Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Πάρτε κόσμε! ἔΑχ, δρὲ παλιορρωμιού ἂν δὲν εἴχατε κι ἐμένα νὰ φροντί- ζω γιὰ τὰ οἰκονομικά σας προόλήµατα, τί θὰ εἴχατε ἀπογίνει! Θὰ λέγατε τὸ ψωμὶ ψωμάκι, τὸ σπίτι σπιτάκι, τὴν ἐπιχείρηση ἐπιχειρησούλα, τὶς ἐ διακοπὲς διακοποῦλες καὶ τὸ αὐτοκίνη το αὐτοκινητάκι. Μὴν ἀνησυχῆτε ὅμως, ἐγὼ εἶμαι ἐδῶ. Τὰ καλά μου ἱδρύματα εἶναι στὴ διάθεσή σας μὲ ἑλκυστικὰ πακέτα πιστώσεων, ἱκανὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὸν κατανα- λωτικὸ οἶστρο σας. Ἔχω τὴ λύση γιὰ κάθε σας ἀνάγκη: καὶ ὄχι μόνο ἀνάγκη, ἀλλὰ καὶ 6ίτσιο. Ψωνίστε ἀνεπιφύλακτα λοιπὸν μὲ τὶς κάρτες καὶ τὰ δάνεια, ποὺ ἐγὼ ἁπλόχε- ρα ἀπελευθερώνω στὴν ἀγορά. ᾿Ελᾶτε σὲ ἕνα ὁποιοδήποτε ὑποκάταστημα τράπεζας, δώστε μου τὰ στοιχεῖα σὰς καὶ ὑπογράψτε ἀπρόσκοπτα τὸ συμδόλαιο, ποὺ θὰ σᾶς σερ- δίρω, ἀφηφώντας τὰ «ψιλὰ γράμματα». Σᾶς μιλάω εἰλικρινά, μὲ τὸ ἕνα χέρι στὴν καρ- διά, (καὶ τὸ ἄλλο ἕτοιμο νὰ σᾶς πιάσῃ τόν... (θοῦ, Κύριε!). Μέσα σὲ διάστημα λίγων λεπτῶν μόνο θὰ αἰσθάνεσθε Κροῖσοι. Τότε πλέον θὰ εἶσθε ἕτοιμοι νὰ κάνετε τὴ φιγούρα σας μὲ τὸ γυαλιστερὸ: καὶ γκλαμουρᾶτο τροχοφόρο. σας, νὰ ἀποχτήσετε τὸ ἀγαπημέ- νο σας “Ίοπηε οἰπεπια”, ἄσχετα ἂν δὲν ἔχετε ποῦ νὰ τὸ δάλετε, νὰ πᾶτε λίγες μέρες μέ χοι τὶς Μαλδίδες, ποὺ δὲν γνωρίζετε οὔτε τὴ θέση τους στὸ χάρτη ἢ νὰ στεγαστῆτε στὸ σπίτι τῶν ὀνείρων σας ἢ ὅλα αὐτὰ µαζί. Βάλτε μου µόνο μιὰ ὑπογραφὴ κι ἐγὼ ἀμέσως θὰ ἀνοίξω τὶς πόρτες τῶν θησαυροφυλακίων µου καὶ θὰ σᾶς μοιράσω χρῆμα μὲ οὐρά. Μὴν ἀκοῦτε τὶς Κασσάνδρες, ποὺ μιλοῦν γιὰ ὑπερχρέωση τῶν νοικοκυριῶν καὶ ἐπα- πειλούµενη κατάρρευση τῆς οἰκονομίας. ᾿Εγὼ ἔχω τὸ μαχαίρι καὶ τὸ πεπόνι καὶ ὅ,τι λέω ἐγὼ θὰ γίνῃ. Οἱ καλοίμου τραπεζίτες ἀνὰ τὴν Ελλάδα καὶ τὸν κόσμο εἶναι οἱ κα- λύτεροί σας φίλοι, ποὺ σᾶς στηρίζουν σὲ κάθε δύσκολη στιγμὴ καὶ ἀποτελοῦν τὴν µο- νιμώτερη θεραπεία γιὰ τὴν τσέπη σας. Γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς δῆτε τὸν σεδασµίω- τατο μητροπολίτη καὶ ἀρχιτραπεξίτη µου, πῶς κυκλοφορεῖ μὲ κουστουµιά, ὅταν πάῃ γιὰ μπίζνες στὸ ἐξωτερικό. Μόνο ἡ πουράκλα τοῦ λείπει γιὰ νὰ εἶναι ἴδιος ὁ Ροκφέλ- λερ (κι αὐτός, μεταξύ µας, ἀπὸ νεωκόρος ξεκίνησε). "Οταν λοιπὸν τέτοιες προσωπι- κότητες ἐγγυῶνται, τί ἄλλο θέλετε; ᾿Εμπρὸς λοιπόν, ὑπογράψτε/ Πουλῆστε μου τὴν ἀνεξαρτησία σας" τὴν ἀγοράζω ὅσο ὅσο. Τί νὰ τὴν κάνετε, ὅταν θὰ ἔχετε τοῦ προπάτορά σας ᾿ Αόραὰμ τὰ ἀγαθά; "Αλλω- στε τὰ χρήματα ποὺ σᾶς δανείξω δικά σας εἶναι. Από σᾶς τὰ παίρνω ἐδῶ καὶ αἰῶνες καὶ θησαυρίζω, ἄσχετα ἂν δὲν τὸ ἔχετε ἀκόμα καταλάδει. Θὰ τὸ καταλάδετε ὅμως μὲ τὸν πλέον ὁραματικὸ τρόπο, ὅταν θα σᾶς ἔλθῃ ἡ «λυπητερή». Στὰ δέκα ποὺ σᾶς δά- νεισα, ἑκατὸ θὰ σᾶς ζητάω. Κι ἂν τυχὸν ἔχετε νὰ μοῦ δώσετε, πάει καλά. Αν ὅμως δὲν ἔχετε, θὰ θρῆτε τοὺς κλητῆρες µου στὴν πόρτα σας, γιὰ νὰ σᾶς ἁπαλλάξουν ἀπὸ τὸ διός. σας. Κι ὅσοι τυχὸν τὴ γλυτώσατε μὲ τὴν πρώτη, μὴν ἐπαναπαύεσθε! Θὰ τὰ ξαναποῦμε σίγουρα, ἀφοῦ τὸ ἀλάνθαστο σύστηµα μὲ τὶς παρατεταμένες οἰκονομικὲς κρίσεις, τὴν ἀνεργία, τὶς πληθωριστικὲς πιέσεις, τὰ ἐλλειμματικὰ ἰσοζύγια κ.λπ., κ.λπ. σὲ συνδυα- σμὸ μὲ τὴν γαργαλιστικὴ γιὰ τὴν τσέπη σας τακτική µου νὰ σᾶς ἐθίζω στὸν ἄκρατο καταναλωτισμό, πάλι σὲ μένα θὰ σᾶς ὁδηγήσουν. Ελπίζω μόνο νὰ μὴ φέρετε μαξί σας κανένα Σάρωθρον