«Οἱ γίγαντες ἰατροὶ τῆς Βαθυλώνας»... Πρὸ μηνῶν ἦταν ὁ «Μήνας τῆς Ἱσπανικῆς Κληρονομιᾶς» (Ἠἱοραπίς Ἠετίιαρε) -θά ἀποδιδόταν καλύτερα μὲ τὸ «Ἱσπανογενοῦς». Τέτοιοι «μῆνες» ὑπάρχουν πολλοὶ στὶς ΗΠΑ. Ὁ περασµένος Φεθρουάριος ἦταν τῆς «Μαύρης Κληρονομιᾶς», ὁ Μάρτιος τῆς «Γυναικείας Κληρονομιᾶς» κ.λπ. Μιὰ ὡραιό- τατη μιγὰς μᾶς πληροφόρησε, ὅτι ἡ δική της κληρονομιὰ εἶναι «Κληρονομιὰ τῆς ᾽Αμερικῆς» καὶ τὸ συγκεκριµένο στιγμιότυπο (ὀλίγων λεπτῶν) μᾶς πλη- ροφόρησε γιὰ τὴν «Ἰατρικὴ τῶν ᾿Αζϊτέκων». ᾿Αφοῦ λοιπὸν πληροφορηθή- χαμε τὸ πόσο εἶχαν προχωρήσει σὲ ἰατρικὴ θεωρία καὶ πράξη (κάτι γιὰ τὸ ὁποῖο δὲν ἔχω µεγάλες ἀντιρρήσεις), μάθαμε ὅτι... πολλά ἀπὸ τὰ σημερινὰ ἰα- τρικὰ ἐπιτεύγματα καὶ μεθόδους ὀφείλομε στὶς ἀνακαλύψεις τῶν ᾽Αξτέκων! Δὲν θὰ σταθῶ πολὺ στὸ προφανές, ὅτι οἱ ᾿Αζτέχοι δὲν ἔχουν καμμία δου- λειὰ μὲ ὁτιδήποτε ἱσπανικό, πέραν τοῦ ὅτι ἀπετέλεσαν τὰ θύματα μιᾶς ἀη- διαστικῆς γενοκτονίας. Ὡς ἐκ τούτου τὸ νὰ θεωροῦνται οἱ μιγάδες Ηἱραπίς, ἀκόμη καὶ ἄν εἶναι σωστό, δὲν ἐπιτρέπει τὸ καπέλλωµα τοῦ ἑνὸς μέρους τῆς καταγωγῆς τους ἀπὸ τὸ ἄλλο, ποὺ εἶχε ρόλο θύτη (ναί, πρόκειται γιὰ ἕνα σε- νάριο πολὺ κοντὰ στὸν «Ἑλληνοχριστιανισμό»). ᾿Αλλὰ αὐτὸ μὲ ἀπασχολεῖ ἐλάχιστα. ᾿Απορία ἔχω ἀπό τοὺς ᾿Αζτέκους, πῶς µάθανε ὅλα αὐτὰ τὰ θαυ- μαστά; Προτοῦ τοὺς σφάξουν καὶ κάψουν ὅ,τι μποροῦσε νὰ 6ρεθῇ, κατάφε- ραν νὰ τοὺς ἀναχρίνουν καὶ νὰ καταγράψουν τὰ ἰατρικά τους θαύματα; Καὶ πῶς αὐτὰ ἔφτασαν μέχρι σήμερα; Μὲ ἐφημερίδες τῆς ἐποχῆς, μὲ ἀνθρώπους ποὺ ἐκπαιδεύτηκαν πρὸ τῆς ἐξαφάνισης τῶν ᾿Αζτέκων (καὶ ποὺ μυστηριωδῶς ἀπέκτησαν πρόσδαση στὴν πολὺ κλειστὴ δυτικὴ ἐπιστημονικὴ κοινότητα τῶν 19/20οὔῦ αἰ.); Τὸ ὅλο θέμα εἶναι ὄντως γιὰ γέλια, γιατὶ δείχνει τὰ ὅρια ὅπου φτάνουν τὰ πολυπολιτισμικὰ φαινόμενα, γιὰ νὰ αὐτοδικαιωθοῦν. Σᾶς ἔχω ἴσως ἀναφέ- ρει ὅτι σὲ ἄλλες ἐκπομπές ὁ Ἱπποκράτης, ὁποτεδήποτε ἀναφέρεται μαζὶ μὲ τοὺς «γίγαντες τῆς ἰατρικῆς ἀπὸ τὴ Βαθυλῶνα, ᾿Ασσυρία, Σουμερία καὶ Αἴγυπτο, πάντα ἀναφέρεται ὅτι ὅ,τι ἤξερε τὸ ἔμαθε ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο». Τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι τόσο ἀστεῖο. Ἐδῶ καὶ χρόνια διατείνονται διάφοροι, ὅτι τὴν πολεμική του τέχνη ὁ ᾿Αλέξανδρος τὴ σπούδασε στοὺς... Σκύθες μέσῳ τοῦ πατρός του (ὅση ἀπό αὐτὴ δὲν ἀντέγραψε ἀπὸ Θηδαίους καὶ ᾿Αθηναίους μὲ τοὺς τελευταίους νὰ ἔχουν ἐπηρεαστῆ ἀπὸ τοὺς... Πέρσες!). Λίαν δὲ προ- σφάτως κυρία τις ἔδγαλε διόλίο, ποὺ πληροφορεῖ ὅτι δὲν ὑπῆρξε Δαίδαλος, ἀλλὰ αὐτὸ ἦταν τὸ «κωδικὸ» ὄνομα τῆς διαχρονικῆς εὐφυΐας τῶν Ἑλλήνων. Δημοκρατικώτατο, ἀλλὰ μόλις κανείς 6γάλῃ τὴν προσωπικότητα τοῦ ἔφευ- οέτη, ἀμέσως τὰ κοράκια θὰ ἀρχίσουν νὰ ἀναλύουν τὸ ἔργο σὲ κομμάτια, ποὺ θὰ ἀποδοθοῦν ἀλλοῦ: Τὰ φτερά τοῦ Ἴκαρου εἶναι κομμάτι ἀπὸ τὴν ἑδραϊκὴ παράδοση, ὁ Λαθύρινθος ἀπὸ τὶς Ανατολικὲς δομικὲς μεθόδους κ.λπ. Δρ Μ.Ε. Καμπούρης Νέα Ἱερσέη, ΗΠΑ.