ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
228ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2000
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Πόθεν αίσχος — ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Πόθεν αἶσχος
Τοὺς λυπήθηκε ἡ ψυχή µου τοὺς ἐθνοπατέρες µας. Λίγο ἀκόμη καὶ θὰ μὲ
πιάναν τὰ κλάματα. «Κύττα», εἶπα στὸν ἑαυτό μου, «πῶς μποροῦν αὐτοὶ οἱ
ἄνθρωποι καὶ τὰ φέρνουν δόλτα μὲ τὰ ψίχουλα τῆς δουλευτικῆς τους ἀπο-
ζηµίωσης: ἄντε καὶ τὸν μισθὸ τοῦ ὑπουργοῦ καὶ τοῦ πρωθυπουργοῦ». Εἶναι
πραγματικὰ νὰ τοὺς κλαῖνε κι οἱ ρέγγες. Καὶ νὰ κάνουν τόσες αἱματηρὲς
οἰκονομίες οἱ δουλευτές µας! Α! Βέδαια. Ὅλη τὴν ὄδομάδα τὴν ὀγάζουν
μὲ ψωμί, ἐλιὲς καὶ κρεμμύδι. Μόνο τὴν Κυριακή, ἔ! μέρα γιορτινὴ εἶναι αὐτή,
κόδουν καμμιὰ ντομάτα. Καὶ μὴ κυττᾶτε τὶς κυρίες τους στὰ γεύματα, στὰ
πάρτυ καὶ στὶς δεξιώσεις, ποὺ τάχατες - τάχατες φοροῦν «μοντελλάκια».
Ὅλα εἶναι ἀγορασμένα ἀπὸ τὸ Μοναστηράκι δεύτερο, τί δεύτερο, τρίτο χέ-
ρι. Ἴγουν ἀποφόρια τοῦ κερατᾶ. Γιὰ νὰ μὴ Σᾶς γράψω, ὅτι οἱ περισσότε-
ρες ἀπ’ αὐτὲς καθαρίζουν σκάλες ἀξημέρωτα, γιὰ νὰ μὴ τὶς γνωρίζῃ ὁ κό-
σμος. Ναί! Αλλὰ ἔτσι, μὲ τὴν οἰκονομία καὶ τὸν ἱδρῶτα τοῦ προσώπου τους,
ἀποκτᾶνε ἀκίνητα, Β. ΜΟΨν. ἢ Μερσεντές, τραπεζικὲς καταθέσεις, μετοχὲς καὶ
ἄλλες κινητὲς ἀξίες (ταχύπλοα, πίνακες κ.λπ.). Εἶμαι πολὺ συγκινημένος,
ποὺ οἱ πατέρες τοῦ ἔθνους δίνουν πρῶτοι τὸ καλὸ παράδειγμα τῆς ἀφιλο-
κερδείας καὶ τῆς οἰκονομικῆς περισυλλογῆς, ποὺ ἔχει ἐπιδάλει ἐδῶ καὶ κά-
τι χρόνια ὃ κ. Γιάννος Παπαντωνίου. Τόσο συγκινημένος, ποὺ σκέπτομαι νὰ
συστήσω ἐρανικὴ ἐπιτροπή, ἴσως ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ πάμπτωχου ἐπίσης
ἀρχιεπισκόπου κ. Χριστόδουλου, γιὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυση τῆς ἀνα-
ξιοπαθοῦς τάξης τῶν πολιτικῶν μας.
“Ωστόσο πρέπει νὰ παραδεχθοῦμε, καὶ αὐτὸ εἶναι πέραν πάσης ἀμφιόο-
λίας, ὅτι τὸ χρῆμα τῆς ἐξουσίας εἶναι καθαρό. Σκέτος τίµιος ἱδρῶτας. Οὔτε
κομπῖνες, οὔτε λαδιτοῦρες, οὔτε ἁρπαχτές, οὔτε µίζες στὰ δημόσια ἔργα,
οὔτε διαπλοχές, οὔτε ἐκδιασμοί -- καὶ κυρίως διαφάνεια. Προϊὸν τίµιου μό-
χθου τὸ χρῆμα τῆς πάσης φύσεως ἑλληνικῆς ἐξουσίας. Τόσου μόχθου, ποὺ
κάθε φορὰ ποὺ ὑπογράφεται μιὰ σύμδαση τοῦ Δημοσίου θυμᾶμαι τὸν ἀεί-
µνήστο Γεράσιμο Μαρκορᾶ καὶ τὴν ἁπλοϊκὴ «Εργασία» του, ὅπου:
«Πάντα, ναί, τοῦ τίµιου κόπου
οἱ γλυκύτατοι καρποὶ
νά ᾽ναι οἱ μόνοι, ποὺ τ᾽ ἀνθρώπου
σῶμα θρέφουν καὶ ψυχή...».
Γι’ αὐτὸ κι ἐγὼ ἀποκρούω μετὰ δὄδελυγμίας τὶς τόσες κατηγορίες γιὰ δια-
πλοκὴ καὶ χρηματισμὸ τῶν ᾿Ελλήνων πολιτικῶν.