεται κατωτέρω, ἐχρησιμοποιήθη εἰς ἀποτελέσματα δημοσιευθέντα τὸ 1990, διὰ τῶν ὁποί- ὧν ἐλύθη τὸ ἀκόλουθο ἀπὸ αἰώνων ἄλυτο πρόδλημα: Ἐνῷ οἱ θεμελιώδεις ἐξισώσεις τῆς Φυσικῆς εἶναι συμμετριχὲς ὡς πρὸς τὴν ἀντιστροφὴ τοῦ χρόνου(γ), ὅλα τὰ φυσικὰ φαι- νόμενα, τὰ ὁποῖα αὐτὲς περιγράφουν, εἶναι μὴ ἀντιστρεπτά. Ἕνα παράδειγμα θὰ χαταστήσῃ τοῦτο κατανοητό: Φαντασθῆτε ἠρεμούσαν ἐπιφάνεια (α) εἰουν (6) Οἱ λύσεις νὰ εἶναι πραγματικὲς καὶ ποοσθετικές. (0) Δηλαδὴ ἀναλλοίωτες ὡς πρὸς τὴν ἀντικατάστασι τοῦ τ διὰ τοῦ -τ.