Σκουπιδότοπος τὸ Μνημεῖο τῶν Θεσπιέων | Τὰ ἀποκαλυπτήρια τοῦ μνημείου τῶν Θεσπιέων στὶς Θερμοπύλες ἔγι- ναν τὸν ᾿Απρίλιο τοῦ 1997 ἀπὸ τὸν πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας χ. Κω- στῆ Στεφανόπουλο. Ἱερὴ συγκίνηση μᾶς κατεῖχε τότε σὲ ἕνα ἱστορικὸ χῶρο, γιὰ νὰ ἐκπληρωθῇ ἕνα χρέος τιμῆς σ᾽ αὐτοὺς ποὺ θυσιάστηκαν γιὰ ὑψηλὰ ἰδανικὰ καὶ ἀξίες. Τὸ μνημεῖο τῶν Θεσπιέων συμθολίζει; μὲ τὸ ἀκέφαλο ἀνδρικὸ σῶμα τὴν ἀνώ- νυμὴ θυσία-εἰσφορὰ τῶν 700 Θεσπιέων πρὸς τὴν πατρίδα’ μὲ τὰ προτεταµένα στήθη τὸν ἀγῶνα, τὴν ἀνδρεία, τὴ δύναμη, τὴ γενναιότητα καὶ τὸ θάρρος: μὲ τὸ ἀνασηκωμένο φτερὸ τὴ νίκη, τὴ δόξα, τὴν ψυχή, τὸ πνεῦμα καὶ τὴν ἐλευθερία μὲ τὸ τσακισμένο φτερὸ τὴν ἑκούσια θυσία καὶ τὸ θάνατο: μὲ τὸ γυμνὸ κορμὶ τὸν ἔρωτα, πρῶτο θεὸ τῶν ἀρχαίων Θεσπιέων, θεὸ τῆς δημιουργίας, τῆς ὁμορφιᾶς καὶ τῆς ζωῆς. Ἢ θυσία αὐτὴ στὸ νόημα τῆς ἐλευθερίας ἔγινε πράξη καὶ στὴ Σαλαμῖνα καὶ στὶς Πλαταιὲς. Ἔγινε πεποίθηση ἀκόμη καὶ στὸ σημερινὸ (πολιτισμένο) κόσμο, ὅπως τόνισε ἕνας "Αγγλος καθηγητής: «... ἐκεῖ, σ᾽ αὐτὲς τὶς γιγαντοµαχίες, ὅπου σώ- θηκε ὁ πολιτισμὸς τῆς ἀνθρωπότητας». "Αλλη θὰ ἦταν ἡ εἰκόνα τῆς Εὐρώπης σή- μερα, ἄν δὲν εἶχε ἀντισταθῇ ὁ Ἑλληνισμὸς στὴν ἀσιατικὴ λαίλαπα τότε. Ζοῦμε σήµερα, μόλις 5 χρόνια μετὰ τὰ ἀποχαλυπτήρια, στιγμὲς ἱερῆς ἀγα- νάκτησης, ὅπως θὰ διαπιστώσῃ ὅποιος σταματήσῃ γιὰ λίγο σ᾽ αὐτὸ τὸ χῶρο τῆς θυσίας. Τέλεια ἐγκατάλειψη: Ποῦ εἶναι τὰ 700 δενδούλλια, ποὺ φυτεύ- τηκαν γιὰ νὰ συμθολίζουν τοὺς θυσιασθέντες; Ποῦ εἶναι τὰ φωτιστικά, ποὺ τοποθετήθηκαν γιὰ νὰ φωτίζουν τὸ μνημεῖο; Ποῦ εἶναι ἡ καθαριότητα τοῦ γύρω χώρου; Ποῦ εἶναι ἡ πλάκα, ποὺ ἐξηγοῦσε τί συμθολίζει τὸ Μνημεῖο; Ποῦ εἶναι ἡ ἑλληνικὴ σημαία, ποὺ κυμάτιζε τότε; Χόρτα, σπασµένοι σωλῆνες, σκουπίδια καὶ ἀκριδῶς πίσω ἀπὸ τὸ Μνημεῖο. χῶρος γιὰ ὑπαίθριο... Οἱ Θερμοπύλες δὲν δέχονται τὸ Μνημεῖο τῶν 700 Θεσπιέ- ὧν δίπλα στὸ Λεωνίδα, ὅπως τὸ ἀποδεικνύει καὶ ἣ σημερινὴ εἰκόνα του (6λ. φω- τογραφία ἔναντι σελίδας). Ἐκτιμοῦμε, ὅτι δὲν θὰ ἔτυχε νὰ περάσουν, γιὰ νὰ ἀπο- τίσουν φόρο τιμῆς στὶς Θερμοπύλες, ἐκπρόσωποι τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. ὑπουργοί, νομαρχιακού, δημοτικοὶ ἤ ἄλλοι ἄρχοντες, ποὺ μὲ τὴν παρέµόασή τους θὰ μποροῦσαν νὰ 6ελτιώσουν τὴν εἰκόνα. Συνιστοῦμε στοὺς ἀναγνῶστες τοῦ «Λαυλοῦ», διερχόµενοι ἀπὸ τὶς Θερμοπύλες νὰ σταματήσουν γιὰ λίγα λεπτὰ καὶ νὰ ἀνάψουν ἕνα κερὶ (συμδολικὰ) σὲ αὐτοὺς ποὺ θυσιάστηκαν γιὰ τὴν πατρίδα µας τότε. Προσοχὴ ὅμως, ὅταν θὰ διασταυρώνετε τὴν ὁδό: εἶναι πολὺ ἐπικίνδυ- νο τὸ πέρασμα αὐτὸ καὶ γιὰ τοὺς σημερινούς, Ἕλληνες καὶ Ἐένους, ὅπως ἧταν γιὰ τοὺς ἐχθροὺς τῆς πατρίδας µας τότε ἡ διάδαση τῶν Θερμοπυλῶν... Ν. Νόκας Ὑποπτέραρχος ἐ ἀ