Ραμαζάν;! - Χριστούγεννα καὶ οἱ Ὀλυμπιακοὶ ἀγῶνες οἴμα/ «“Ο Θεὸς (-Γιαχδὲ) εὐλογεῖ τὴν ᾽Αμερικὴ» στὴ μάχη της ἐναντίον τῶν σατανάδων ἰσλαμιστῶν" καὶ προσεύχονται ἢ ἀνά- όουν κεριὰ καὶ καντήλια σ᾽ αὐτὸν οἱ Αμερικανοί. Καὶ «ΟΑλλὰχ εἶναι μεγάλος» γιὰ τοὺς ἰσλαμιστές: καὶ μὲ τὴ δοήθειά του θὰ νι- κήσουν στὴ μάχη τους κατὰ τῶν σατανάδων τοῦ Γιαχόδέ. Βέδαια στὸ Ρα- μαξάνι δὲν ἔκαναν ἐκεχειρία οἱ δομδαρδιστὲς τοῦ Γιαχδὲ (ἢ οἱ φονιᾶδες τοῦ Ισραήλ), ὅπως καὶ στὰ Χριστούγεννα δὲν θὰ μείνουν ἐν εἰρήνῃ οἱ ἐλεύθεροι σκοπευτὲς τοῦ Αλλάχ ἢ οἱ ὁδομάχοι τῆς ᾿Ιερουσαλὴμ καὶ τῆς Γάζας. Καὶ διερωτᾶται κανείς, ποιό ρόλο παίζουν τὰ δύο αὐτὰ ἐξωκό- σμια-μεταφυσικὰ φετίχ, ποὺ χάλκευσαν οἱ παράφρονες τῆς ἀσιατικῆς ἐρήμου καὶ ἅπλωσαν τὴ μαγικὴ ἐπήρειά τους πάνω στὰ ....«πλάσματά» (/ τους, ἀπὸ τὶς Φιλιππίνες µέχρι τὸ Μαρόκο κι ἀπὸ τὸ Τεῖχος τῶν 4α- κρύων ἢ τὸν Πανάγιο Τάφο τῆς Σιὼν µέχρι τὶς συναγωγὲς ἢ ἐκκλησίες τοῦ Σὰν Φὠραντσίσκο' ὅπως παθαίνει σύγχυση φρενῶν, καθὼς «σα- τανᾶδες» καὶ «θεοὶ» ἀνακατεύονται στὴν κοινὴ φρασεολογία τῶν δύο πλευρῶν σὲ τέτοιο δαθμό, ποὺ οἱ δύο αὐτὲς λέξεις καὶ (καθαρὰ φαντα- σιακὲς) ἔννοιες νὰ γίνωνται τελικὰ ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα. Καὶ ἐπιμένει ἡ χειροπόδαρα δεμένη ἀπὸ τὴν Γιαχδικὴ θεοκρατία «Πλα- νηταρχία» ὅτι δὲν πρόκειται γιὰ σύγκρουση μεταξὺ Θοησκειῶν ἢ Πο- λιτισμῶν ἀλλὰ γιὰ πόλεμο κατὰ τῆς Τρομοκρατίας (:/), ἡ ὁποία καίει ζω- ντανοὺς τοὺς ὑπηκόους της" ὅπως δηλώνει καὶ τὸ δυθισμένο στὸν θεο- σκότεινο ἀσιατικὸ ζόφο Ισλὰμ, ὅτι τρομοκράτες εἶναι οἱ ᾿Ιουδαῖοι - Χρι- στιανοί, ποὺ τοὺς κατακρεουργοῦν μὲ τὶς δόμδες καὶ τοὺς πυραύλους τους. Καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ δαυκαλίζεται ἡ «Πλανηταρχία» μὲ τὸ ὄνειρο τῆς «πολυπολιτισμικῆς παγκοσμιοποίησής» τῆς (ποὺ κατάντησε πιά, ὅπως οἱ 4ίδυμοι Πύργοι, ἰδεολογικὸ ἐρείπιο) καὶ τῆς «ἐπὶ Γῆς Ραχ Αγιγίοαµα ἢ εἰρήνης καὶ ἐν ἀνθρώποις εὐδοκίας» τοῦ Γιαχδέ. ὅπως καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ὀνειρεύεται φιλήδονα τὸ ᾿Ισλὰμ τὴν ἐξόντωση ὅλων τῶν ἀπίστων καὶ τὴν παντοκρατορία τοῦ ᾽Αλλὰχ ἐπὶ τῆς Γῆς. Α.Α ναφέραμε στὰ τεύχη ᾿Ομτωόρίου καὶ Νοεμόοίου μεταξὺ πολλῶν ) ἄλλων διαλυτικῶν στοιχείων καὶ ἀπαγορευτικῶν γιὰ τὴν προο- πτικὴ μιᾶς ἑνιαίας πολιτισµένης ἀνθρωπότητας παραγόντων, ὅτι δὲν θὰ ἀδελφοποιήσουν τὸ εἶδος ἄνθρωπος οὔτε ἀφ᾽ ἑνὸς τὸ Ρα- µαζάνι οὔτε ἀφ᾽ ἑτέρου τὸ Πάσχα ἀλλὰ οἱ Ολυμπιακοὶ᾽ Αγῶνες. Βεδαί-