ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ «Οὐσιαστικῶς γερμανικὴ ἐπικράτεια» τὸ νέο ἀεροδρόμιο Κύριε διευθυντά, Πρώτη φορὰ ἐπικοινωνῶ μαζί σας, ἂν καὶ εἶμαι ἀρκετὰ ἔτη ἀναγνώστης τοῦ «Δαυλοῦ». Καὶ αὐτό, γιὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχή σας σὲ κάτι, ποὺ ἀφορᾶ στὸ πεδίο μέσα εἰς τὸ ὁποῖον ἐργάζομαι καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι ὁ νέος Ἀερολιμὴν Ἀθηνῶν. Αὐτὸ λοιπὸν ποὺ εἶναι ἡ πύλη εἰσόδου στὴν Ἑλλάδα κυριολεκτικὰ ξεπουλήθηκε στοὺς Γερ- μανούς. Καὶ μὴν ἔχετε ἀμφιβολία ὅτι ὄχι μόνον δεί- χνει γερμανικὸ κατασκεύασμα (τίποτε μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ αὐτὸ δὲν θυμίζει Ἑλλάδα), ἀλλὰ εἶναι καὶ οὐσιαστικῶς γερμανικὴ ἐπικράτεια, καθ’ ὅσον δι- οικεῖται ἀπὸ Γερμανούς. Ἡ Ὑπηρεσία Πολιτικῆς Ἀεροπορίας ἔχει μόνον διακοσμητικό χαρακτῆρα. Ὅταν πετῶ στὴν περιοχὴ προσεγγίσεως τοῦ νέ- ου ἀεροδρομίου Ἀθηνῶν, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι βρίσκομαι στὴν περιοχὴ τοῦ Τὲλ - Ἀβίβ. Ἀλλὰ πῶς νὰ μὴν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἐντύπωσις, μὲ ὅλες αὐτὲς τὶς ὀνομασίες τῶν «σημείων ἀναφορᾶς» στὸν χάρτη προσεγγίσεως τῶν Ἀθηνῶν; Ὀνομα- σίες ὅπως Nevra, Gendo, Velop, Abion, Badel, Kepir κ.λπ. δὲν θυμίζουν καθόλου Ἑλλάδα. Δὲν ὑπάρχει βεβαίως δικαιολογία γιὰ δῆθεν ἔλλειψιν εὐήχων ἑλληνικῶν λέξεων 5 γραμμάτων, ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ διεθνὴς πρακτική, διότι ἡ πλουσιώτα- τη ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἡ ὁποία δυστυχῶς βάλλεται ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ ἀνθελληνικὸ κράτος, εἶναι πλήρης τοιούτων λέξεων, ἐνδόξων ὀνομασιῶν καὶ πλου- σίων ἐννοιῶν. Π.χ. Eleni,Minos, Ektor, Paris, Rigas, Pilos, Pella, Sofia, Areti, Ieros, Kleos, Estia, Plato, Pluto, Mega, Ermis, Astro, Dimos,Fovos καὶ χιλιάδες ἄλλα! Θὰ ἔλεγα ὅτι ἐπιτέλους θὰ ἔπρεπε νὰ διορθωθοῦν καὶ νὰ γραφτοῦν Αrgosἀντὶ Argun, Νέμεαἀντὶ Νemesκαὶ Ρarosἀντὶ Rapos κ.λπ. στὰ ἀντίστοιχα «σημεῖα ἀναφορᾶς»... Μετὰ τιμῆς Μάνος Κουρμουλάκης Κυβερνήτης O.A. (A 340) Βάρη Ἀττικῆς Ἔχει γίνει θεώρημα ἀπὸ τὸ 1995 ἡ «εἰκασία Φερμᾶ» Ἀξιότιμε κ. διευθυντά, Μὲ ἀφορμὴ τὸ πολὺ ἐνδιαφέρον ἄρθρο τοῦ Περὶ «Λογίων Ἰησοῦ»: Μία ἄλλη ἄποψη Κύριε Λάμπρου, Στὸ δημοσίευμά του μὲ τίτλο «Λόγια Ἰησοῦ», στὸ 232ο τεῦχος τοῦ «Δαυ- λοῦ», ὁ κ. Κων. Καρμιράντζος θέλει νὰ πιστεύῃ στὴν ὕπαρξη βιβλίου μὲ τὸν τίτλο «Λόγια Ἰησοῦ»κατὰ τοὺς Ἀποστολικοὺς χρόνους, ἐπικαλούμενος μά- λιστα καὶ ὑποθετικὴ γνώμη τῶν κ.κ. Γ. Ζερβοῦ καὶ Σ. Ἀγουρίδη, καθηγητῶν πανεπιστημίου, σὲ σημεῖο μάλιστα ποὺ τὰ «Λόγια Ἰησοῦ» ὡς γραπτὸ «πρω- τοευαγγέλιο» νὰ ἐμπεριέχωνται ὡς σπερματικὸς λόγος – ἢ ὡς προζύμι – μέ- σα στὰ ἰσχύοντα σήμερα εὐαγγέλια, καὶ νὰ μπῇ σὲ κόπο, ὥστε μὲ περισσὴ καλωσύνη νὰ τὰ ἀνιχνεύσῃ καὶ νὰ μᾶς τὰ παρουσιάσῃ. Ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἔχω μία ἄλλη ἄποψη ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἂν ὄντως ὑπῆρξε ἕνα τέτοιο, ἂς ποῦμε, «πρωτοευαγγέλιο» ὑπὸ τὸν τίτλο «Λόγια Ἰησοῦ», νὰ εἴμαστε βέβαιοι ὅτι ἡ τότε Ἐκκλησία θὰ προσπαθοῦσε πάσῃ θυσίᾳ νὰ τὸ περισώσῃ. Ὕστερα ὑπάρχει τὸ ἀκατάλυτο ἱστορικὸ ἀξίω- �