ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

252ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2002

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 16335 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
12 ἀπό 89
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Οι προκατακλυσμιαίοι χάρτες-αεροφωτογραφίες των Ελλήνων - Ένα στοίχημα και το λάθος του Κολόμβου — ΚΑΡΜΙΡΑΝΤΖΟΣ, ΚΩΣΤΗΣ
    ἀρχή: σελ. 16335 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 252

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

οἱ ΠΙΡΟΙΑΤΑΙΚΛΥΣΜΙΆΙΟΙ ΣΛΙΡΊΠΕΣ - ΔΙΕΡΘΦΡΩΤΟΠΒΑΦΙΠΕΣ ΤΩΝ ΤΕΕΛΛΠΝΩΝ Ἕνα στοίχημα καὶ τὸ λάθος τοῦ Κολόμθου ἰ σχέση μπορεῖ νὰ ἔχῃ ἕνα στοί- 'χημα δύο ἀδελφῶν μὲ ἕνα ξεχα- σµένο χάρτη τοῦ Κολόμόου;: Πῶς μποροῦν νὰ συνδυασθοῦν καί τί συμπέρασμα μπορεῖ νὰ ὀγῇ ἀπὸ τὴν ἀνάλυση αὐτῶν τῶν δύο «ἀσχέ- των» δεδομένων; "Ας ξεκινήσουμε ἀπὸ τὸ πρῶτο: μία ἀρχαία ἱστορία, ἕνα «μῦθο». ΤΟ ΣΧΟΙΧΗ͂ΜΑ. Ὃ Εὐριπίδης στὴν «Ἠλέκτρα» του (700), γιὰ νὰ αἰτιολογήσῃ τὴν κατάρα τῶν ᾿Ατρειδῶν, ἀναφέρεται στὴ διαµά- χη τῶν γιῶν τοῦ Πέλοπα ᾿Ατρέα καὶ Θυέστη, γιὰ τὴ δασιλεία (ἦσαν δίδυµοι;). Μιλᾶ ἀόριστα γιὰ µία «χρυσέαν ἄρνα» (Ξ ἀρνὶ) τοῦ ᾿Ατρέα, ποὺ τοῦ ἔκλεψε ἡ γυναῖκα του καὶ τὴν ἔδωσε στὸν ἐραστή της Θυέστη. Τελειώνει μὲ τὸ «θαῦμα» τῆς ἀλλαγῆς τοοχιᾶς τοῦ ἡλί- ου! «λέγεται... στρέψαι θερμὰν ἀελίου χρυσωπὸν ἕδραν ἀλλάξαντα...» (στ. 737- 740). Ποῖος ὁ μῦθος: Ἧ Πυθία χρησμοδότησε: Σὲ ὅποιου τὸ κοπάδι γεννηθῇ χουσόμαλλο ἀρνί, αὐτὸς θὰ δασιλεύσῃ στὶς Μυκῆνες. Γεννιέται στοῦ ᾿Ατρέα, ἀλλ᾽ ἡ γυναῖκα του ᾿Αερό- πὴ (Ξ θέασις ἀπὸ ἀέρος!) τὸ παραδίδει στὸν Θυέστη, ποὺ ἀνακηρύσσεται ὄασι- λεύς. Ὃ ᾿Ατρεὺς μὲ συμδουλὴ τοῦ «ἱπτάμενου» Ἑρμῆ προτείνει στοίχημα στὸν Θυέστη μὲ τίμημα τὸ θρόνο ἢ τὴ ζωή του. Τὸ στοίχημα φαινομενικὰ ἀδύνατον νὰ κερδηθῇ: «ὁ ἥλιος νὰ ἀλλάξῃ φορά»! Κι ὅμως ὁ Ζεὺς «δοήθησε» νὰ ἀνατείλῃ ὁ ἥλιος ἀπὸ τὴ Δύση, νὰ κινηθῇ μὲ ἀντίθετη φορά. ᾿Αποτέλεσμα ὁ ᾿Ατρέας στέ- Φεται ἀντ᾽ αὐτοῦ δασιλεύς. Κάθε μῦθος ἐμπεριέχει παλαιές γνώσεις. Καὶ ὁ μῦθος μας δὲν ὑποδηλοῖ θαῦμα, κάτι τὸ ὑπερδατικό, ὅπως ἡ κακόδουλη ἀντιγραφὴ στὴν ΓΙ. Διαθήκη: Ὁ στρα- τηγὸς Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ (10.12) μὲ 6οηθὸ τὸν Κύριον - Γιαχδὲ ἐξοντώνει τοὺς Φι- λισταίους - Πελασγούς. Ἐπειδὴ δὲν τοῦ ἀρκεῖ ἡ ἡμέρα γιὰ τὴ σφαγή, «ἐλάλησε πρὸς Κύριον... «στήτω ὁ ἥλιος...» καὶ ἐστάθη ἕως μιᾶς ἡμέρας! Ἐπὶ πολὺ καιρὸ δὲν μποροῦσα νὰ δώσω ἐξήγηση, ὥσπου διάδασα τὸ ἄρθρο τοῦ
← καθαρισμένο κείμενο