Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Ὁδὸς ἀπωλείας Πῶς; Τί ἔκανε λέει; Ἀπὸ τὸ A´ Λύκειο Κερατσινίου ἦρθε ἡ φά- πα; Μὰ καλά, μὲ δουλεύετε; Αὐτοὺς ἐκεῖ οὔτε ὁ μεγαλοδύναμος Γιαχβὲ (εὐλόγησον, Κύριε) δὲν τοὺς βλέπει. Ἴσως γι’ αὐτὸ νὰ μοῦ τὴν ἔσκασαν. Κι ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά. Τὸ ἔχουν ξανακάνει ἄλλες δύο φορὲς καὶ τὸ παρέβλεψα μὲ βαρὺ πόνο τῆς μαύρης μου ψυχῆς. Ἄντε νὰ καταπιῶ τὶς «Προσεγγίσεις στὸν Πλάτωνα»· ἄντε νὰ σφιχτῶ νὰ κατεβάσω καὶ τὶς «Προ- σεγγίσεις στὸν Ἀριστοτέλη»...ἀλλὰ τώρα τὸ παραξήλωσαν τὰ παλιόπαιδα. Ἀκοῦς ἐκεῖ «Προ- σεγγίσεις στὸν Πλούταρχο». Ἔχουν βαλθῆ νὰ μὲ «στείλουν» ἀπὸ πνευματικὴ δυσπεψία. Τὸ πῆραν «σχοινὶ - κορδόνι» καὶ βγάζουν ἀβέρτα σχολιασμένους τοὺς «ἐκβλητοτέρους κοπρίων» Ἕλληνες, γιὰ νὰ μὲ φέρουν σὲ κακὸ χάλι. Πάλι καλὰ ποὺ κάνουν μόνο «προσεγγίσεις». Σκε- φθῆτε νὰ κάνανε καὶ «ἐμβαθύνσεις». Κολούμπρα θὰ πάθαινα... Ἤθελα νὰ ’ξερα, αὐτὸς ὁ λυκειάρχης τους ὁ Μητροπέτρος δὲν μπορεῖ νὰ τὰ βάλῃ ν’ ἀσχο- ληθοῦν μὲ τίποτα πιὸ ἐποικοδομητικό, θεάρεστο καὶ εὐάρεστο στὸ σύστημά μου. Δὲν γνωρί- ζει ὁ ἄφρων, ὅτι «τὰ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίαςθάνατος», ὅπως διετείνετο καὶ ὁ λατρευτός μου πράκτορας Παῦλος; Γιατί ὁδηγεῖ τὰ (δουλικὰ) τέκνα τοῦ Θεοῦ στὴν ὁδὸν τῆς ἀπωλείας, μα- κρυὰ ἀπὸ τὸν ὑπέροχο κόσμο ποὺ ἔχω ἑτοιμάσει γι’ αὐτά; Ἂ, θὰ στείλω σῆμα στὸ Ὑπουρ- γεῖο Παιδείας, νὰ τοῦ τὰ ψάλουν ἕνα χεράκι. Θέλεις «προσεγγίσεις», ἀγαπητέ μου; Κάνε ὅσες τραβάει ἡ ψυχή σου, ἀλλὰ ὄχι δὰ καὶ στοὺς τρισκατάρατους. Χάθηκαν δηλαδὴ ἡ «Πεντά- τευχος», οἱ Προφῆτες, οἱ Κριτές, οἱ Μακκαβαῖοι, ὁ Ἰωσήφ, ὁ Αὐνὰν καὶ τόσες ἄλλες ἔγκρι- τες βιβλικὲς προσωπικότητες; Δὲν σοῦ κάνουν μήπως ὁ M. Κωνσταντῖνος, ὁ M. Θεοδόσιος, ὁ Ἰουστινιανός, ὁ M. Ἀθανάσιος, ὁ Ἰ. Χρυσόστομος καὶ τόσοι ἄλλοι; Μὲ τοὺς ἀρχαίους βρῆκες ν’ ἀσχοληθῆς; Τώρα θὰ μοῦ πῇς βέβαια, τί νὰ γράψῃ κανεὶς γι’ αὐτούς. Ἔ, κάτι καλὸ θὰ βρῇ. Πιὸ ἔξυπνοι δηλαδὴ εἶναι οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ θεολόγοι, ποὺ τοὺς ἔχουν ὡς πνευμα- τικὲς προμετωπίδες; (Καὶ γι’ αὐτὸ πηγαίνετε κατὰ διαόλου ἐδῶ καὶ δύο χιλιετίες)... Αὐτὴ ἡ μεγαλομανία σας στὴν παρουσίαση τοῦ βιβλίου σας μοῦ τὴν ἔδωσε γιὰ τὰ καλὰ στὰ νεῦρα. Ἐπίτηδες μαζευτήκατε τὴν αἴθουσα τοῦ πολιτιστικοῦ κέντρου «Μελίνα Μερ- κούρη»,γιὰ νὰ μοῦ τὴ σπάσετε περισσότερο. Ἦταν καὶ πήχτρα ἀπὸ κόσμο, πανάθεμά σας! Ἐδῶ καλὰ - καλὰ δικό σας σχολεῖο δὲν ἔχετε καὶ τὰ συγγράμματα ποὺ ἐκδώσατε μέχρι σή- μερα, φιγουράρουν στὶς βιβλιοθῆκες τῶν πανεπιστημίων τοῦ Χάρβαρντ, τοῦ Μπέρκλεϋ, τοῦ MIT, τοῦ Λεμονόσωφ καὶ δὲν ξέρω κι ἐγὼ ποῦ ἀλλοῦ. Ὅσο γιὰ τοὺς ὁμιλητὲς τῆς ἐκδή- λωσης τί νὰ πῶ... Διέκρινα μεταξὺ ἄλλων καὶ κάποιους ἰδιαιτέρως ἀναξιοπαθοῦντες, ὅπως τὴν κ. Σουβαλτζῆ ποὺ κόντευα νὰ τὴν ξεχάσω. Εὐτυχῶς νὰ λές, ποὺ δὲν τόλμησε νὰ παρα- στῇ καὶ κανεὶς ἀπ’ τὸ ἐπίσημο κράτος. Πάλι καλά, ἂς εἶναι... Αὐτὸ δὰ μοῦ ἔλειπε. Νὰ τρέ- χουν κι οἱ ὑπαλληλίσκοι μου καὶ νὰ χειροκροτοῦν τὰ βδελυρὰ ἔργα σας. Ἐκεῖνο πάντως ποὺ μὲ συνεκλόνισε ἦταν ἡ μεταξὺ σοβαροῦ καὶ ἀστείου ἐπισήμανση τοῦ ἀπελθόντος δημάρχου, ὅτι «μὲ τὴ φόρα ποὺ πήρατε θὰ τιναχθῇ ἡ μπάνκα στὸν ἀέρα». Γιὰ δὲς ποιός μιλάει. Βρέ, δὲν πᾶτε νά γίνετε στάχτη καὶ μπούρμπερη κι ἐσεῖς κι ὁ Δῆμος σας ποὺ ἐνίσχυσε τὴν ἔκδο- ση τῶν πιτσιρίκων, ἀντὶ νὰ τοὺς φτιάξετε δημοτικὰ σφαιριστήρια, φλιμπεράκια καὶ «κου- λουχέρηδες», νὰ περνοῦν δημιουργικὰ τὸν καιρό τους... Κι ἐγὼ ἐπιτέλους τί σᾶς φταίω, νὰ τιναχτῶ στὸν ἀέρα ἀπό τό Σάρωθρον