ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
32-33ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 1984
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Γιατί μιλάμε για ελληνικότητα — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
Κυδαθηναίων 29, Πλάκα, ᾿Αθήνα (105 58)
Τηλέφωνα: 322395] ἤ 98293655.
Τὰ γραφεῖα τοῦ Περιοδικοῦ λειτουργοῦν
πρωϊνὲς ὧρες 9.30-13.30, καθημερινά.
Ἐκδότης -- Διευθυντής:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ]. ΛΑΜΠΡΟΥ
᾿Αχιλλέως - Μουσῶν 51, Π. Φάληρο.
Ὑπεύθυνοι Τυπογραφείου
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΠΑΜΠΑΗΣ --Π.ΜΠΑΡΜΠΗΣ
Γερανίου 24, ᾿Αθήνα.
ο
Τιμὴ τεύχ. δρχ. 120 - Ἐτήσια συνδρομὴ
δρχ. 1.500 - Ὀργανισμῶν δρχ. 3.000 -
Φοιτητῶν δρχ. 500 - Ἐξωτερικοῦ δολ. 50
- Διαφημίσεις δὲν δημοσιεύονται.
Τὰ χειρόγραφα συνεργασιῶν δὲν ἐπιστρέφονται.
Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση ἄρθρων
τοῦ ΔΑΥΛΟΥ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ἀναφέ-ν
ρεται ρητὰ ἡ πηγή τους.
9
Ὅλες οἱ συνεργασίες, τὰ βιβλία καὶ
τὰ ταχυδρομικὰ ἤ τραπεζικὰ ἐμβά-
σµατα στὴ διεύθυνση: Δημ. Λάμπρου,
Μουσῶν 51 Π. Φάληρο, ᾿Αθήνα (175 62)
ΤΟΜΟΣ Γ᾿ «432-339 ΑΥΓ. ΣΕΠΤ. 84
Γιατί μιλᾶμε
γιὰ ἑλληνικότητα
Γιατί ἐπιμένουμε νὰ μιλᾶμε γιὰ «ἑλληνι-
κότητα» σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ ἡ ἐξέλιξη τοῦ
«πολιτισμοῦ» κατέκλυσε τὴ ζωή µας μὲ
ποταμοὺς ἀπὸ μέλι εὐτυχίας καὶ γάλα εὐη-
µερίας; Τί σημασία θὰ εἶχε ἡ ἀναζήτηση
ποιοτήτων, ἀξιῶν, ἰδεῶν καὶ ἀντιλήψεων
γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸν Κόσμο παρωχηµένων
ἐποχῶν, ἄν δεχθοῦμε τὸ κοινῶς πιστευό-
µενο -- καὶ ὑποστηριζόμενο ἀπ᾿ ὅλους
τοὺς πατριάρχες, προφῆτες καὶ θεωρητι-
κοὺς θεμελιωτὲς ἣ ἀπολογητὲς τῆς παλιό-
τερης καὶ σύγχρονης ἐξουσιαστικῆς παρά-
νοιας -- ὅτι κάθε νεώτερο ἀποτελεῖ
«πρόοδο», βῆμα προσπελάσεως πρὸς
τοὺς ἐπαγγελλόμενους ἐπίγειους ἢ ἐπου-
ράνιους παραδείσους καὶ νέα κατάκτηση
γιὰ τὴ σωτηρία ζώντων τε καὶ τεθνεώτων;
Αἰσθάνεται, μὰ τὴν ἀλήθεια, κανεὶς ᾱ-
σφυκτικὰ ἀπομονωμένος, ἄν ὑποταχθῆ
στὸ πνεῦμα ποὺ σχηματικὰ δίνεται στὴν
προηγούµενη παράγραφο τοῦ ἀρθριδίου
αὐτοῦ, πνεῦμα σχεδὸν γενικό, πνεῦμα κυ-
ρίαρχο, ὄχι µόνο μεταξὺ τῶν μαζῶν ἀλλὰ
καὶ σὲ μέγα µέρος τῶν ἀνθρώπων τῆς Δι1α-
νοήσεως. Πράγματι, σήµερα µόνο µονά-
, δὲς προικισµένες ἀπὸ τὴ φύση καὶ γρηγο-
ροῦσες ἔχουν συνειδητοποιήσει τὸν ἀπί-
στευτο ἐκτροχιασμὸ τῆς ἀνθρωπότητας ἆ-
πὸ τὴ φυσική της πορεία, τὴ βαθύτατη {-
στορικὴ κρίση τοῦ πολιτισμοῦ τῆς ἐποχῆς
µας καὶ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἀποκοπή του
ἀπὸ τὸ φύσει ἀληθινὸ καὶ τὸ φύσει ἐλεύθε-
ρο. Οἱ ἄλλοι, ἡ πλειονότητα, μπορεῖ µό-
νον ὑποσύνειδα νὰ διαισθάνωνται τὴν
τρέλλα καὶ τὸ ἀδιέξοδο μέσα στὰ ὁποῖα ἔ-
χουμε ἐμπλακῆ, μπορεῖ νὰ ἄγχωνται, νὰ
πάσχουν, νὰ ἀσπαίρουν σὰν ψάρια πια-
σμένα στὰ δίχτυα τῆς παρακμῆς, ἀλλὰ εἷ-
ναι ἀδύνατο νὰ δοῦν μὲ μάτι καθαρὸ ποῦ
φθάσαμε, πόσο καταστρέψαμε τὴ ζωή μας
καὶ τὴ φυσικότητά μας, πόσο ἡ παραίσθη-
ση τῆς «προόδου» εἶναι ἀπατηλὴ καὶ τεί-
νει νὰ ἀποβῇ μοιραία γιὰ τῇ συνέχιση τῆς
παρουσίας τοῦ, ἀνθρώπινου εἴδους στὸν
πλανήτη µας.
᾿Αλλὰ ὁ «4αυλός», ὅταν µιλάη γιὰ «έλ-
ληνικότητα», δὲν ἀναζητεῖ ἕνα καινούργιο
«μοντέλο», ἕνα νέο πολιτικοκοινωνικὸ
εὐαγγέλιο σωτηρίας, ἕνα κανόνα πίστεως,
ἕνα σωστικὸ σύστημα, δόγμα ἢ ἰδεῶδες.
Γιατὶ ἴσα -ἶσα τὸ περιοδικὸ αὐτὸ ξέρει πο-
λὺ καλά, ὅτι ὁ βαθύτερος λόγος τῆς ἱστο-