Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Ἀσιατικὸς «Οὐμανισμὸς» Γιὰ δὲς θάμα κι ἀντίθαμα. Ἀκμάζουν πάλι οἱ Σαβονα- ρόλες! Ὁρίστε μας! Ὅλοι συνταγματολόγοι γίναμε ἐδῶ μέσα. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω γιὰ πολλοστὴ φορὰ ὅτι τὸΣύ- νταγμα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης εἶναι δική μου ἁρμοδιότητα. Δὲν περιμέ- νω οὔτε ἀπὸ σένα, Προκαθήμενε τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, οὔτε ἀπὸ τὸν ὑπὸ βιολογικὴν καὶ πνευματικὴν κατάρρευσιν Ποντίφηκα τῆς ἁγίας –ἐμένα μοῦ λές!– Ἕδρας νὰ μοῦ πῆτε τί θὰ κάνω. Λέτε νὰ μὴ γνωρίζω ὅτι ἡ ταυτότητα τῆς Εὐρώπης εἶναι Χριστιανική; Ἀφοῦ ἐγὼ τὴν ἔκανα ἔτσι. Πῶς ἀλλιῶς θὰ μποροῦσα νὰ μαντρώσω τόσους ἑτερόκλητους λαούς; Μήπως μὲ τὸν ἀρχαῖο Ἑλληνικὸ Λόγο; Μὴν ξεράσω! Ἐδῶ εἶδα κι ἔπαθα νὰ τὸν ξεκάνω. Ἄσε ποὺ τώρα κάποιοι ἐξυπνάκηδες θέλουν νὰ μοῦ μοστράρουν στὸ Εὐρωπαϊκὸ Σύ- νταγμα τὶς καταβολὲς τοῦ Πολιτισμοῦ τῆς Γηραιᾶς Ἠπείρου ἀπὸ τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. Προσπάθησα βέβαια νὰ ἀποσοβήσω τὸ κακό.Παράλληλα ζήτησα νὰ ἐξοβελισθοῦν κι ἀπὸ τὰ ἐπίσημα ἱστορικὰ κιτάπια οἱ τρισκατάρατοι καὶ νὰ μείνῃ μόνο ὁ ἅγιος Καρλομάγνος μου, οἱ Πᾶπες καὶ οἱ Χριστιανομπουρ- ζουάδες νὰ φιγουράρουν ὡς πρωταγωνιστὲς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἱστορίας. Τί ἄλλο νὰ ἔκανα; Πάντως, φίλοι μου κληρικοί, οἱ καιροὶ ἔχουν πλέον ἀλλάξει. Δὲν ἀντιλέγω ὅτι αὐτὸ ποὺ ἐγώ, ὡς γνωστόν, δημιούργησα κι ἐσεῖς πρεσβεύ- ετε, μοῦ φάνηκε μέχρι σήμερα πολὺ χρήσιμο. Τώρα τί νὰ χρησιμοποιήσω, τὸ Διαφωτισμό; Ἀπαπαπά! Αὐτὸς βρωμολογάει Ἑλλάδα. Μιὰ ἐναλλακτικὴ λύ- ση θεωρῶ βιώσιμη, ἀγαπητοί μου. Τὸν Οὐμανισμό, τὸν ἰδεολογικὸ μπαλλα- νταὶρ ποὺ ταιριάζει σὲ ὅλους καὶ σὲ ὅλα. Ἐδῶ βέβαια τὰ πράγματα εἶναι κομ- ματάκι δύσκολα. Γιὰ ποιὸν Οὐμανισμὸ νὰ μιλήσω; Τῶν δολοπλοκιῶν; τῶν θρησκευτικῶν σφαγῶν καὶ διωγμῶν ἢ τῶν πολέμων; Ἄχ, τίποτα δὲν εἶναι τέ- λειο. Ἀλλὰ δὲν βαριέσαι, ποιός θὰ κάτσῃ νὰ ἐμβαθύνῃ τώρα. Ἄλλωστε τὴν ἱστορία ἐγὼ τὴ γράφω. Κι ἅμα δῶ ὅτι δὲν πολυτραβάει σὰν ἰδεολόγημα, θὰ τὸ ρετουσάρω μὲ μιὰ πινελιά Γιαχβισμὸ νὰ «δέσῃ». Ἔτσι γυρίζουμε ξανὰ στὰ καθ’ ἡμᾶς, καλοί μου κληρικοὶ ὅλων τῶν ὁμολογιῶν καὶ λοιποὶ θεοκρᾶτες. Οὐμανιστικὰ φερόμενοι θὰ ἀποκτηνώσουμε τοὺς Εὐρωπαίους βυθίζοντάς τους στὴν ἀλογία, οὐμανιστικὰ πορευόμενοι θὰ κουβαλήσουμε ἀκόμα μερικὰ ἑκατομμύρια μετανᾶστες ἀπὸ Ἀσία καὶ Ἀφρική, γιὰ νὰ διαλύσουμε ἐθνολο- γικὲς βάσεις καὶ ἱστούς, οὐμανιστικὰ κινούμενοι θὰ σιγοντάρουμε τὴν ἀναρ- χία στὶς κοινωνίες καὶ οὐμανιστικὰ θὰ φέρουμε τὴν Εὐρωπαϊκὴ Παιδεία στὰ μέτρα μας, ἀπαγορεύοντας τὶς κλασικοῦρες ποὺ κάνουν λόγο γιὰ ἰδανικά, γιὰ ἀξίες, γιὰ λογική, γιὰ διάλογο, γιὰ δημοκρατία, ὡς ἀνατρεπτικὲς καὶ ἐπι- κίνδυνες γιὰ τὸ οὐμανιστικὸ γίγνεσθαι, ὅπως πάντα τὸ ἐννοοῦμε ἐμεῖς. Διό- τι ἐὰν ἐννοηθῇ ἀλλιῶς, τότε κάθε ἄλλο παρὰ οὐμανιστικὸ θὰ εἶναι τὸ ξύλο ποὺ θὰ φᾶμε ἀπὸ τὸ Σάρωθρον