Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Χριστιανικός, ἰσλαμικὸς ἢ σκέτος; Ἐντυπωσιακό, ἔ; Ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ «Ὁλοκαυτώματος» εἶχα νὰ συνθέ- σω τέτοιο σκηνικό. Βλέπετε οἱ ἕλικες τοῦ ἐγκεφάλου μου παρὰ τοὺς τόσους αἰῶνες λειτουργίας τους ἐξακολουθοῦν ἀόκνως νὰ παράγουν ἐξουσια- στικὲς λοβιτοῦρες. Ἔτσι καὶ τώρα προκάλεσα τὸ καταλληλότερο προη- γούμενο γιὰ τὸν τζερτζελὲ ποὺ πρόκειται νὰ ἀκολουθήσῃ. Δὲν μπορῶ νὰ πῶ ὅτι κουράστηκα ἰδιαίτερα. Λίγη κατασκοπεία ἀπὸ ’δῶ, λίγη ἴντριγκα ἀπὸ ’κεῖ, λίγος φανατισμὸς ἀπὸ κάτω, λίγα πετρελαϊκὰ συμφέροντα ἀπὸ πάνω καὶ χώπ!, νάτη ἡ σπεσιαλιτέ μου:«ἀνθρωπότης φλαμπὲ ψιλοκομμέ- νη»! Ἡ συνταγή μου βέβαια μπορεῖ νὰ ἐκτελεσθῇ μὲ διάφορες παραλλα- γές, χωρὶς νὰ ἀλλάζῃ τὸ βασικὸ συστατικό της:τὸν Γιαχβισμό. Πῶς τὸν προτιμᾶτε; Χριστιανικό, μουσουλμανικὸ ἢ...σκέτο; Οὐδὲν πρόβλημα. Ὁ πελάτης ἔχει πάντα δίκιο – ἄσχετα ἂν δὲν τὸ βρίσκῃ ποτέ· κι ἐγὼ ἔχω πά- ντα τὸν κορβανᾶ μου γεμᾶτο – ἄσχετα ἂν αὐτὸ σᾶς διαφεύγῃ. Ναί, ἀγαπητοί μου. Σκέπτομαι πρὶν ἀπὸ σᾶς γιὰ σᾶς. Ἐπιλέγω γιὰ σᾶς, ἀποφασίζω γιὰ σᾶς, προφητεύω γιὰ σᾶς. Τί ἄλλο θέλετε; Ὁ Γιαχβὲ ὅλους σᾶς σκέπτεται καὶ ὅλους σᾶς εὐλογεῖ. Κι ὅταν λέω ὅλους, ἐννοῶ ὅλους. Δὲν ἔχει σημασία, ἂν εἶστε Ἀμερικανοί, Ἑβραῖοι, Ταλιμπάν, Τρελλιμπάν, Ὀρθόδοξοι ἢ ὅ,τι ἄλλο, ἀφοῦ σύμφωνα μὲ τὸ προαιώνιο σχέδιό του ὅλοι ὅσοι τὸν πιστεύετε θὰ ’κονομήσετε τὸν Παράδεισο. Ἐγὼ βέβαια πρὸς τὸ παρὸν ἔχω ’κονομήσει ἐν ἀγνοίᾳ σας ὁλόκληρο τὸν πλανήτη καὶ σᾶς κάνω τὴ ζωὴ μαντάρα, ἀλλά, εἴπαμε, ὅλα βαίνουν βάσει σχεδίου. Ἐξακολουθή- στε ἐσεῖς νὰ μεταλαμβάνετε τὸ γιαχβικὸ ἀφιόνι, οἱ μὲν ἀνάβοντας καντή- λια στὰ ἐρείπια, οἱ δὲ κραδαίνοντας τὰ καλάσνικωφ κάτω ἀπὸ τὸ Κοράνι, κι ὅλα τὰ ὑπόλοιπα εἶναι δική μου δουλειά. Ἀφοῦ ὁ ὑπερκόσμιος πατε- ρούλης σᾶς προτιμᾷ νεκρούς, σακάτηδες, φοβισμένους, ἄβουλους, γεννη- θήτω τὸ θέλημά του. Ἐγὼ θὰ ἐπιβλέπω τὴν ὅλη διαδικασία. Παλιά μου τέ- χνη κόσκινο δηλαδή. Κτυπῶ, ρημάζω, ἀφανίζω καὶ ταυτοχρόνως κλα- ψουρίζω. Κι ὅταν ἀποφασίζω νὰ ἐπέμβω, ἐκεῖ νὰ δῆτε πανηγύρι. Κλείνω τοὺς παλιοὺς λογαριασμοὺς κατὰ τόπους καὶ χρόνους καὶ δημιουργῶ τὶς καλύτερες προϋποθέσεις γιὰ τὸ ἄνοιγμα ἄλλων. Τυχαῖα νομίζετε ὅτι σὲ κάθε κρίση ξαμολάω παπᾶδες, ραββίνους, μουλᾶδες, χοτζᾶδες, πάστορες κι ἀγιατολλᾶδες, ἀκόμα καὶ πολιτικάντηδες καὶ πλανητάρχες, νὰ σᾶς βομβαρδίζουν μὲ θέσφατα καὶ θεολογοπροφη- τοπολιτικὲς πομφόλυγες; Γιαχβὲ φυλάξοι! Μὴν πρυτανεύσουν ἡ λογική, ὁ διάλογος, ἡ παιδεία κι ὅλα ἐκεῖνα ποὺ ἐπένοησαν οἱ ἀρχαῖοι τρισκατάρα- τοι. Γιατὶ ἔτσι κι ἀρχίσουν νὰ τὰ ξανασκαλίζουν, θὰ σκαλίσῃ κι ἐμένα ἕνα πελώριο Σάρωθρον