195068 ΔΑΥΛΟΣ/241, Ἰανουάριος 2002 ᾿᾽Αρνοῦνται τὸ δικαίωµα ψήφου στοὺς Ελληνοαμερικανοὺς Κύριε διευθυντά, Στὰ ὅσα γατήγγειλε στὶς στῆλες τοῦ «Δ» ὁ δη- µοσιογράφος κ. Γ, Λυκομῆτρος ἀπὸ τὴ Φλώριδα (τεῦχος 235) γιὰ τὰ αἴτια τοῦ ἀφελληνισμοῦ τῆς Ὁμογένειας στὶς ΗΠΑ, θέλω νὰ προσθέσω ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ τρανταχτά δείγματα τῆς ἠθελημένης ἀπὸ πλευρᾶς ἑλληνικοῦ κράτους στέρησης τῶν Ἑλλή γων ὑπηχόων στὶς ΗΠΑ ειναι ἧ ἄρνηση τοῦ νὰ ἀσκήσουν τὸ δικαίωμά τους στὶς ἐθνικὲς ἐκλο- γές. Ὡς γνωστόν, ὑπάρχει ἡ ἀναγνώριση τῆς δι- πλῆς ὑ ὑπηκόοτη: τας γιὰ κάθε ᾿ Ἑλληνοαμερικανικὸ ποὺ τὶς κατέχει ἰσάξια χωρὶς νὰ χρειάζεται ξέχωρες θίζες καὶ διαθατήρια, ὅπως γνωστὸ εἰναι καὶ τὸ ὅτι ἄλλοι πολίτες, καὶ φυσικὰ ᾽Αμεριχκανοί, μποροῦν νὰ ψηφίσουν ὁπουδήποτε θέλουν ὅταν εὑρίσκω- νται ἐχτὸς ᾿Αμεριχῆς. ιο ἀπόδη μος. Ἕλληνας δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ μόνον ὑποχρεώσεις ἀπέναντι στὴν Ελλάδα, ἀλλὰ νὰ ἔχῃ καὶ νὰ γίνωνται εἰσακουστὲς καὶ οἱ ἀπαιτήσεις του, οἱ διεχδικήσεις καὶ κάθε ἄλλο δικαίωμα ποὺ χατέχει ἕνας πολίτης τῆς χώ- ρας. Ἢ ἀσχηση τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος εἰναι φυσικὸ καὶ συνταγματικὸ δικαίωμα, ἐχτὸς ἐὰν ἡ Ἑλλάδα ἔχει ἀποφασίσει νὰ τιμωρήσῃ τὰ παιδιά τῆς. ἐπειδή. πάλι ἡ ἴδια, τὰ ἀνάγχασε νὰ μετανα- στεύσουν, ἀλλὰ καὶ τὰ ἀποδιώχνει, ἂν ἐπιχειρήσουν νὰ ἐπιστρέψουν. Ἢ ψηφοφορία θὰ τὰ φέρῃ πιὸ χο- ντὰ στὰ ἑλληνικὰ πράγματα, καθὼς θὰ εἶναι ὑπο- χρεωμένα νὰ ἐνημερώνωνται, νὰ ἐπισχέπτωνται πιὸ συχνὰ τὴ χώρα, νὰ συζητοῦν μὲ ἄλλους συμπα- τριῶτες τους, νὰ συμπάσχουν καὶ αὐτὰ καθὼς θὰ νοιώθουν πὼς ἡ ψῆφος τους ἔχει φωνή, δύναμη. ἀλλὰ χαὶ εὐθύνη. Νὰ ψηφίζουν στὸ ἐξωτερικὸ χαὶ στὸν τόπο τῆς διαμονῆς τοὺς καὶ νὰ μὴν ὑποθάλ- λωνται σὲ οἰχονομικὰ ἢ ἄλλα δεσμευτιχὰ ὁ ὡς πρὸς τὴν κομματική ἔνταξη καὶ συνεπῶς τὴν ταπείνωση γιά νὰ ταξιδέψουν στὴν Ἑλλάδα, ὥστε νὰ ἀσχή- σουν τὸ συνταγματικό τους δικαίωμα. Γιὰ νὰ διασκεδάσω λίγο τὸ θυμό, ποὺ φαντάζο- μαι πὼς διακατέχει τὸν ἀναγνώστη, θὰ ση μέιώσω, ὅτι ὁ Ἑλληνισμὸς ἐ ἐκτὸς Ἑλλάδος πάντοτε ἐδίωνε «ἕλλη νοελλη νικά», ἐνῷ σήμερα οἱ παράγοντες καὶ οἱ φορεῖς τοῦ ἐπισήμου κράτους καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ζοῦν ἀνελλήνιστα. Καὶ θὰ παρατηρήσω, πώς, ἀν δὲν ὑπάρχουν Ἕλληνες, δὲν ὑπάρχουν καὶ φιλέλληνες. στοὺς ὁποίους ἀπευθύνονται καὶ οἱ «κουλτουριάρη- δες» ἐπίσημοι κύχλοι ποὺ λειτουργοῦν στὸ Μανχάτ- ταν. Καὶ εὐτυχῶς ποὺ ἀκόμη ὑπάρχουν “Ἕλληνες, ποὺ προχωροῦν ἀδιαφορώντας γιὰ τὴ συμπεριφορὰ τῶν «ἀφελληνιζόντων» τὸν ἀπόδημο Ἑλληνισμό. Μὲ τιμή. Γιῶργος Γιάνναρης Καθηγητής Πανεπιστημίου Κουῖν. ΗΠΑ γάτες, ὥριμους νέους στὴ μορφὴ τοῦ ἐθελοντισμοῦ καὶ κατὰ προτίμηση αὐτοὶ οἱ νέοι νὰ είναι φιλόλογοι, θεολόγοι καὶ νομικού». (Σημ.: Οἱ εἰσαγγελεῖς τί ρόλο θὰ παίξουν, μήπως τοῦ συνεργάτη τοῦ παπὰ ᾽Αλεδιζόπουλου, ποὺ τὸν συμδούλευε κιόλας, χι ἔννο- οὔμε τὸν ἀλησμόνητο ᾿Αγγελῆ). Καὶ τίρόλο θὰ παίζῃ ὅλος αὐτὸς ὁ θίασος; Αποφασίζει καὶ διατάσσει ὃ κ. Ανθιμος. ᾿Ακουσόμεθα - καὶ τρέμε κόσμε: «Πρώτη ἐνέργειά τους θὰ εἶναι ἡ συγκέντρωση κάθε ἀρχαιολατρικοῦ ἐντύπου, ποὺ κυκλοφορεῖ σὲ κάθε πόλη. "Αμεση παρέμθαση τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων ἐκεῖ ὅπου τὰ δεδομένα τῶν φιλοειδωλολατρικῶν δραστηριοτήτων θ᾽ ἀπαιτοῦν ἄμεση παρέμθαση. Ν’ ἀναλάδῃ ἡ ἀποστολικὴ διακονία νὰ ἐκδώσῃ σχετικὰ κείμενα τοῦ πατρὸς Γεωργίου Μεταλληνοῦ (ἄξιος ὁ μισθός του!), τὸ ἔργο τοῦ κ. Β. Ξυδιᾶ, “Οἱ Ἕλληνες ξανάρχονται” καὶ τὸ ἔργο τοῦ κ. Στ. Παπαλεξανδρόπουλου “Νέο-παγανισμὸς ὡς νέα θρησκεία”.» Τίποτ᾽ ἄλλο; Θὰ προτείνουμε κάτι λυσιτελέστερο. Νὰ σημαίνουν θλιδερὰ ἐπὶ 24ώρου δάσεως οἱ ἠλεκτρονικὲς καμπάνες τῶν ἐκκλησιῶν, νὰ ντυθοῦν μὲ μαῦρα κρέπια καὶ πλε- θέζες ὅλες οἱ γεροντοκοριασμένες παρεκκλησιαστικὲς θεοῦσες ᾿Αθηνῶν καὶ περιχώ- ρων κι ἂν λάχῃ νὰ γίνουν χαρακίρια, δὲν ὄλάπτει! Μετὰ τιμῆς, 40 Γεώργιος Μουστάκχης Καθηγητῆς Θεολογίας