ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
252ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2002
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Σύσσωμη η ρωμιοσύνη μετωπικά αρνητική στο μοντέλο "Σωκράτης" — ΚΟΥΒΑΛΑΚΗΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΣΥΣΣΩΜΗ ἢ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ
ΜΕΤΩΠΙΚΑ ΑΡΝΗΤΙΚΗ
ΣΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ «ΦΩΚΡΑΤΗΣ»
Μιὰ πολὺ «εὔγλωττη» καταγγελία
τοῦ Λυκούργου Καλλέργη στὸν «Δ»
ε Λυκοῦργος Καλλέργης ἀνήκει ἀναμφισθήτητα σ᾽ ἐκείνους
τοὺς Ἕλληνες, ποὺ σφράγισαν μὲ τὴν παρουσία τους τὸ
θέατρο καὶ τὸν Κινηματογράφο, δύο κυρίαρχες ὄψεις τῆς
νεοελληνικῆς τέχνης. Ὡς μεγάλος ἠθοποιός, σκηνοθέτης,
μεταφραστής, συγγραφέας καὶ διανοούμενος διακρίνεται γιὰ τὸ ἦθος
του, τὴν καθαρότητα τῆς σκέψης του, τὸν ἔντιμο καὶ ἄδολο λόγο του,
γνωρίσματα ποὺ συνθέτουν ἕναν ὡραῖο καὶ δημιουργικὸ ἄνθρωπο.
Μὲ τὸν Λυκοῦργο Καλλέργη εἴχαμε τὴν εὐκαιρία νὰ μιλήσουμε ἀπὸ
κοντά, φθάνοντας σὲ μία ἐκ δαθέων συνέντευξη. Στὸ προηγούμενο
τεῦχος δημοσιεύσαμε τὸ μέρος τῶν δηλώσεων τοῦ κ. ΛΚ. στὸ «Δ»,
ποὺ ἀφωροῦσε στὴ μυστηριώδη πρόταση δύο ἀγνώστων νὰ ὑποδυθῇ
ὁ μεγάλος ἠθοποιὸς τὸ ρόλο τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς «17 Νοέμόρη».
Στὴν ἄκρως ἐνδιαφέρουσα συνέντευξη ποὺ ἀκολουθεῖ, ὁ Λ.Κ. μᾶς μεταφέρει
τὰ αἰσθήματά του γιὰ τὴν πνευματικὴ κατάσταση τοῦ καιροῦ μας, τὶς ἀπόψεις
του γιὰ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδας, γιὰ τὶς ἀπογοητευτικὲς καὶ ἐνίο-
τε σκανδαλώδεις πρακτικὲς τοῦ ἑλλαδικοῦ κατεστημένου, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς ὑγιεῖς
δυνάμεις ποὺ διακρίνει στὸν ὁρίζοντα τοῦ μέλλοντος.
ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗ͂Σ ΣΥΝΕΝΤ
ΗΣ
ΣΥΝΤ:: Κύριε Καλλέργη, ἡ Ελλάδα τῆς νιότης σας, τοῦ 40 καὶ τοῦ ᾽50, πόσο
μοιάζει μὲ τὴ σηµερινή;
Λ.Κ: Ὁπωσδήποτε ἄλλαξε ἀρκετά. Απέκτησε ἄλλο ἐπίπεδο διαθίωσης, ἐπού-
λωσε πληγές. Ὅμως στὸν τοµέα τοῦ πνεύματος, ἀντὶ νὰ προχωρήσῃ. ὀπισθο-
δρόµησε. Περιεπλάκη τὸ πνεῦμα σὲ πράγματα ρηχά, ποὺ στεροῦνται ποιότητας.
ΣΥΝΊ.: Πῶς τὸ ἐξηγεῖτε αὐτό;
ΛΚ. Δὲν ὑπάρχει ἐπαρχῆς παιδεία, ὥστε οἱ Ἕλληνες νὰ μπορέσουν νὰ ἐπω-
Φεληθοῦν τῆς ἀνάπτυξης τῶν ἐπιστημῶν καὶ τῶν νέων ἀντιλήψεων καὶ ἔτσι πα-
ρέμειναν δεμένοι µέσα στὴν λαϊκή τους παράδοση. Ἔπειτα ὑπῆρχε πάντα ἕνα
ἔλλειμμα πολιτικῆς. Δὲν μπορέσαμε ἐδῶ καὶ 150 χρόνια νὰ συνεργαστοῦμε μεταξύ