Στρουθοκαμηλισμὸς Ἂν μερικοὶ αὐτοεξόριστοι καὶ αὐτόκλητοι μεταπράτες παρεισέφρυσαν ἐντὸς τῶν ἐθνῶν καὶ μετὰ ἀπὸ μιὰ τεράστια πολυαίωνη συνωμοτικὴ προ- σπάθεια ἔγιναν σήμερα «οἰκουμενιστὲς» (κάθε ἄλλο) καὶ πλανητάρχες, αὐτὸ δείχνει πόσο ἀφύλακτος εἶναι ὁ Πλανήτης ἀπὸ τὴν αὐθαιρεσία. Ὁ δόλος, τὸ μῖσος καὶ τὸ ψέμα μᾶς ἔφθασαν στὸ «πολίτευμα τοῦ κέρδους». Ἂν τοὐλάχι- στον εἶχαν τὴν παρρησία κάποιας συνειδητῆς παραδοχῆς, ἂς ἔλεγαν: «Δὲν ἀφήσαμε τίποτε ὄρθιο ἀπὸ τὴν ὀμορφιὰ τῆς Ἑλληνικῆς Ἀρχαιότητας, ἀλλά, ξέρετε, στὴν προσπάθειά μας ἴσως νὰ μὴν εἴχαμε τὴν ἄνεση τῆς μεγαλοψυ- χίας»... Ὅμως δὲν ἀκούσθηκε καὶ δὲν θὰ ἀκουσθῇ ποτὲ κάτι τέτοιο. Τώρα, ποὺ μᾶς ἔχουν στὸ τσουβάλι ἀδιαμαρτύρητα, καθὼς σὲ παγκόσμια κλίμακα κανεὶς δὲν ἀντιδρᾷ, δημιουργήθηκε ἕνα φοβερὸ φαινόμενο, ποὺ θὰ πρέπει νὰ μᾶς φοβίζῃ ὅλους, ἄρχοντες καὶ ἀρχομένους: «Ἄρχεσθαι μαθὼν ἄρχειν ἐπιστήσει», ποὺ σημαίνει ἐλαχιστοποίηση – κατὰ τὸ δυνατὸν σὲ φυ- σικὰ ὅρια – τοῦ κόστους, τοῦ ψυχικοῦ ἐκείνου κόστους, τῆς ἐπιβολῆς. Τί νομίζουν, ὅταν γιὰ παράδειγμα ἐπιμένουν νὰ μὴν βλέπουν τὴν ὀμορφιὰ τοῦ Ἑρμῆ τοῦ Πραξιτέλη ἢ τὴ χάρη μιᾶς Καρυάτιδας, προβάλλοντας βάρ- βαρα κάποιο Σουμεριακό, ἂς ποῦμε, ἀνατολίτικο ἀντιδάνειο; Αὐτὸ ἔχει βα- θύτατο ἀντίκτυπο στὸν παγκόσμιο ψυχισμό, ὁ ὁποῖος δὲν κοιμᾶται, ἀλλὰ ἐπε- ξεργάζεται στὸ ἀσυνείδητό του τὶς ἐμπειρίες ἔτσι, ποὺ ἐσεῖς νομίζετε ὅτι τὸν ἔχετε δαμάσει ὀργουελλικά-τεχνολογικά. Τὸ ἴδιο ἀποτέλεσμα ἔχει καὶ ὅλο τὸ γνωστὸ ἰδεοληπτικὸ παραλήρημα τοῦ συνονθυλεύματος τῶν τραμπούκων τοῦ πνεύματος, ὅπως τῶν θεολογούντων κατηχητῶν ἢ τῶν μαρξιστῶν τάχα ἐπιστημονιζόντων. Μπορεῖ μὲ τὸ δίκιο τους νὰ περνᾶνε γιὰ κουτὸ ὅλο τὸν κό- σμο, ἀλλὰ δὲν ἔλαβαν ὑπ’ ὄψιν τους ὅτι κάτω ἀπὸ ἐκεῖ κρύβεται τὸ ἱστορικὸ γίγνεσθαι. Ὑπάρχουν ἀνεξέλεγκτες πολιτισμικὲς δυνάμεις, ποὺ «κατὰ θείαν οἰκο- νομίαν» τῆς Φύσης θὰ φανοῦν ἐκεῖ ποὺ ἀφύλακτοι προβάλλουν κάποι- οι τομεῖς, ὅπου εἶναι ἀδύνατον οἱ παραπάνω νὰ ἐπέμβουν, ἄρα κι αὐτοὶ εἶναι μέσα σὲ μία «ἀνοχύρωτη πόλη», ποὺ ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι τὸ ἐξουσιαστικὸ οἰκοδόμημα ἰδεῶν καὶ πραγμάτων. Χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνουν, προσπαθώντας νὰ ἐπιτύχουν τὸ σκοπό τους, μοιραῖα κάπου εἶναι καλυμμένοι, ἀλλὰ γιὰ τὸν ἴδιο λόγο κάπου ἀλλοῦ ἀκά- λυπτοι. Μὴν σᾶς παρασύρῃ ἡ τάχα ἐπιτυχία τους: πίσω ἀπ’ αὐτὴν τὸ οἰκο- λογικὸ τίμημα κραδαίνει τὴ μάχαιρα, γιὰ παράδειγμα... Ἀφήστε τὴ Βίβλο, τοὺς Σουμέριους καὶ τὶς Πυραμίδες· αὐτὰ δὲν μποροῦν νὰ ἀλλάξουν τὸ ὁπλοστάσιο τῆς ψυχῆς, ὅπως ἡ Ἑλληνικὴ Ἀρχαιότης, ποὺ τὸ μήνυμά της ἀντέχει ἐπὶ αἰῶνες, τὸ ἐδίδαξε πανανθρώπινα. Παντελῆς Γλάρος