Τί ἀκριβῶς εἶναι τὸ Ἰωβηλαῖο Ποιά σχέση ἔχουμε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες μὲ τὸ «Ἰωβηλαῖο», ὥστε νὰ φτάνῃ νὰ τὸ ἐπικαλῆται στε- ντόρεια ὁλόκληρο τὸ Ὀρθόδοξο ἱερατεῖο μας. Τί ἀκριβῶς εἶναι τὸ Ἰωβηλαῖο; Τὸ Ἰωβηλαῖο, καὶ γιὰ νὰ εἴμαστε ἀκριβέστεροι, «Τὸ Βιβλίον τῶν Ἰωβηλαίων»,δὲν εἶναι παρὰ ἕνα μυστικὸ ἡλιακὸ ἡμερολόγιο τῶν Ἑβραίων. Ἀλλὰ γιατὶ ἦταν μυστικό; Ἀπλούστατα, γιατὶ οἱ Ἑβραῖοι στὴν πραγματικότητα χρησιμοποιοῦσαν «ἐπίσημα» τὸ σεληνιακὸ ἡμερολόγιο· καὶ ἐπειδὴ οἱ Ζηλω- τές, ποὺ σχετίζονταν μὲ τοὺς Ἐσσαίους, προτιμοῦσαν τὸ Ἰωβηλαῖο, οἱ Ἐβραῖοι, ὅπως εἶναι μαθη- μένοι... νὰ παίζουν σὲ δυὸ ταμπλώ, ἔκαναν ἐν μέρει ἀποδεκτὸ καὶ τὸ Ἰωβηλαῖο, τὸ ὁποῖο ὅμως κρα- τοῦσαν μυστικό, γιατὶ μισοῦσαν τὸ θεὸ Βάαλ. Ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅμως ὅτι ὁ Γιαχβὲ τῶν Ἑβραίων ἐσω- τεριστικὰ θεωρεῖται θηλυκὸς θεός, ἀφοῦ εἶναι σεληνιακός, καὶ ἀρσενικὸς ἦταν ὁ ἡλιακὸς θεὸς Βά- αλ, δεδομένου ὅτι ὁ Ἥλιος σπέρνει ἐνῷ ἡ Σελήνη ἁπλῶς «συλλαμβάνει ἄμωμα» τὸ φῶς καὶ τὸ ἀνα- κλᾶ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Ἑβραῖοι «δέχονταν» καὶ τὸ Ἰωβηλαῖο, ἐκπηδᾶ ἡ ἀπορία, μή- πως τελικὰ ὁ Γιαχβὲ ἦταν ἑρμαφρόδιτος; Ἀναζητώντας κανεὶς περισσότερα ἱστορικὰ στοιχεῖα θὰ βρῇ, ὅτι τὸ Ἰωβηλαῖο τὸ γιόρταζαν οἱ Ἑβραῖοι τὸ ἑπόμενο τοῦ «Σαββαταίου ἔτους» καὶ ἦταν τὸ τελευταῖο κάθε πεντηκονταετίας, δηλαδὴ τὸ τεσσαρακοστὸ ἕνατο, καὶ τὸ ἀποκαλοῦσαν Μέγα Σαββαταῖο,ἀναγγέλλοντάς το μὲ σαλπίσματα τὴν ἡμέρα τῆς Σκηνοπηγίας.Τότε ἐλευθέρωναν τοὺς ἑβραϊκῆς καταγωγῆς δούλους (μέχρι τότε τοὺς εἶχαν δούλους), ἀπέδιδαν στοὺς ὁμόφυλους πρῴην κατόχους των τὰ χωράφια ποὺ εἶχαν ἀπαλλο- τριώσει γιὰ χρέη κατὰ τὴ διάρκεια τῆς πεντηκονταετίας καὶ ὅλο τὸ χρόνο δὲν ἔσπερναν οὔτε καὶ θέ- ριζαν καρποὺς ἀπὸ τὰ χωράφια. Αὐτὲς τὶς πράξεις «δικαιοσύνης» ποὺ ἔκαναν οἱ Ἑβραῖοι κάθε πε- νήντα χρόνια, θέλησαν νὰ τὶς ἐφαρμόσουν καὶ οἱ πάπες. Οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ ἐπὶ πάπα Βονιφατί- ου H´ ἄρχισαν λοιπὸν νὰ γιορτάζουν τὸ Ἰωβηλαῖο κάθε ἑκατὸ χρόνια, τὸ ὁποῖο μάλιστα, γιὰ νὰ ξε- χωρίσουν τὸ ἔτος τοῦ ἑορτασμοῦ του, τὸ ἀποκαλοῦσανΜέγα ἔτος,γιὰ νὰ δίνεται ἔτσι ἐπίσημα ἡ εὐχέρεια στὸν Πάπα νὰ χορηγῇσυγχωροχάρτιαεἰσπράττοντας καὶ τὸ... ἀντίτιμο. Στὴ Ρωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία τὸ Ἰωβηλαῖο, μετὰ τὴν ἀνακάλυψή του, τὴν ἐφαρμογή του καὶ τὰ προσποριζόμενα ἀπὸ τὴ χρήση του ὀφέλη, μὲ ἀπόφαση τοῦ πάπα Κλήμεντος καθιερώθηκε νὰ ἑορ- τάζεται κάθε πενήντα χρόνια, ἐπὶ Οὐρβανοῦ Δ´ κάθε τριάντα τρία χρόνια καὶ ἐπὶ Παύλου B´ κάθε εἴκοσι ἕνα χρόνια. Καὶ ὅπως ἀναφέρεται, στὴ «γιορτή» αὐτὴ «παρέχεται ὑπὸ τοῦ Πάπα πλῆρες λυ- σίποινο»(indulgentia plenaria), σὲ ὅσους ὅμως ἐπισκέπτονται ὑπὸ τύπον προσκυνήματος στὴ Ρώμη τὶς τέσσερες μεγάλες βασιλικές, τοῦ ἉγίουΠέτρου, τοῦ Ἁγίου Παύλου, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Λατερανοῦ καὶ τῆς Santa Maria Maggiore. Ὄχι ὅποια κι ὅποια ἐκκλησία δηλαδή, γιὰ νὰ προκύπτῃ καὶ τὸ τουριστικὸ ὄφελος... Καὶ ἐπειδὴ, φαίνεται, ὑπῆρξαν κάποιες διαμαρτυρίες ἢ ἐπειδὴ τὸ θεώ- ρησαν καὶ ὡς ἀπαραίτητο, ἀποφασίστηκε, ὁ Πάπας νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ παρέχῃ σὲ κάθε παπικὴ χώρα τὴ δυνατότητα, τὸ ἑπόμενο ἔτος τοῦ Ἰωβηλαίου (π.χ. ἐπέτειος ἐξαιρετικοῦ γεγονότος κ.λπ.) ὑπὸ τύπον Ἰωβηλαίου νὰ τελῇ καὶ ἐκεῖ πλῆρες λυσίποινο (= ἄφεση ποινικῶν συνεπειῶν τῆς ἁμαρτίας). Ἀπὸ ὅλα ὅμως ποὺ μέχρις ἐδῶ ἀναφέρθηκαν, ἀβίαστα προβάλλει τὸ ἁπλὸ ἐρώτημα: Οἱ Ὀρθό- δοξοι Χριστιανοὶ ποιά ἀκριβῶς σχέση ἔχουν μὲ ὅλα αὐτά, ὥστε νὰ ἐπικαλοῦνται καὶ νὰ ἑορ- τάζουν τὸ Ἰωβηλαῖο, ἀποκαλώντας το μάλιστα καὶ...Χρυσὸ Ἰωβηλαῖο; Ποιοὺς ἀντιγράφου- με, τοὺς Ἑβραίους ἢ τοὺς Ρωμαιοκαθολικούς; Χάσαμε τὶς δικές μας ἀρχὲς ἢ μήπως γίναμε πιὰ Ζηλωτὲς κι ἐπικαλούμαστε συνέχεια τὸ Ἰωβηλαῖο; Νὰ περιμένουμε ἄραγε ἔτσι νὰ δοῦμε κι ἐδῶ συγχωροχάρτια; Εὐθύμιος N. Χριστόπουλος