Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Σᾶς βλέπω, σᾶς ἀκούω, σᾶς δουλεύω Τσά! Νά ’μαστε καὶ πάλι! Νομίζατε, φτωχά μου ὑπανδράποδα, ὅτι τελει- ώσαμε; Κούνια ποὺ σᾶς κούναγε! Ὄχι νὰ τὸ παινευτῶ, ἀλλὰ μὲ μένα δὲν κα- θαρίζετε ἔτσι εὔκολα. Τώρα μάλιστα, ποὺ ἡ πλειοψηφία σας χλαπάκωσε τὸ δόλωμα, ἐπιστρέφω δριμύτερος, νὰ σᾶς χορτάσω μπανιστήρι. Ἀνοίξτε λοιπὸν τὰ χαζοκούτια σας καὶ μαζὶ μὲ τὸν ἄρτο, πού, δόξα τῷ Γιαχβέ, δὲν σᾶς λεί- πει, ἀπολαύστε καὶ θεάματα ὁλοζώντανα καὶ ρεαλιστικά. Τὰ προϊόντα τῆς κουλτούρας ποὺ λανσάρω, εἶναι ἀπολύτως ἐγγυημένα. Γιὰ νὰ γίνω πιὸ κα- τανοητός:Πῶς; Ὁ Πουλιανὸς ἀνακάλυψε στὴ Μακεδονία τὸν “Homo Erectus Trilliensis”; Ἔ, λοιπὸν κι ἐγὼ διαπλάθω τὸν «Χόμο Ρεντικολόζους Σουργελιένσις» καὶ σᾶς τὸν σερβίρω μέσα ἀπὸ τοὺς τηλεοπτικοὺς δέκτες σας. Βέβαια δὲν λείπουν καὶ οἱ πολλὲς καὶ ποικίλες ἀρνητικὲς ἀντιδράσεις. Δὲ βαριέσαι ὅμως, ὁ σκοπὸς ἁγιάζει τὰ μέσα. Μιὰ καὶ εἶπα «ἁγιάζει», δὲν σᾶς κρύβω ὅτι ἐκεῖνοι μὲ τοὺς ὁποίους ξεραίνουμαι στὸ γέλιο, ὅταν διαμαρτύ- ρωνται γιὰ τὶς τηλε-ρουφιανιές μου, εἶναι οἱ Χριστιανοί. Εἴκοσι αἰῶνες τώ- ρα τοὺς κουμαντάρω ψυχολογικὰ μ’ ἐκεῖνο τὸ ζωγραφισμένο βλοσυρὸ μάτι πάνω ἀπο τὴ μεσαία κόγχη τῶν ἱερῶν καὶ μὲ τὴ συνήθεια ποὺ τοὺς ἐπέβα- λα νὰ ἐξομολογοῦνται ὅλα τους τὰ ἐνδιάθετα. Τώρα ἀποφάσισαν νὰ ἐνο- χληθοῦν; Ὅσο γιὰ κάτι ἄλλους «ἀνοιχτόμυαλους», «ἀπελευθερωμένους» καὶ «προοδευτικοὺς» συνανθρώπους σας, δὲν ἀνησυχῶ. Αὐτοί, καὶ σκ...ὰ νὰ τοὺς δώσῃς, θὰ τὰ δεχτοῦν εὐχαρίστως, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ μὴν τοὺς χαρακτη- ρίσουν «ὀπισθοδρομικούς». Δὲν φαντάζεστε, πόσο μὲ ἐξυπηρετεῖ ὅλος αὐτὸς ὁ τζερτζελὲς γιὰ τὰ «με- γαλοαδελφικὰ» κατορθώματά μου. Διὰ τῆς μεθόδου τοῦ «πές, πὲς τὸ κο- πέλλι κάνει τὴν κυρὰ καὶ θέλει» τὰ κάνω ὁλοένα καὶ πιὸ γνωστά, οἰκεῖα καὶ εὐπρόσδεκτα. Κι ἐσεῖς διασκεδάζετε μὲ τοὺς «μικροὺς ἥρωες τῆς καθημερι- νότητάς μας». Διασκεδάστε λοιπόν, ὅσο θέλετε, σήμερα, ἀφοῦ αὔριο δὲν θὰ ἔχετε αὐτὴν τὴν πολυτέλεια. Διότι, ἂν δὲν τὸ μυριστήκατε ἀκόμα, αὔριο θὰ εἶναι ἡ σειρά σας νὰ μπῆτε στὸ παγκόσμιο διάφανο σπίτι σὰν τὰ χαζόψαρα στὴ γυάλα. Ὁ μόνος ποὺ θὰ διασκεδάζῃ τότε, θὰ εἶμαι ἐγώ, καθὼς ἡ συ- στηματικὴ παρακολούθηση τῆς ζωῆς σας θὰ μοῦ τὸ ἐπιτρέπῃ. Κι ἂν ὀνει- ρεύεστε νὰ γίνετε «πρωταγωνιστές», καλύτερα ξεχάστε το, γιατὶ θὰ παρα- μείνετε μαζάνθρωποι. Κι ἂν τυχὸν παρατηρήσω κάποιον ἢ κάποιους ἀπὸ σᾶς νὰ παραβαίνουν τοὺς κανόνες μου καὶ νὰ τολμοῦν νὰ πᾶνε κόντρα στὰ σχέδιά μου, μαῦρο φίδι ποὺ τοὺς ἔφαγε! Δὲν θὰ περιμένω καμμιὰ ψηφοφο- ρία ἀποχώρησης, γιὰ νὰ τοὺς ἐξοβελίσω, νὰ τοὺς εὐτελίσω, νὰ τοὺς πατάξω καὶ νὰ τοὺς ἐξαφανίσω. Ὅλ’ αὐτὰ βέβαια θὰ συμβοῦν, ὅταν πλέον διακρι- βώσω ὅτι ἡ κατάσταση ἔχει ὡριμάσει. Μέχρι τότε ἐλπίζω νὰ μὴν ἔχετε ὡριμάσει ἐσεῖς καὶ μὲ φουσκώσετε στὶς κατραπακιὲς μὲ τὸ Σάρωθρον