1. - ΕΝΑ ΣΑΚΚΙ ΓΕΜΑΤΟ ΑΠΟ ΣΙΤΑΡΙ °ιάννης Μαρκόπουλος: «Νὰ ἀποβληθῇ ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ἀπὸ τὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας»(«Δαυλός», τ. 241). Ἔχει δίκαιο; Μὲ μιὰ γρήγορη ἀνάγνωση αὐτοῦ τοῦ ἱεροῦ βιβλίου θὰ συναντήσῃς τὶς λέξεις «ἐκδίκηση»73 φορές, «ἐξολοθρεύω»218, «μάχαιρα»100, «οὐαὶ»68, «πῦρ»100 φορὲς καὶ ἑκατοντάδες ἄλλες μὲ τὸ ἴδιο νόημα καθώς καὶ ἀμέτρητες σκηνὲς ἐγκληματικῶν πράξεων κατὰ ἀμάχων πληθυσμῶν, ἐγκύων γυναικῶν, παιδιῶν, ζῴων, οἰκιῶν καὶ πόλεων. Καὶ ὅλα τοῦτα μὲ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ–τοῦ Γιαχβέ, τοῦ Πατρὸς τοῦ Ἰη- σοῦ Χριστοῦ. Ὁπότε ποῦ ἡ ἁγιόπτης αὐτοῦ τοῦ ἱεροῦ βιβλίου; Ἄν γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ τὰ Ὁμηρικὰ Ἔπη εἶναι ὁ καθρέπτης ἀρετῆς ἢ μὴ ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων, γιὰ τὸν Ἰουδαϊσμὸ ἡ Παλαιὰ Διαθήκη καθρεπτίζει τὸ χαρακτῆρα, τὴν ψυχολογία, τὴν ἀπληστία καὶ τὴν παιδεία τοῦ Ἑβραϊκοῦ λαοῦ· εἶναι τὸ Ἔπος του. Ἄν μὲ ὁποιοδήποτε ἀντάλλαγμα οἱ Ἑβραῖοι ὁποι- ασδήποτε ἐποχῆς δὲ θὰ δέχονταν ποτὲ μέσα στὶς συναγωγές των νὰ διαβά- Ἑβραϊκὴ σατανολογία καὶ ἐξορκισμὸς τῶν νηπίων στὴν τελετὴ τοῦ βαπτίσματος £έλουμε νὰ ἐπισημάνουμε τὸν ἀμεταρρύθμιστο ἐξουσιασμὸτοῦ Ὀρθόδοξου Ἱερατείου, ποὺ φθάνει νὰ κατεξουσιάζῃ μὲ τὸ φόβο τοῦ Σατανᾶ καὶ τῶν πονηρῶν πνευμάτων, ἄν ὄχι τὰ νήπια ποὺ δὲν ἔχουν ἔπος καὶ καλλιεργημένη λογικὴ συνείδηση, τοὺς γονεῖς, τοὺς ἀναδόχους τοῦ βαπτίσματος ποὺ ἀκο- λουθεῖ τοὺς ἐξορκισμούς. Τὰ προηγούμενα τοῦ βαπτίσματος εἶναι κάτι περίεργοι ἐξορκισμοί, ἐντελῶς ἔξω ἀπὸ τὸ πνεῦμα, τὸ γράμμα, ὄχι τοῦ ἰουδαϊκοῦ ἀποκαλυπτι- σμοῦ, ἀλλὰ τοῦ καινοδιαθηκικοῦ θεανθρωπισμοῦ. «... Ἐπιτίθημι τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὸν δοῦλον/δούλην σου τὸν/τὴν καταξιωθέντα κα- ταφυγεῖν ὑπὸ τὴν σκέπην τῶν πτερύγων σου καὶ διαφυλαχθῆναι». Μέχρις ἐδῶ καλὰ (τὸ βρέφος βέβαια δὲν καταλαβαίνει ἀπὸ θεολογήματα). Κι ἐπειδὴ δὲν ἐννοεῖ, τοῦ φορ- τώνουμε παρακάτω καὶ τὴν ἐξουσιαστικὴ ἰουδαϊκὴ ἀντίληψη, ὅτι εἶναι βουτηγμένο τὸ βρέφος μέσα στὴν πλάνη τῶν γονέων του: ἐδῶ ἰσχύει τὸ «ἁμαρτίαι γονέων παι- δεύουσι τέκνα»· γι’ αὐτὸ δέεται στὸν Ἰεχωβᾶ-Παντοκράτορα ὁ ἱερέας καὶ τὸν παρα- καλεῖ: «Ἀπόστησον ἀπὸ τοῦ βρέφους τὴν παλαιὰν ἐκείνην πλάνην καὶ ἔμπλησον τὸ �