15252 ΔΑΥΛΟΣ/238, Ὀκτώβριος 2001 Βλέπετε λοιπὸν ὅτι ὄχι μόνο οἱ Ὀλυμπιάδες ἦταν «παράνομες» μέχρι τὸ 1045 μ.X. ἐπί... Κωνσταντί- νου τοῦ Μονομάχου (ἆραγε αὐτὸς κέρδισε κανέ- ναν κότινο;), ἀλλὰ καὶ ὅτι τὸ ἴδιο τὸ σημερινὸ ἑλλα- δικὸ κράτος (τὸ μὲ ἄλλα λόγια ἀφεντικὸ τῆς κρα- τικῆς ἑλλαδικῆς τηλεόρασεως) διαφημίζει ὄχι μό- νο στὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο αὐτὴν τὴ δυσθεώρητη... παρανομία. Μήπως ἡ ἑλληνικὴ τηλεόραση θὰ ἔπρεπε νὰ στα- ματήσῃ νὰ διαφημίζῃ τοὺς... παρανομήσαντες αὐτούς; Καὶ ἐὰν ὄχι, μήπως ὀφείλει νὰ διαφημίσῃ καὶ τὸν «Δαυλὸ» (εἰς βάρος τοῦ ὁποίου ἄσκησε τὴ γνωστὴ βάρβαρη λογοκρισία τὸν περασμένο Ἰα- νουαρίο) διὰ τὴν τιμὴν τῶν ὅπλων (ἢ ἔστω τῶν... Ὀλυμπιακῶν ἀναθημάτων)... Y.Γ.: Κανονικὰ θὰ πίστευα ὅτι πρόκειται γιὰ κάποιο χονδροειδὲς ἀριθμητικὸ (ἢ ἔστω τυπογραφικὸ) σφάλμα, ἀλλὰ ποῦ ξέρει κανείς... Ἐδῶ φτάσαμε στὸ 2001 μ.X. καὶ ἀκόμη γίνονται Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες (στὸ περίπου). Ἀλήθεια οἱ τρέχοντες Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες εἶναι νόμι- μοι ἢ μήπως ἐξακολουθοῦν νὰ ἀποτελοῦν παράβαση τοῦ διατάγματος τοῦ ἁγίου Μεγάλου Θεοδοσίου; Μὲ φιλικοὺς χαιρετισμοὺς Βασίλειος Σ. Νικόλτσης Νάουσα Ἰδεολογικὴ αὐτοπροσωπογραφία ἑνὸς πρωτοπρεσβύτερου Ἀξιότιμε κ. διευθυντά, Διάβασα στὸ ἔγκριτο περιοδικό σας «Δαυλὸς» τοῦ Ἰουλίου ὅσα ἔγραψε μὲ πάθος ὁ κύριος Π.Γ. διὰ τὸ πρόσωπό μου, ἐπειδὴ σὲ μιὰ τηλεοπτικὴ ἐκπομπὴ προτίμησα στὴν ἱεραρχία τῶν ἀξιῶν τὸν ἀπόστολο Παῦλο ἀπὸ τὸν Ὅμηρο. Ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει πρώτιστα εἶναι, ποιά θέση παίρνει ὁ καθένας ἔναντι τοῦ Θεοῦ, τὸ πόσο ἐπωφελῶς στά- θηκε στὴν ἀνθρωπότητα καὶ ποιά ἦταν ἡ ἠθικὴ ζωή του. Γιὰ τὸν Παῦλο ξέρω ὅτι ἀπὸ διώκτης ποὺ ἦταν, μετενόησε καὶ ἔγινε ἅγιος, θεωρήθηκε δὲ ὁ πρῶτος μετὰ τὸν ἕνα. Καὶ γιὰ τὸν Ὅμηρο ὅτι ἐπρυτάνευ- σε στὴν παγκόσμια φιλολογία. Ὁ καθένας ἔχει τὴ θέση του. Τὸ ὅτι εἶμαι χριστιανὸς δὲν συνεπάγε- ται πὼς παραθεωρῶ τὰ ἐπιτεύγματα τῶν ἀρχαίων προγόνων μας, οἱ ὁποῖοι διέπρεψαν σὲ πλείστους ὅσους τομεῖς καί, ὅπως εἶπε ἕνας Γερμανός: μισῶ τοὺς Ἕλληνες, γιατὶ δὲν ἄφησαν τίποτε γιὰ μᾶς. Ὅμως στὸ ζήτημα τῆς θρησκείας δὲν μπόρεσαν μὲ τὴ φιλοσοφία νὰ γνωρίσουν τὸν ζῶντα Θεό, ποὺ εἶναι πνεῦμα καὶ βρίσκεται παντοῦ καὶ ὁ ὁποῖος ἀπεκάλυψε τὸν ἑαυτόν Του μὲ τὰ βιβλία τῆς φύ- σης καὶ τῆς Βίβλου, ποὺ κορυφώθηκε στὸ πρόσω- πο τοῦ Ἰησοῦ. ὉΠαῦλος θεώρησε σεβάσματα τὶς προτομὲς καὶ τοὺς τότε ναοὺς καὶ τοὺς Ἀθηναίους δεισιδαιμο- νεστέρους. Δὲν πρέπει καὶ σήμερα νὰ ὑπάρχουν ἑκατέρωθεν ὀξεῖες σωβινιστικὲς ἀντιπαραθέσεις, ποὺ βλάπτουν καὶ σκανδαλίζουν τὸν βασανισμέ- στρακίσθη, καὶ ὁ διάδοχός του ἐπεδόθη ἀμέσως στὸν ἀφελληνισμὸ τῆς Ἐκκλησίας. Καθιερώ- θηκε ὡς μοναδικὴ γλῶσσα ἡ Ἀγγλικὴ στὴ λειτουργία, στὰ μυστήρια, στὸ κληρικολαϊκὸ συνέ- δριο κ.λπ. (πληθώρα σχετικῶν ἐγκύρων πληροφοριῶν ἔχει δημοσιεύσει σὲ πλεῖστα τεύχη του ὁ «Δαυλός»). Γιὰ τοὺς σκοποὺς τῆς Ἐκκλησίας βέβαια. Γιὰ νὰ αὐγατίσῃ δηλαδὴ τὸ ποίμνιο καὶ τὸ ποιμνιοστάσιο! Λογικό, ἐὰν λάβουμε ὑπ’ ὄψιν μας καὶ τὶς θέσεις τοῦ ἡμετέρου Ἀρχιεπισκό- που κ. Χριστόδουλου, διακηρύξαντος εἰς τὴ σύναξι τῶν ἱερέων τῆς Ἀττικῆς κατὰ τὰ μέσα Μαΐου ἐ.ἔ.:«Πατέρες μου, νὰ μὴν κάνουμε κανένα λάθος. Γιὰ ὅλους μας πάνω - πάνω εἶναι ἡ Ἐκκλη- σία καὶ μετὰ τὴν Ἐκκλησία ἔρχονται ὅλα τ’ ἄλλα. Δὲν βάζουμε ποτὲ τὴν οἰκογένειά μας ἢ καὶ τὴν πατρίδα μας, ἂν θέλετε ἀκόμα, ἢ καὶ τὰ ἄλλα συμφέροντά μας πάνω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Τὸ συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πρῶτο καὶ καλύτερο.» Μοιραίως ἀναθυμᾶται κανεὶς τὸν μύστη τοῦ Ἑλληνισμοῦ Περικλῆ Γιαννόπουλο, ποὺ διεκή- ρυττε: «Πᾶς παπᾶς, αἰσθανόμενος ὅτι εἶναι πρῶτα Χριστιανὸς καὶ δεύτερα Ἕλλην, ξουραφι- σθήτω!». Μετὰ τιμῆς Γεώργιος B. Φάκος Ταξίαρχος ἐ.ἀ., Ψυχικὸ