Ποινὴ σιωπῆς στὸν Παλαιολόγο Στεκόταν ἀγέρωχος στὸ κέντρο τῆς Πλατείας τῆς Μητροπόλεως, ἐλέγχο- ντας τοὺς εἰσερχομένους καὶ ἐξερχομένους ἐπιγόνους τοῦ Γ. Σχολάριου, τοὺς ἐπιθυμοῦντες νὰ δοῦν «τουρκικὸν φακιόλιον» στὴν Κωνσταντινούπολη, μὲ τὸ αὐστηρὸ του βλέμμα. Στὸ βάθρο του ἡ ἐπιγραφὴ μὲ τὴν προκλητικὴ δή- λωσή του «Τὸ δὲ τὴν Πόλιν σοι δοῦναι οὔτ’ ἐμοῦ ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κα- τοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν» ἐξαντλοῦσε κάθε ἀνοχή. Πρὶν λίγους μῆνες ξηλώθηκε καὶ παραπετάχθηκε σὲ μία ἄκρη καλυμμένος μὲ κλαδιὰ καὶ περι- στοιχιζόμενος μὲ σκουπίδια (φωτογραφία). Φυσικὰ ἡ «ἀπαράδεκτη» ἐπι- γραφὴ ἐξαφανίσθηκε ἀπὸ τὸ βάθρο. Σίσσυ Ἀρτσίτα