Θεολόγος ἀρχιφιλόλογος «Δόξα σοι τῷ δείξαντι τὸ φῶς! Εἰρήνη σοι τῷ φωστῆρι καὶ παντὶ τῷ ἆνα- γνωστικῷ κοινῷ. 4οξολογῶ σε, ὑμνολογῶ σε, εὐλογῶ σε, πάνσοφε διαφω- τιστὰ καὶ ὑπέρλαμπρε ἀστέρα τῆς τῶν ἀρχαίων κειμένων ἑρμηνείας». Καλὸ τὸ μεγαλυνάριο ἔ; Ἔχουν δίκιο ὅσοι λένε τὸ κοινολεκτούμενο «θέ- λει ἡ ...νταρντάνα νὰ κρυφτῇ καὶ ἡ χαρὰ δὲν τὴν ἀφήνει»! Κι ἐγώ, σὰν πα- λιὰ «νταρντάνα» στὸ κουρμπέτι τοῦ σκοταδισμοῦ, ἔθεσα τὸν κατάλληλο ἄνθρωπο στὴν κατάλληλη θέση, λαδὼν ἐντολὴν παρὰ τοῦ Γιαχδέ. "Ετσι λοιπὸν ὁ καλός µου παπα-Ρωμιὸς θέτει τὰ θεόπνευστα σχόλιά του στὴν ἑρμη- νεία τῶν κειμένων τῶν τρισκατάρατων συγγραφέων τῆς ἑλληνικῆς ἀρχαιό- τητος, τὰ ὁποῖα πολλοὶ -δυστυχῶς ὅλο καὶ περισσότεροι- ἀπὸ σᾶς ἐξακο- λουθοῦν νὰ διαδάξουν καὶ νὰ συμδουλεύωνται παρὰ τὶς περὶ τοῦ ἀντιθέτου νουθεσίες µου. ᾿Επειδὴ λοιπὸν δαρέθηκα νὰ σᾶς µαλώνω γι’ αὐτό, σκέφτη- κα αὐτὴ τὴ λύση ὡς τὴν πλέον ἐξυπηρετική. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ καὶ ἐσεῖς θὰ µορφώνεστε σφαιρικώτερα καὶ ἐγὼ θὰ ξέρω πλέον τὶ μοῦ γίνεται. "ας εἶναι καλὰ ὁ σεπτὸς καὶ λογιώτατος πρωτοπρεσόύτερός µου. Κάκτο νὰ πιάνῃ μὲ τὰ χρυσᾶ του τὰ χεράκια καὶ παπαρούνα νὰ γίνεται. Καὶ τὶ πα- παρούνα! Ὑπνοφόρος. Σὰν αὐτὲς ποὺ καλλιεργοῦν οἱ καλοί μου Ταλιμπὰν καὶ ἀρκοῦν γιὰ νὰ πάρουν τὰ τρία τέταρτα τῆς οἰκουμένης. Οὔτε δόμδες οὔτε πύραυλοι τὶς πειράζουν αὐτές. "Ετσι ἔχω κι ἐγὼ τὸν καλό µου σχολια- στὴ στὸ ἀπυρόόλητο. Θέτει τέτοιες παπαρο...(οὔπς/) παπαρουνολογίες στὸ σχολιασμὸ τῶν κειμένων, ποὺ φιλόλογοι καὶ ἱστορικοὶ θὰ σχίσουν τὰ πτυχία τους καὶ θὰ γίνουν... Λιαντίνηδες! Δὲν εἴδατετὶ σχόλιο ἔκανε γιὰ τὴν ὕδραυ- λιν τοῦ Δίου; Τὸν «ἔστειλε ἀδιάδαστο» τὸν Παντερμαλῆ! Καὶ πῶς νὰ μὴν συμόῇ αὐτό, ὅταν ὁ θεόπνευστος μᾶς ἀποκαλύπτῃ, ὅτι ἡ νάδλα τοῦ Εὐριπί- δη προέρχεται ἀπὸ τὸ ναὸ τοῦ Σολομῶντος; ᾿Εκεῖ γεννήθηκε ὁ πολιτισμός, 6ρὲ παλιορωμιοί' χωνέψτε το ἐπὶ τέλους. Καιρὸς ἐπέστη γιὰ νὰ μάθετε, ὅτι ἡ «νάύλα» ἦταν «πιαάε ἵπ Ι9γαεἰ».᾿ Εξαγωγὴ τὶς ἔκανε ὁ θιόλικὸς ἄναξ σὲ κο- νταίηνερς, τὰ ὁποῖα μεταφέρονταν ἀπὸ τὴ Χάιφα στὸν Πειραιᾶ μὲ φοινι- κικὰ πλοῖα. Ακόμα καὶ ὁ Κτησίδιος ἀπὸ τὸ παζάρι τῆς Χεθρώνας ἀγόρασε τὴ δική του. Σιγὰ νὰ μὴν τὴν ἔφτειαξε μόνος του ὁ παλιοακαμάτης ὄρωμο- έλληνας. Καὶ δὲν σταματᾶμε ἐδῶ. 4ιαδάξοντας παρακάτω θὰ μάθετε, πὼς ὁ Πλάτων εἶχε τακτικὴ ἀλληλογραφία μὲ τὸν προφήτη ᾿Ηλία (θοήθειά µας/), ἐξ ἧς καὶ ὁ Μῦθος τοῦ '᾿Αρματηλάτη: ὅτι ὁ Θουκυδίδης ἔκανε λογοκλοπὲς ἀπὸ τὴ Βίόλο, ἀντιγράφοντας γεγονότα τῆς πολιορκίας τῆς Ιερουσαλήμ: ὅτι ὁ Αριστοτέλης ἔγραψε τὸ «Περὶ ζῴων ἱστορίαι» μὲ δάση τὴ «Γένεση» καὶ τὶς διηγήσεις της περὶ τῆς Κιδωτοῦ τοῦ Νῶε καὶ ἄλλα πολλά, ποὺ θὰ σᾶς ἀφή- ᾿σουν ἐμόρόντητους. Ελπίζω δὲ τὸ θάμδος σας νὰ κρατήσῃ ἐπὶ μακρόν, μὴν τυχὸν συνέλθετε ξαφνικὰ καὶ ἀντιλαμδανόμενοι αὐτὲς τὶς πομφόλυγες μᾶς πάρετε φαλάγγι μὲ τὶς λεμονόκουπες. ᾿Αν καὶ ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε καλύτερα μὲ τὶς λεμονόκουπες παρὰ μὲ τὸ Σάρωθρον