ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

250ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2002

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 16173 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
10 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Διάλογος με την Αρχιεπισκοπή Αθηνών - Η επίσημη εκτενής απάντηση της στον Θεοδωράκη και ο αντίλογος του "Δ" — ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Ε.Δ. - ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΠΑΝ - ΚΟΥΒΑΛΑΚΗΣ, Π.
    ἀρχή: σελ. 16173 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 250

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ἡ ἐπίσημη ἐκτενὴς ἀπάντησή της στὸν Θεοδωράκη καὶ ὁ ἀντίλογος τοῦ «Δ» [Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀπαντᾶ στὴ συνέντευξη τοῦ Μίκη Θεοδωράκη στὸν «Δαυλὸ» τ. 246, Ἰούνιος 2002, στὴν ὁποία ὁ κορυφαῖος τοῦ σημερινοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ α) χαρακτηρίζει ὡς «ἔγκλημα κατ’ ἐξακολούθησιν μὲ στόχο τὴν ἙλληνικὴΣυνείδηση» τὴ διδασκαλία τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Δια- θήκης στὴν κρατικὴ παιδεία καὶ β) ἐπεσημαίνει ὅτι τὸ ἐπίσημο κρατικὸ ἰδεο- λόγημα τοῦ «Ἑλληνοχριστιανισμοῦ» ἀποτελεῖ ἐμπόδιο στὴν ἀνάπτυξη τοῦ Ἕλληνα. Ἡ ἐπίσημη ἀπάντηση ἔρχεται μέσῳ τοῦ Ἐπισήμου Δελτίου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος «Ἐκκλησία», μὲ ὑπογράφοντα τὸν διευθυντή του καὶ κορυφαῖο ζῶντα Ἕλληνα θεολόγο, ὁμότιμο καθηγητὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. E. Δ. Θεοδώρου, μὲ κείμενο 4 σελίδων στὸ τεῦχος Ἰουλίου 2002 καὶ μὲ προαναγγελία καὶ δευτέρου κειμένου ὡς συνέχει- ας τοῦπρώτου. Ὁ «Δαυλὸς» ἀνταποκρίνεται στὸ διάλογο ὡς κατωτέρω: ·. ‚. Á. μὲ τὴν ἀναδημοσίευση τοῦ πλήρους κειμένου τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀπα- ντήσεως γιὰ λόγους πνευματικῆς ἐντιμότητας καὶ δημοκρατικότητας, μὲ τὴν παράθεση τοῦ ἀντιλόγου μας καὶ μὲ τὴ δέσμευση νὰ ὁλοκληρώσωμε σὲ προσεχὲς τεῦχος τὸν διάλογο, ὅταν φθάσῃ στὰ χέρια μας ἡ προαναγγελθεῖσα ἀπὸ τὸ ἐπίσημο ὄργανο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς συνέχεια τῆς ἀπαντήσεώς της. Ἐδῶ θὰ σημειώσουμε ὅτι πρὸς τιμήν του ὁ κ. E. Δ. Θεοδώρου, ὁ ὁποῖος μο- λονότι θεολόγος, ἄρα ἐξ ὁρισμοῦ ὑπερτιμῶν στοιχεῖα ποὺ συγκρούονται μὲ τὴν λογικὴ (πίστη, ἐλπίδα κ.λπ.), ἐμφανίζεται ὡς ἐγγυητὴς τῆς λογικῆς, κα- ταλογίζοντας στὸν Μίκη Θεοδωράκη «παραθεώρηση τῶν κανόνων τῆς λο- γικῆς» καί, μὲ τὴν εὐκαιρία, κάνοντας καὶ ἕνα μάθημα γιὰ τοὺς τρόπους κα- ταστρατηγήσεως τῆς λογικῆς (τὰ σοφίσματα τοῦ Ἀριστοτέλη «μετάβαση εἰς ἕτερον γένος, ἀξιολόγηση τῆς κρίσεως τοῦ ὅλου ἐκ τῆς καταχρήσεως τοῦ μέ- ρους» κ.λπ.) καὶ κατηγορεῖ τὸν M. Θεοδωράκη α) στὴν 3η παράγραφο τοῦ κειμένου του ὅτι «κίνησε καὶ κατηύθυνε τὸν πλήρη ἀντιφάσεων στοχασμό του πάνω στὶς γνωστὲς πνευματικὲς ράγες τοῦ περιοδικοῦ “Δαυλὸς”» καὶ β) στὴν τελευταία παράγραφό του ὅτι «τὶς ἀπόψεις (τοῦ κ. Θεοδωράκη) υἱοθέτησε τὸ περιοδικὸ “Δαυλός”». Κρίνουμε, ὅτι ὁ θιασώτης τῆς λογικῆς κ. E. Δ. Θεοδώ- ρου ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ἡ «καραμπινάτη» αὐτὴ ἀντίφαση δὲν εἶναι ἁπλὸ σό- φισμα· ἂν ἔγινε ἀσυνείδητα εἶναι παραλογισμός, ἐνῷ ἂν ἔγινε ἐσκεμμένα ὑπο- κρύπτει δόλο. – Δ.I.Λ.] �
← καθαρισμένο κείμενο