ΔΑΥΛΟΣ/239, Νοέμβριος 2001 15333 ματος στὴν Παναγία εἶναι ἀκόμη μία καταρ ράκωση τῆς θεότητας καὶ τῆς γυναικείας ἀξιοπρέπειας. Κα- ταλαβαίνετε τὸ μέγεθος τῆς παραχάραξης ποὺ ὑπάρ- χει. Ἡ κατάσταση θὰ ἀλλάξῃ μόνο, ὅταν οἱ γυναῖκες ἀποφασίσουν ὅτι θέλουν νὰ ἐπανακτήσουν τὴν ἀξιο- πρέπειά τους. Σ’ αὐτὸ πρέπει νὰ τὶς βοηθήσουν καὶ οἱ ἄνδρες, δίνοντας στὴ γυναῖκα τὴ σωστή της θέση. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Τσίτσο, ὁ ὁποῖος μὲ τὸ ὡραῖο του ἄρθρο μοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρία νὰ ἀναφερθῶ στὸ θέ- μα αὐτό. Μετὰ τιμῆς Θεόδωρος Εὐσταθίου BS, MS, Mass, Inst. of Technology ’58 «Πέρσαι ἦσαν ἐν τοῖς στρατεύμασί σου...» Ἀγαπητοὶ φίλοι τοῦ «Δαυλοῦ», Γιατί ἀποροῦμε ποὺ ὁ ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ τοῦ «Ρωμαίικου» Βαγγέλης Βενιζέλος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ κα- τακτηταὶ τῶν Ἑλλήνων θέλουν νὰ καταστρέψουν τὸ πεδίο μάχης τῶν Ἑλλήνων Μαραθωνομάχων («Δαυ- λός», τ. Μαρτίου 2001); Αὐτὴ ἡ μάχη, ποὺ τὴν θεωροῦν καὶ εἶναι ἡ μάχη ποὺ ἔκαμε τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ παγκόσμιο, εἶναι αὐτὴ ποὺ κατέστρεψε τὰ ὄνειρα καὶ σχέδιά τους γιὰ τὴν «παγκοσμιοποίησή» τους ἤτοι τὴν ἑνοποίηση τοῦ εἴδους ἄνθρωπος, ποὺ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Κρόνου - Ἰαχβὲ ἐπιδιώκουν. Πρέπει νὰ σβήσουν ἀπὸ τὴ μνήμη τους ὅ,τι τοὺς ἔκαμε νὰ ζοῦν 2.500 χρόνια στὰ σκοτά- δια. Πρέπει νὰ σβήσουν ἀπὸ τὴ μνήμη τῶν ἀνθρώπων ὅ,τι τοὺς ἔδωσε ζωὴ καὶ πολιτισμό. Ἄλλωστε τὸ ἴδιο δὲν ἔκαμαν μὲ τὴν Ἐλευσῖνα - Σα- λαμῖνα - Ἀθήνα - Σπάρτη κ.λπ. – τὸν Μαραθῶνα θ’ ἄφηναν; ὉΜαραθών, ποὺ ἦτο ἡ κορωνὶς τῆς κατα- στροφῆς τοῦ σκότους καὶ ἡ ἀνατολὴ τοῦ φωτὸς τοῦ ἀνθρώπου, ταξίδεψε σὲ ὅλο τὸν κόσμο καὶ ζῇ στὴν ψυχὴ κάθε ἀνθρώπου. Σήμερα, ποὺ ἡ παγκοσμιοποί- ησή τους ὁλοκληρώνεται, θέλουν τὴ δύση του, ξεκι- νώντας ἀπὸ τὸν τόπο ποὺ ἔγινε αὐτὴ ἡ ἀνατολή. Ἂς διαβάσουμε τὸν Ἰεζεκιὴλ, κζ´ 10: «Πέρσαι καὶ Λυδοὶ καὶ Λίβυες ἦσαν ἐν τοῖς στρατεύμασί σου οἱ ἄνδρες σου οἱ πολεμισταί· ἀσπίδας καὶ περικεφαλαί- ας ἐκρέμων εἰς σέ· οὗτοι ἐπεδείκνυον τὴν μεγαλοπρέ- πειάν σου». Αὐτὴ ἡ μεγαλοπρέπειά τους καταστράφηκε στὸν Μαραθῶνα. Τώρα ποὺ ἔχουν τὴν ἡγεσία τοῦ Ρωμαίι- κου, δὲν θὰ ἐκδικηθοῦν; Μὲ τιμὴ Ἄγγελος Μπελιτσάκος Ἀθήνα Ἐκ βαθέων ἀπὸ τὴν Ἰνδία γιὰ τὴν ἑλληνικότητα Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Εἶμαι ἀναγνώστρια τοῦ «Δαυλοῦ» ἐδῶ καὶ κάμπο- λόγῳ τῶν πρακτικῶν της (σημειώστε ὅτι, ἐνῷ ἀρχικὰ οἱ Ἀθηναῖοι ἔλεγαν ὅτι πολεμοῦν γιὰ τὸ «πατρῷο πολίτευμα», στὸ τέλος δέχθηκαν νὰ τὸ ἀλλάξουν, ὥστε νὰ μὴν χάσουν τὸν πόλεμο, ἤτοι τὴν ἁρπαγὴ ποὺ ἄρμεγε τὶς ἑλληνικὲς πολιτεῖες περὶ τὸ Αἰγαῖο), φανατικὸς ὀπαδὸς τοῦ Περικλῆ καὶ θιασώτης τῶν ἀπόψεών του, ἀλλὰ δυσαρεστημένος μὲ τοὺς διαδόχους του, ποὺ τὸν ἐξώρισαν γιὰ τὶς ἀποτυχίες του ἔναντι τοῦ Βρα- σίδα, υἱοθετεῖ πλήρως τὶς «ἀνθρωποκεντρικὲς» ἀντιλήψεις ἑνὸς δημαγωγοῦ, ποὺ εἶχε μονίμως στὸ πλευ- ρό του τὴν μερίδα τῶν Ἀθηνῶν (ὄχι πολὺ σημαντικὴ) ποὺ δὲν διέθετε ἔγγυα ἰδιοκτησία καὶ στηριζόταν στὴν ἀφαίμαξη τῶν συμμάχων γιὰ τὴν εὐμάρεια ἢ τὴν ἐπιβίωσή της. Ὅταν αὐτὴ ἡ μερίδα τὸν ἐξώρισε, στρά- φηκε διαλεκτικὰ ἐναντίον της, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἐναντίον τοῦ ἱστορικοῦ της ἡγέτη, στὴ φήμη καὶ τὶς πράξεις τοῦ ὁποίου ἄλλωστε χρωστοῦσε τὴ διοίκησή του. Ἐπίσης ὁ Θουκυδίδης εἶναι φανατικὰ ἄθεος. Γιὰ αὐτὸ ἔχει ἐκτιμηθῆ ὡς ὀρθολογιστής, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι λάθος. Εἶναι ἁπλᾶ ἄθεος. Ἕνας ὀρθολογιστὴς δὲν θὰ λάμβανε μέριμνα νὰ εἰρωνευτῇ τὴ θρησκευτικότη- τα προσώπων (βλ. Νικία) οὔτε θὰ παρέλειπε ἐνσυνειδήτως νὰ κάνῃ συγκεκριμένες θρησκευτικὲς ἀναφορὲς σημαντικώτατου ἱστορικοῦ περιεχομένου (π.χ. περὶ θηβαϊκῆς ἐπίθεσης στὶς Πλαταιές). Μὲ δύο λόγια ἡ ἀντί- ληψη ὅτι «πολιτεία Ἀθηναίων = Ἀθηναῖοι» ἴσως νὰ εἶναι ἄποψη τοῦ ἰδίου, πιθανώτατα καὶ τοῦ Περικλῆ καὶ τοῦ Θεμιστοκλῆ ἀλλὰ σίγουρα ὄχι τῶν λοιπῶν ἀθηναϊκῶν πόλεων, οὔτε κἂν τῶν Ἀθηναίων ποὺ δὲν εἶχαν προσχωρήσει στὸ νέο τότε διαφωτιστικὸ ρεῦμα τῶν Σοφιστῶν (ἀμφισβήτηση ὑπαρχουσῶν ἀξιῶν καὶ ἰδεῶν, τονισμὸς ὑποκειμενικότητας καὶ συμφέροντος) καὶ διατηροῦσαν τὶς παραδοσιακὲς ἀξίες. Να- οί, δημόσια κτήρια, ἀγορά, λατρευτικὰ στοιχεῖα καὶ τόποι, ὅλα δείχνουν πλήρη σύνδεση τοῦ Ἕλληνα μὲ τὴ γῆ. (ὉΡωμαῖος, ἄνδρας στενοκέφαλος καὶ ἐπίμονος, εἶχε πολὺ στενώτερη καὶ περιωρισμένη σὲ εὖρος �