Η ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΑΝΤΟΝΥ ΑΝΡΚΕΝΕ.Ο, ᾿Αρχαία Ἑλληνικὴ Κοινωνία Πρόκειται γιὰ µελέτη ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος, ποὺ µεταφράσθηκε στὰ ἑλληνικὰ ἀπὸ τὸν ᾿Ανδρέα Παναγόπουλο καὶ ἄνετα μπορεῖ νὰ διαβαστεῖ καὶ νὰ ἀφομοιωθεῖ ἀπὸ τὸν μὴ εἰδικὸ ἀνα- γνώστη. Εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ μελετητὲς τῆς ᾿Εσπερίας ξέρουν νὰ ἀνερευνοῦν τὴν ἀρχαία µας ἱ- στορία μὲ μέθοδο, σύστημα καὶ ψυχραιμία, μέχρι σημείου ποὺ αὐτὰ νὰ γίνονται μειονέκτημα. Γιατὶ ἡ ἱστορία χρειάζεται καὶ φαντασία καὶ νεῦρο. Οχι µόνο ἀσφαλῆ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα. Πάντως ὁ Απίοηγ Απάτενες ἀποδεικνύεται σοβαρὸς γνώστης τῆς ἱστορίας τῶν ἀρχαίων ᾿Ελλή- νων, ἰδίως μετὰ τὸ 776 π.Χ., καὶ ἰδιαίτερα ἐμβαθύνει στὰ χαρακτηριστικἁ τῆς ἀρχαίας κοινῶ- νίας, παραθέτοντας σωρεία συγκεκριμένων στοιχείων, ποὺ δύσκολα ἀμφισβητοῦνται. Μὲ δεξιοτεχνία περιγράφει καὶ σχολιάζει τὶς φυλὲς καὶ τὰ γένη, ἰδίως τῶν ᾿Αθηναίων, τὸν ρόλο τῶν γαιοκτημόνων καὶ τῶν ἀποίκων, τὴν σημασία καὶ τὴ δύναμη τῶν ἐμπόρων, τῶν βιοτε- χνῶν καὶ τῶν δούλων, τὴ σύνθεση καὶ διάρθρωση τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ ναυτικοῦ, τὰ δικαιώµατα καὶ τὶς ὑποχρεώσεις τῶν πολιτῶν στὶς δημόσιες ὑποθέσεις (Αθήνα, Σπάρτη, Κόρινθος κλπ.), τὰ χαρακτηριστικἁ τοῦ πολιτικοῦ συστήµατος, τὴν ἄσκηση τῆς δικαιοσύνης μὲ δημοκρατικά κρι- τήρια, τὸν ρόλο τῶν κοινωνικῶν τάξεων καὶ τὰ προβλήματά τους, τὴ θρησκεία καὶ τὴν ἄσκηση τῆς λατρείας µέσα ἀπὸ ἀθλητικοὺς ἀγῶνες, θεατρικὲς παραστάσεις, μουσικὴ καὶ χορὸ καὶ τέλος τὸν ἐλεύθερο διαλογισμό. | διαίτερα ἐντυπωσιάζει ὁ συγγραφέας μὲ τὴν ὀξυδέρκειά του πάνω στὴν οὐσία τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ πνεύματος, ὅπου χωρὶς ἐνδοιασμοὺς καὶ μὲ σαφήνεια διευκρινίζει, ὅτι αὐτὸ ποὺ δίδα- ἔε ἡ ἐποχὴ ἐκείνη στὴν ἀνθρωπότητα, καὶ ἰδαίτερα στὴ Δύση, εἶναι ἡ «ἑλληνικότητα», ἣ ὁποία συνοψίζεται στὸ ἀμετακίνητο αἴτημα τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀλήθειας, στὴν ἀπουσία κάθε πνεύ- ματος δόγματος, ἐξουσίας, στὴν ἀποστροφὴ τῆς ἰδέας τῆς μάζας καὶ στὴν προσήλωση στὴν ἀρ- χὴ τῆς ἀτομικῆς ἀκεραίωσης. ᾿Ακόμη ὁ Α.Α. ἀκράδαντα πιστεύει, ὅτι ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ κοινω- νία δὲν βασιζότανε στὴν πλαστὴ ἀρχὴ τῆς δῆθεν «ἰσότητας », ἀλλὰ στὴν ἀξία τοῦ καθενός’ καὶ ἀκόμη ξεκαθαρίζει τὴν ἀξία τῆς «άμεσης» δημοκρατίας, ἐν ἀντιθέσει μὲ τὴν σημερινὴ «ἔμμεση» κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία, ποὺ ὑπονομεύει καὶ βιάζει τὴν λαϊκὴ θέληση. Διαπιστώνει τὴν ἀρ- χὴ τῆς μὴ διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν, ὡς δημοκρατικὴ ἐγγύηση πρὸς ἀμερόληπτη ἄσκηση τῆς ἐ- κτελεστικῆς, νομοθετικῆς καὶ δικαστικῆς λειτουργίας, ἐπισημαίνει τὴν ἀποστροφὴ τῶν ἀρχαίων προγόνων µας πρὸς τὸ οἰκονομιστικὸ ἰδεῶδες καὶ ὑπογραμμίζει τὸν ἀσίγαστο ἔρωτά τους γιὰ τὸν ἐλεύθερο διαλογισμό, χωρὶς σκοπιμότητες. ΄Ο Απίοηγ Αηάτενθς. μέλος τῆς Βρεταννικῆς ᾿Ακαδημίας, εἶναι ὄχι μόνο διακεκριμένος με- λετητὴς τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς ἱστορίας, ἀλλὰ καὶ φιλέλλην, μὲ πλούσιο παρελθόν. Συγκεκριμέ- να ἔχει συμμετάσχει στὴν ᾿Ελληνικὴ ᾿Εθνικὴ ᾿Αντίσταση κατὰ τῶν Γερμανῶν καὶ κατὰ τὴν πε- ρίοδο 1967 - 74 ἀγωνίστηκε πρὸς ἀποκατάσταση τῆς δημοκρατίας στὴν Ἑλλάδα. Τὰ παραπάνω τὰ ἀναφέρω, γιατὶ αὐτὴ εἶναι ἡ μέθοδος ποὺ συστηματικὰ ἀκολουθεῖται ἀπὸ τοὺς «φίλους» μας τῆς ᾿Εσπερίας, προκειμένου νὰ μᾶς σφάξουν μὲ τὸ μπαμπάκι. Καὶ ἐξηγοῦμαι: Ὃ Δ.Α. μπορεῖ νὰ ἔγραψε ἕνα ὑποδειγματικὸ βιβλίο γιὰ τὴν ἑλληνικὴ ἀρχαιότητα, ὅμως δὲν παραλείπει μεθοδικὰ νὰ μᾶς πατάει στὸν κάλο, κάθε φορὰ ποὺ «πρέπει» νὰ ἀκολουθήσει τὶς αὐθαιρεσίες τῶν πλαστο- γράφων τῆς ἱστορίας μας. Στὴν περίπτωση τῆς προελεύσεως τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, αὐτὸς ποὺ σὰν συμβολαιογράφος κοσκινίζει κάθε του λέξη, ὁμολογεῖ, ὅτι εἶναι «ὑποχρεωμένος» νὰ δεχθεῖ, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα μὲ τὶς 340.000 λεξικογραφημένες λέξεις (κατὰ τὴν ᾿Ακαδημία ᾿Αθηνῶν) εἶναι ἰνδοευρωπαϊκή, γιατὶ περιέχει λέξεις ὅπως π.χ. Κόρινθος (καὶ μερικὲς ἑκατοντάδες ἴσως ἀ- κόμη), ποὺ λόγω θεματικῆς ρίζας συναντιῶνται καὶ σὲ ἄλλες ἰνδοευρωπαϊκὲς γλῶσσες, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι οὔτε ἡ φυλὴ τῶν ἰνδοευρωπαίων, οὔτε ὁ τόπος προελεύσεώς των ἔχουν διαπιστωθεῖ μέχρι σήμερα. Κι ἀκόμη, ὁ Σλῆμαν ἀπέδειξε μέν, ὅτι ἡ Ἰλιάδα τοῦ ΄᾿Οµήρου δὲν εἶναι παραμύθι, ἀλλὰ γιαυτοὺς καὶ γιαυτοὺς τοὺς (ἀσήμαντους) λόγους, «δὲν εἵμαστε σίγουροι. Ἤ, ναὶ μὲν οἱ διάλεκτοι τῆς ᾿Αττικῆς καὶ τῆς ᾿Ιωνίας εἶναι σχεδὸν ὅμοιες, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀποδεικνύει 10060 ὅτι ὑπῆρέε μετανάστευση ἀπὸ τὴν ᾿Αττικὴ στὴν Ἰωνία κλπ. Δηλαδή, μὲ ἄλλα λόγια, Ἕλληνες, πάρ- τε τὸ χαμπάρι, τὸ παγκόσμιο κατεστημένο τῆς ἱστορίας, ἀρχίζοντας μὲ τὴν [ΝΈΒ(Ο. σᾶς ἐπι- τρέπει νὰ ἔχετε συμβολαιογραφικῶς βεβαιωμένη ἱστορία, ἄντε τὸ πολὺ 3.000 χρόνων. Κι ἄς ἔχου- με ἴσως ἱστορία πενηνταπλάσιας διάρκειας. Καὶ κάτι ἄλλο ἐντελῶς χυρακτηριστικό. Δὲν ἐπιτρέπεται σὲ ἕνα περισπούδαστο μελέτημα