Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Φιλοξενούμενος - ἀφεντικὸ «Πάρτονε στὸν γάμο σου, νὰ σοῦ πῇ καὶ τοῦ χρόνου». Ἡ παροιμία αὐτὴ ται- ριάζει γάντι στὸν ὑψηλὸ προσκεκλημένο τοῦ προσφάτου συνεδρίου τοῦ ΠΑΣΟΚ. Γράφω γιὰ τὸν εὐγενέστατον ἐκεῖνον ὑπουργὸ τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ὁποῖος ἔκρινε χρή- σιμο καὶ σκόπιμο, μόλις οἱ οἰκοδεσπότες τοῦ ἔδωσαν τὸ μικρόφωνο, νὰ τοὺς τρα- βήξῃ τ’ αὐτί, διότι δὲν εἴμαστε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες καλὰ παιδιὰ καὶ βοηθοῦμε τοὺς τρομοκράτες. Μὲ ἄλλα λόγια δηλαδὴ ὁ προωθημένος αὐτὸς κύριος περὶ τὰ ἤθη τῆς φιλοξενίας μᾶς κατηγόρησε ὡς τρομοκράτες. Τοιαύτη κομψότης ὕφους. Ἀλλὰ πῶς νὰ τὸ κάνουμε, ἕνα κράτος σὰν τὸ Ἰσραήλ, ποὺ ἀπὸ τῆς συστάσε- ώς του ἔχει ταχθῆ κατὰ τῆς βίας, εἶναι λογικὸ νὰ ἐξοργίζεται γιὰ ὅ,τι διατα- ράσσει τὴν ἀγγελικότητα τοῦ πλανήτη μας. Εἴδατε σεῖς ποτὲ νὰ πολεμήσῃ τὸ φιλειρηνικὸν αὐτὸ κράτος; Εἴδατε ποτὲ στρατιώτη Ἑβραῖο νὰ πυροβολῇ παιδιὰ καὶ γενικῶς ἄμαχο πληθυσμὸν ἢ ἀκόμα-ἀκόμα νὰ βομβαρδίζῃ στρατόπεδα προ- σφύγων; Ἄπαγε τῆς βλασφημίας! Καὶ κάποιες ἀνατινάξεις σπιτιῶν Παλαιστι- νίων ποὺ ἔγιναν ἦταν γιὰ καθαρὰ χωροταξικοὺς λόγους, ἀφοῦ ἦταν ἐκτὸς σχε- δίου πόλεως. Γι’ αὐτὸ ὅποιος πῇ ὅτι τὸ Ἰσραὴλ ἄσκησε ποτὲ τρομοκρατία, νὰ ρίξῃ ὁ Γιαχβὲ φωτιὰ νὰ τὸν κάψῃ. Πέραν ὅμως ὅλων αὐτῶν τὸ περιούσιον αὐτὸ κράτος διαθέτει καὶ ἄλλας ἀρε- τάς. Ὡς λ.χ. νὰ μὴ ἀσχολῆται μὲ τὸ τὶ κάνουν οἱ γείτονές του. Οὐδέποτε εἶχεν αὐτὴν τὴν περιέργεια. Τὸ γεγονὸς ὅτι περιοδικῶς συλλαμβάνονται στὴν Κύπρο διάφοροι κατάσκοποί του οὐδόλως ἀναιρεῖ τὰ ἀνωτέρω. Εἴδατε ποτὲ κανέναν νὰ δικαστῇ καί, τὸ κυριώτερον, νὰ καταδικαστῇ; Γίνονται αὐτὰ τὰ πράγματα; Φεύγουν σὰν κύριοι ὕστερα ἀπὸ φιλικὲς διαπραγματεύσεις τοῦ τύπου: «Ἢ τοὺς ἀφήνετε ἢ σᾶς κάνουμε ταψὶ τὸ νησί». Μπορεῖ ἆραγε νὰ τὸ ὀνομάσῃ αὐτὸ κα- νεὶς τρομοκρατία; Βεβαίως καὶ τὸ Ἰσραὴλ εἶναι κατὰ τῆς τρομοκρατίας. Ἔ! Πῶς νὰ τὸ κάνου- με... Ἐδῶ λειτουργεῖ ὁ νόμος τῆς ἐκλεκτικῆς συγγένειας – καὶ τὸ αἶμα νερὸ δὲν γίνεται... Τὰ συμφέροντα τοῦ διεθνοῦς Σιωνισμοῦ περιφρουρεῖ ὁ ἔρμος ὁ Ἀμε- ρικάνος πεζοναύτης ἀνὰ τὴν ὑφήλιο. Θὰ ἦταν ἀχαριστία ὁλκῆς νὰ μὴ ἔλεγε κι ἕνα «εὐχαριστῶ» στὸν προστάτη του, ὁ ὁποῖος ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχει ἀφανί- σει λαοὺς καὶ λαοὺς γιὰ τὰ συμφέροντα τῆς Σιών. Μετὰ ἀπ’ ὅλα αὐτὰ εἶναι μεγίστη ἀπρέπεια κάποιων συνέδρων, ποὺ ἀπεχώ- ρησαν, ὅταν ὁ περιούσιος αὐτὸς Ἰσραηλινὸς ὑπουργὸς ἄρχισε τὶς φιλοφρονήσεις του. Ἂν καὶ μερικὲς φορὲς ἡ πολλὴ εὐγένεια καταντᾷ μα... (ἄντε νὰ μὴ τὸ γρά- ψω). Ὡστόσον ἀπορίας ἄξιον παραμένει, γιατὶ ἔμειναν οἱ ὑπόλοιποι. N’ ἀκού- σουν δηλαδὴ τί; Τὸν χωροφύλακα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς νὰ τοὺς δίνῃ μαθήμα- τα δημοκρατίας καὶ διεθνῶν σχέσεων;Γιατί, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ὅποιος δὲν συμφωνεῖ μὲ τοὺς ἱέρακες τοῦ Τὲλ - Ἀβὶβ ἢ τρομοκράτης θεωρεῖται ἢ ναζιστής. Εἶναι ἡ σιγουριὰ τοῦ ἀφεντικοῦ, ποὺ ἐπισκεπτόμενο τοὺς ὑποτελεῖς του, ἐκδί- δει τὶς διαταγές του γιὰ τὸ πῶς πρέπει νὰ τὸ ὑπηρετοῦν. Γιῶργος Πετρόπουλος