Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Ἡ ἰσότητα, ὁ Κορυδαλός, τὸ Χίλτον καὶ οἱ «δοῦλοι τοῦ Θεοῦ» Βεβαίως εἶναι γνωστὸν, ὅτι οἱ προστάτες τῆς ἐργατικῆς τά- ξεως καὶ τοῦ λαοῦ γενικώτερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχολοῦνται μὲ εὐτελῆ πράγματα ὅπως ἡ ἐργασία, ἡ βιοσυντήρησις καὶ τὰ συναφῆ. Αὐτοὶ ἔχουν στόχους καὶ ὁράματα. Ἔτσι, ἀντὶ νὰ κολλᾶνε ἔνσημα στὸ I.K.A., κολ- λοῦσαν τὸ «ἱστορικὸ»σαρανταπεντάρι στὸν κρόταφο τοῦ ταμία τῆς τράπεζας, ἔκαναν τὶς ἀναλήψεις των (διάβαζε ἀπαλλοτριώσεις των), καὶ ζοῦσαν, ὡρισμένοι τοὐλάχι- στον ἐξ αὐτῶν, μπέικα. Γιατὶ οἱ ὑπόλοιποι τὴν ἔβγαζαν «σπαρτιατικά»· καθόσον νὰ παλεύουμε γιὰ τὴν ἰσότητα, ὄχι καὶ νὰ τὸ παραχέζουμε στὰ κλοπιμαῖα... Ἄτιμη κοι- νωνία! Πληβεῖοι καὶ πατρίκιοι καὶ σ’ αὐτὴν τὴν «17 Νοέμβρη», ποὺ πολεμοῦσε τὴν ἀδικία καὶ τὴν ἀνισότητα. Κι ἐνῷ ὁ κ. Γιωτόπουλος ἐχαίρετο τὶς βίλλες, τὰ ταξίδια του καὶ τὴν μεγάλη του ζωή, ἕνας πτωχός, πλὴν τίμιος δημοσιογράφος, ὁ κ. Στερεοελλαδίτης, εἶχε τὴν ἀτυχία νὰ γνωρίζῃ ἕνα ἐκ τῶν τρομοκρατῶν. Δημοσίως τὸ παρεδέχθη, πλὴν ὅμως, καὶ ὕστε- ρα ἀπὸ τόσην φιλίαν, δὲν μπόρεσε νὰ καταλάβῃ τὰ πολιτικά του πιστεύω. Ἔπιναν κρασὶ καὶ μόλις τοῦ γύριζε τὴν κουβέντα στὴν πολιτική, ὁ τρομοκράτης ἐκκοκκίνιζε ἀπὸ σεμνότητα καὶ ἀπήρχετο λέγων τρεῖς φορὲς τὸ «Πιστεύω»καὶ δύο φορὲς τὸ «Πά- τερ ἡμῶν». Ἦταν λοιπὸν δυνατὸν νὰ καταλάβῃ ὁ κ. Στερεοελλαδίτης σὲ ποιὸν πολι- τικὸ χῶρο ἐκινεῖτο ὁ τρομοκράτης; Τώρα πῶς διάβολο συνέβη καὶ ὁ Στερεοελλαδίτης εἰργάζετο εἰς γνωστὴν ἐφημερί- δα, ἕνας Θεὸς ξέρει. Γνωρίζετε, φαντάζομαι, ὅτι ἡ καλὴ αὐτὴ ἐφημερὶς ἔχει τὸ copyright τῶν προκηρύξεων καὶ τῶν ἀνακοινώσεων τῆς «17 Νοέμβρη»,ἀφοῦ τὶς φιλοξένησεν ὅλες, παρὰ τὶς ἑκάστοτε ἀπαγορεύσεις. Θὰ πρόκειται γιὰ σατανικὴ σύμπτωση. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ λαμπρὰ αὐτὴ καὶ προοδευτικὴ ἐφημερὶς ἦταν καὶ ἡ πρώτη ποὺ ἄρχισε νὰ διαμαρτύρεται γιὰ τὰ «δικαιώματα»τῶν κρατουμένων. Λὲς καὶ οἱ φερέλ- πιδες αὐτοὶ νέοι πρέπει νὰ τύχουν εἰδικῆς μεταχειρίσεως. Ἔλα, ὅμως, ποὺ ἔτυχαν! Καὶ τὸν κλιματισμόν τους ἀπέκτησαν, καὶ προσωπικὴ τηλεόραση τοὺς δόθηκε καὶ καρτοκινητὰ τηλέφωνα τοὺς βάζουν. Ἐνδεχομένως, γιὰ νὰ συντονίζουν ἀπὸ μέσα τὰ τρομοκρατικὰ κτυπήματα τῶν ἔξω. Κι ὅλο διαμαρτύρονται. Προφανῶς ἔχουν μπερ- δέψει τὸν Κορυδαλὸ μὲ τὸ Χίλτον. Καὶ μέσα σ’ αὐτὸ τὸ μπάχαλο, τσούπ! κι ἕνας ἀποσχηματισθεὶς ἀρχιμανδρίτης νὰ κα- τηγορῇ τὸν συγγενῆ του παπᾶ, ὅτι τὰ παιδιά του ἔγιναν τρομοκράτες, γιατὶ τὰ ἔβαζε μὲ τὴν βίτσα νὰ κάνουν μετάνοιες, ἐνῷ τὸν ἕνα τὸν μικροπάντρεψε, γιὰ νὰ μὴν ξενο- πηδάῃ! Μαύρισε δηλαδὴ τὸ μάτι τῶν παιδιῶν ἀπὸ τὴν ἐν Χριστῷ τρομοκρατία καὶ ἔφυ- γαν προτροπάδην ἀπὸ τὴν πατρικὴ οἰκία. Καὶ προτίμησαν νὰ γίνουν οἱ ἴδιοι τρομο- κράτες, παρὰ νὰ τρομοκρατοῦνται ἀπὸ βίτσες, καζάνια μὲ πίσσα, κολάσεις καὶ ὅσα ἄλλα ὑπόσχεται ἡ πίστις μας εἰς ὅσους δὲν γίνονται «δοῦλοι τοῦ Θεοῦ». Πράγματι, λοιπόν. Ἡτρομοκρατία ἀκολουθεῖ τὴν μέθοδον τῶν συγκοινωνούντων δοχείων. Ἀπὸ τὴν τρομοκρατία τοῦ ράσου καταλήγει σ’ αὐτὴν τῶν ὅπλων καὶ τῶν τυ- φλῶν χτυπημάτων. Γιῶργος Πετρόπουλος