ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

240ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2001

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 15425 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
20 ἀπό 97
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Οι Dolmen - Θολωμένοι (Λίθοι) οι Menhir - Μονήρεις και τα Trilithon. — ΓΕΩΡΓΑΝΑΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
    ἀρχή: σελ. 15425 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 240

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Οἱ Ώοπιεῃπ - Θολωμένοι (Λίθοι) οἱ Μϑπηίΐγ- Μονήρεις καὶ τὰ ΤήΙήποη ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Παρουσιάζουµε στοιχεῖα ἀπὸ τὸν εὐρωπαϊκὸ χῶρο συνοδευόμενα καὶ ἀπὸ φωτογραφικὸ ὑλικὸ, ἀποδεικτικὰ τῆς προωθημένης τεχνολογίας καὶ τοῦ ὑψηλοῦ πολιτισμοῦ στὴν ἑλληνικὴ κατὰ τὸ ὄνομα καὶ τὴν οὐσία ἤπειρο, κατὰ τὴν Λιθίνην ἐποχή. Τὰ προσκομιζόµενα στοιχεῖα καὶ τὸ εἰκονιστικὸ ὑλικὸ μαρτυροῦν τὴν κυρίαρχη δρᾶσι τῶν Ἑλλή- νῶν κατὰ τὴν ἀπωτάτη προϊστορία. Οἱ φωτογραφίες ἐλήφθησαν ἐκ τοῦ Ίου θιθλίου τῆς σειρᾶς «ΑΚΕΤ», ἐκδόσεως Οταπππποπί 1979, μὲ τίτ- λο «Ώίε Κιπςιερεδεβἰολίε ἀετ εἰ». Ἡ Τη εἰκὼν παρουσιάζει τὸ σπήλαιο Μεπρα τῆς Ἱσπανίας μὲ τὴν ἑξῆς λεζάντα κατὰ πιστὴν ἐκ τοῦ Γερμανικοῦ µετάφρασι: «Τὸ σπήλαιο Μεπρα στὴν Απιΐημετα (ἐπαρχία Μαἰαρα).᾽Απὸ τὴν 3η χιλιετία πρὸ Χριστοῦ, µέσα σὲ πραγματικὸ πυρετὸ δοµήσεων κατασκευάστηκαν παντοῦ μνημειώδη ἔργα ὡς ΜεπΗἰγ ΠΏοίπιεπ καὶ τάφοι. Τὸ σπήλαιο τῆς Μεηρα εἶναι ἕνας χῶρος δομηµένος μὲ γιγαντιαῖα τόξα. Χωρὶς ὑπερδολὴ δύναταί τις νὰ χαρακτηρίσῃ τοῦτον τὸν τάφο ὡς ἕνα τῶν πλέ- ον ἐντυπωσιακῶν μνημείων τῆς προϊστορίας. Μόνο ἡ κυρία αἴθουσα τοῦ τάφου, ποὺ ἐδομήθη διὰ ὃ γιγαντιαίων ὀγκολίθων, εἶναι 25 μ. μήκους, 6 μ. πλάτους καὶ 3,30 μ. ὕψους. ΄Ο ὀγκόλιθος μέχρι τὴν ἄκρη ἔχει ἐπιφάνεια 12 χ 7 (-δ4 τ.μ.) καὶ εἶναι πάχους 2 µέτρων" ζυγίζει δὲ 320 τόννους» (σελ. 40). Παρατηροῦμε ἀτενίζοντας τὴν εἰκόνα, ὅτι ἡ αἴθουσα τοῦ σπηλαίου παρου- σιάζει θαυμαστὴν ἀρχιτεκτονικὴν ἁρμονία. Ἡ σµίλευσις, µεταφορά, τοποθέτη- σις καὶ στερέωσις τῶν μεγίστου θάρους ὀγκολίθων σὲ τόξα μαρτυρεῖ ὑψίστη τε- χνολογία καὶ πολιτισμό. Ἡ 2ᾳ εἰκὼν εἶναι τὸ περίφημο Καρνὰκ τῆς Γαλλίας. Ἔχει λεζάντα σὲ µετά- Φρασι ἐκ τοῦ Γερμανικοῦ: «Οἱ φανταστικὲς λίθινες ἀλλέες τοῦ Καρνὰκ (διαμέ- ρισµα Μοτβίµαπ, Βρετάννη) καὶ ἀποτελεῖται ἐκ περισσοτέρων τῶν 1000 ππεπηίγς, τεθειµένων σὲ 11] παράλληλες γραμμὲς μήκους µεγαλυτέρου τοῦ ἑνὸς χιλιομέ- τρου. Ἣ φυλὴ ποὺ τὰ κατεσκεύασε πρέπει νὰ ἦταν πλούσια καὶ πολὺ ὠργανω- μένη» (σελ. 41). Παρατηροῦμε, ὅτι τὰ μενὶρ τοῦ Καρνὰκ εἶναι ἀλάξευτοι μὲν ὀγκό- λιθοι, ἀλλὰ ἡ τοποθέτησίς των εἶναι ἁρμονική, ἡ μέθοδος στερεώσεως προδίδει γνῶσι γεωμετρίας, ὑψηλὴ τεχνικὴ πρὸς µεταφοράν των παρὰ τὸ μέγα 6άρος των δι᾽ ἀγνώστων, προωθηµένων μεθόδων καὶ µέσων καὶ ἐπιστημονικὸ σχεδιασμό.
← καθαρισμένο κείμενο