Προθληματισμὸς ἑνὸς ἐπιστήμονος γιὰ τὶς χριστιανικὲς ἀλήθειες ὰ ἤθελα νὰ διατυπώσω ὠρισμένες σκέψεις, λαµθάνοντας ἐρεθίσμα- Θ.. ἀπὸ τὴν ἐπικαιρότητα καὶ δὴ τὶς προσπάθειες ἐκκλησιαστικῶν παραγόντων νὰ περάσουν τὴ γνωστὴ θέση «Ἑλλάδα ἴσον ᾿Ορθοδοξία». Δύο συλλογιστικὲς μεθοδολογίες ὑπάρχουν στὴν προκειμένη περίπτω- ση, ποὺ μποροῦμε νὰ ἀκολουθήσωμε, γιὰ νὰ προσεγγίσωμε τὰ σχετικὰ ζη- τήµατα. Ὁ Αὐτὴ τοῦ ὀρθοῦ λόγου, τῆς ἀποδεικτικῆς λογικῆς, τῆς ἐπιστημο- νικῆς μεθοδολογίας, τῆς ἑλλόγου πεποιθήσεως, τῆς φιλοσοφίας καὶ τῆς ἀρετῆς τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων. Θ Αὐτὴ τοῦ δόγματος, τῆς ἀλόγου πίστεως, τῆς αὐθαίρετης ἑρμηνείας τῶν λέξεων ἢ κειμένων καὶ τῆς προσαρμογῆς τους σὲ προκατειληµµένες θέσεις, ὅπου παραποιεῖται τὸ ἀρχικὸ ἀληθὲς νόηµα τῶν λέξεων κατὰ τὸ δοκοῦν ὡρισμένων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἐμφανίζωνται θεόπνευστοι καὶ αὐθεντικοὶ ἑρμηνευτές τους. ᾿Απὸ τὶς δύο, ἂν θέλουμε νὰ εἴμαστε πραγματικὰ ἐλεύθεροι εἴτε ἐπι- στήμονες εἴτε ἁπλοῖ ἄνθρωποι, ἐπιλέγουμε τὴν πρώτη, ἀκολουθώνταςτὸ παράδειγµα τῶν προγόνων µας, τῶν Ἑλλήνων τοῦ Χρυσοῦ Αἰώνα τοῦ Περικλέους. Διότι μὲ τὴν συλλογιστικὴ αὐτὴ ὁ ἄνθρωπος σημείωσε πρό- 9δο σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς καθημερινῆς ζωῆς, πραγματοποίησε ἔπι- στηµονικά, καλλιτεχνικά, πνευματικά καὶ τεχνολογικὰ ἐπιτεύγματα, 6ελ- τίωσε τὴν ζωή του καὶ ἐπέλυσε δυσεπίλυτα προθλήµατα ὑγείας, ἐπάρ- χειας τροφίμων κιλπ. Ἡ δεύτερη συλλογιστικὴ ἀπορρίπτεται ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν φύση τῆς ζωῆς. Σὰν τάχα θεόπνευστη δὲν ἐπιδέχεται χριτική, ὁδηγεῖ σὲ ἀντιφάσεις ποὺ δὲν αἰτιολογοῦνται. Βλέπουμε τὸ ἀποτέλεσμα μετὰ ἀπὸ 2000 ἔτη νὰ εἶναι μία οὐτοπία: κάποιοι νὰ ἐκμεταλλεύωνται τοὺς ἄλλους ἀτιμώρητοι, μὲ τὴν ὑπόσχεση μιᾶς καλύτερης μετὰ θάνατον ζωῆς, ποὺ κανεὶς μέχρι τώ- ρα δὲν διαπίστωσε, κι ἐμεῖς οἱ ὑπόλοιποι νὰ προσφέρουμε τὴν περιουσία μας, νὰ προτιμοῦμε νὰ μένουμε χωρὶς ἀπογόνους γιὰ μία θέση στὸν «πα- ράδεισο» καὶ χωρὶς νὰ εἴμαστε δέδαιοι γι᾿ αὐτή, νὰ μὴ μποροῦμε νὰ ὄγά- λουµε συμπέρασμα γιὰ τὴν δικαιοσύνη τοῦ θεοῦ καὶ τόσα ἄλλα, ποὺ ὅλα ὅμως ὁδηγοῦν σὲ μία πνευματικὴ τρομοκρατία, μία δουλοπρέπεια, ἕνα πνευματικὸ φασισμό, ἀνθρώπινο κατασκεύασμα ἑνὸς λαοῦ ποὺ δὲν ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ τίποτα ἄλλο, παρὰ μόνο «θαύματα» καὶ «προφητεῖες» καὶ