Αὐτὴ ἔφα γε... “Δὲν μπορῶ νὰ μὴ θαυμάσω τὴν ἑλληνοπρέπεια καὶ τὴν πατριωτικὴν ἔξαρ- σιν τῆς ἐπιτρόπους μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν “Ενωσιν κυρίας "Αννας Δια- μαντοπούλου. "Α/ Ὅλα κι ὅλα... Η ἐκκολαπτομένη αὐτὴ πολιτικὸς ἔχει ὁράματα καὶ σχέδια πνοῆς, ποὺ κανένας μέχρι σήμερον δὲν διενοήθη. Βα- θιὰ φιλοσοφημένη καὶ ρηξικέλευθος ἡ πρότασίς της νὰ καθιερωθῇ ἡ ᾿Αγγλικὴ ὡς ἐπίσημος γλῶσσα τοῦ ᾿Ελληνικοῦ κράτους. Τέτοια προωθη- μένη καὶ προοδευτικὴ ἀντίληψιν εἶχα νὰ διαδάσω ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ποὺ ὁ ἕτερος γλωσσολογικὸς διάττων ἀστήρ, ὁ καθηγητὴς κ. Παπᾶς, εἶχεν εἰση- γηθῆ τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ ἀλφαδήτου μας ἀπὸ τὸ Λατινικόν. "Ας εἶναι... Εκεῖνο ποὺ θὰ ἤθελα νὰ ξέρω εἶναι, ἂν αὐτὴν τὴν δαθυστό- χαστον πρότασιν τὴν ἐσκέφθη μόνη της μετὰ ἀπὸ μακρὰν περίσκεψιν καὶ περισυλλογήν, ἢ τὴν δοήθησε κάποιος; Διότι ἀντιλαμδάνεσθε ὅτι ἡ νεαρὰ καὶ χαριτόδρυτος ἐπίτροπός μας δὲν ἠδύνατο ἀπὸ μόνη της νὰ συλλάδῃ ἕναν τόσον μεγαλόπνοον γλωσσικὸν ὅραμα καί, μάλιστα, νὰ τὸ πῇ μὲ τό- σὴν ἄνεσιν. Ὅμως ἡ κ. Αννα Διαμαντοπούλου εἶναι πολὺ σκληρή. Γιατί, κ. Διαμαντοπούλου μου, τὰ ᾿Αγγλικά; Δὲν διανοεῖσθε ὅτι μπορεῖ νὰ ὑπάρ- χουν φτωχοὶ ᾿Εδραῖοι, ποὺ πιθανὸν νὰ μὴ γνωρίζουν ἢ νὰ μὴν ἔχουν τὴν οἰκονομικὴ δύναμιν νὰ μάθουν τὴν γλῶσσα τῆς γηραιᾶς ᾿Αλδιόνος; Θὰ σᾶς ἔδγαξα προσωπικῶς τὸ καπέλλο, ἂν εἴχατε εἰσηγη θῆ τὴν καθιέρωσιν τῆς Γεντὶ ὡς ἐπισήμου γλώσσης τοῦ κράτους μας. "Ε! "Οχι καὶ ταξικὲς δια- κρίσεις! ᾿Επειδὴ τώρα τελευταῖα σὰν πολὺ ἀέρα ἔχουν πάρει κάτι Βάσκοι καὶ κά- τι Γάλλοι εὐρωδουλευταὶ καὶ ὅλον εἰσηγοῦνται τὴν καθιέρωσιν τῶν ἀρχαί- ὧν ἑλληνικῶν ὡς ἐπισήμου γλώσσης τῆς Κοινότητος (ἀλλά, ὅπως γνωρί- ζομεν, αὐτοὶ εἶναι ἐθνικισταί, πολεμοκάπηλοι καὶ φασίστες): καὶ ἐπειδὴ οἱ δικοί μας εὐρωδουλευταὶ δὲν «μασᾶνε» ἀπὸ τέτοια καὶ ὅταν ἡ πρότασις αὐτὴ συζητεῖται, αὐτοὶ σφυρίζουν ἀδιάφορα παλαιὰ ἀντάρτικα τραγούδια, προφανῶς λόγῳ μεγάλου φόρτου ἐργασίας, ἡ κ. Διαμαντοπούλου δὲν ἔχει ἀκόμη πληροφορηθῇ αὐτὴν τὴν πρόταση τῶν Βάσκων καὶ τῶν Γάλλων. Διαφορετικὰ θὰ εἶχε πάρει σδάρνα τὰ κανάλια καὶ ἀλλόφρων θὰ ὠρύετο ὑπὲρ αὐτῆς. Καὶ νὰ οἱ συνεντεύξεις, καὶ νὰ τὰ παράθυρα, καὶ νὰ τὰ στρογ- γυλὰ τραπέξια. Ναί! Μετὰ ξύπνησα. Τὸ μόνο παρήγορον τῆς λαμπρῆς αὐτῆς δηλώσεως ἦταν ἡ ἀφύπνισις τοῦ λαοῦ, ποὺ, ὅπως μοῦ εἶπαν πολλοί, παρεσημοφόρησε διὰ τοῦ μεγαλο- σταύρου τὴν εὐειδεστάτην καὶ λευκώλενον ἐπίτροπόν μας, καὶ τώρα διε- νεργοῦνται ἔρανοι μεταξὺ τῶν λαϊκῶν τάξεων διὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς προ- τομῆς της ἐπὶ τῆς) Ακροπόλεως. Γιῶργος Πετρόπουλος