ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ καὶ Ἀριὲλ Σαρὸν Μιᾶς καὶ ὁ Ἄνθιμος Ἀλεξανδρουπόλεως ὑπεραμύνθηκε τῆς παλαιᾶς διαθήκης στὸ σύνολό της, [μετὰ τὴν πολύκροτη κι ἑλληνικώτατη συνέντευξιν τοῦ Γιάννη Μαρκόπου- λου πρὸς τὸν «Δαυλὸ» (τ. 241)], ἄρα καθόλου παράξενο καὶ τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ, δὲν θὰ ἦταν καθόλου παράξενο ἂν τυχὸν ὁ πολὺς ἱεράρχης μὲ κατάλληλες «θεόπνευστες» με- θόδους καὶ ἐνέργειες ἐφρόντιζε ἔτσι, οὕτως ὥστε ὕστερα ἀπὸ 100 ἢ 200 χρόνια οἱ «Ἕλλη- νες», Χριστιανοὶ ν’ ἀποκτοῦσαν ἄλλον ἕναν ἅγιο ἰσάξιο τοῦ Ναυῆ καὶ ὁμοεθνῆ του, αὐτὸν ποὺ ἐπάξια ἀκούει στὸ ὄνομα τοῦ γνωστοῦ ἀπορρυπαντικοῦ... Δ.A. Κλειστὸ κύκλωμα Γίνεται ἡ ἀστειότης τοῦ Μπὶγκ Μπράδερ, ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὸν ἄνθρωπο ἔτσι ἀγράμ- ματο καὶ καταναλωτή, ὅπως τὸν κατάντησαν καὶ βγαίνουν οἱ ἴδιοι στὴ δική τους τηλε- όραση νὰ τὸν κριτικάρουν! Μὲ τὶ θὰ τὸν κριτικάρουν, κύριοι, ὅταν οὔτε ἕνας πραγμα- τικὸς γνώστης τοῦ Ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Πνεύματος δὲν ἔχει τόπο νὰ σταθῇ «καὶ τὰν γᾶν κινήσῃ»! Νὰ σοῦ πῇ γιὰ τὸν αὐθαίρετο ὄροφο τοῦ ἀνύπαρκτου ὑπερπέραν σας, τῶν προφητῶν (ἄκου προφήτης! ἀλήθεια αὐτὴ ἡ ἔννοια σὲ ποιοὺς ἀγράμματος ἀπευθύνεται;) καὶ μάγων, καθὼς καὶ ὅτι καπηλευθήκατε τὰ πάντα τῆς Ἑλληνικῆς Ἀρχαιότητας, με- τατρέποντάς τα σὲ οἰκονομία καταναλωτική; Τώρα, ἀγαπητοί μου, ποὺ εἶστε ἐνημερω- μένοι, νὰ γυρίσετε στὸ κανάλι τοῦ Μπὶγκ Μπράδερ, ὅπου θὰ ἔχετε ἕνα πρώτης τάξεως σατυρικὸ ἔργο τοῦ Συστήματος. Μωρὲ αὐτοὶ μὲ τὸ ρεζίλι τους ἄφησαν πίσω καὶ τὸν... Ἀριστοφάνη στὶς θεσμοφοριάζουσες τῶν... θεσμῶν τους... Νὰ ὁ πολιτισμὸς τοῦ Συστή- ματος!.. Π.Γ. «Θεϊκὲς πράξεις» Τὴν 1/5/02, περὶ τὰ μεσάνυχτα κάποιοι θλιβεροὶ ἐκπρόσωποι τοῦ αἴσχιστου μεσαιωνι- κοῦ πνευματικοῦ ξεπεσμοῦ, μὲ ἐμβόλιμα παράθυρα τῆς ὀθόνης τηλεοράσεως, ἔθιγαν κα- τάφωρα τὴν ἑλληνικότητά μου. Ἡ ἀποδεδειγμένη ἀσυναρτησία, τὰ ἀστήρικτα τὰ ψεύ- δη καὶ ὅ,τι ἄλλο χαλκευμένο θέλεις, σὲ πᾶσα ἀμφισβήτηση, ἄκουσα τὸ τρομερὸ: «Αὐτὰ δὲν εἶναι ἱστορία· αὐτὰ εἶναι... θεϊκὲς πράξεις!». Τσιμπιέμαι, γιὰ νὰ καταλάβω, ἂν εἴμαι ξύπνιος ἢ ὀνειρεύωμαι! Τὸ παγκόσμιο θεοκρατικὸ σύστημα πνίγει αὐτὴ τὴ στιγμὴ τὸν πλανήτη καὶ εἶναι ἀποκλειστικὰ ὑπεύθυνο, γιὰ τὸ ποῦ ἀγόμαστε ὁ Ἑλληνισμός. Ἡ θρα- σύτης τῶν ἐγκάθετων αὐτῶν τῆς καθόλα γιαχβεδικῆς συντεχνίας καταλάβαινες ὅτι ἦταν σὰν νὰ σοῦ ἔλεγαν: Κάτσε καλά, γιατὶ σὲ λίγο θὰ σὲ λέμε τρομοκράτη· καὶ θὰ εἶναι ἕτοι- μος νὰ καταπλεύσῃ ὁ ἀμερικανὸς στόλος. Ὦ! Ἕκτε Ἀμερικανικὲ Στόλε, πῶς κατάντη- σες; ἐσὺ τῆςΤρούμπας ἄλλοτε τὸ καλὸ παιδὶ νὰ ψάχνῃς τώρα τὶς θηλές ἀναρτήσεως τῶν βομβῶν κάτω ἀπὸ δυσοίωνες φτεροῦγες ἀεροσκαφῶν, καθοδηγούμενες ἀπὸ τοὺς δορυ- φόρους μιᾶς παγκοσμιότητας... στὸν ἀκριβῆ ἐντοπισμὸ τῶν στόχων... Π.Γ. Εὐρώπη καὶ δημοκρατία Δὲν ἀσπάζομαι τὶς θέσεις Λεπέν, ἀλλὰ καὶ δὲν τὶς καταδικάζω ὅλες συλλήβδην. Σὰν δημοκρατικὸς πολίτης τολμῶ νὰ πῶ ὅτι ἡ Εὐρώπη ἔχει ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὰ δημοκρα- τικὰ ἰδεώδη. Κράτησε μόνο τὸν τίτλο τῆς δημοκρατίας καὶ ἔχασε τὴν οὐσία της. Οὐσια- στικὰ μεταλλάχθηκε σὲ συγκεκαλυμμένη κοινοβουλευτικὴ ὀλιγαρχία.