ΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΘΕΝ ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ Τὸν τελευταῖο καιρὸ παρακολουθοῦμε τὴν ἐν ἐξελίξει προσπάθεια κάποιων κακῆς ποιότητος δημοσιογρά- φων τηλεοπτικῶν σταθμῶν γιὰ αὐθαίρετη, κακοήθη καὶ ἀνιστόρητη ταύτιση τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Θρη- σκείας –ἀλλὰ καὶ τῶν λοιπῶν ἀρχαίων θρησκειῶν, ποὺ ἀπο- καλοῦνται «παγανιστικές»–, μὲ τὴν χριστιανογενῆ αἵρεση τῶν ὀπαδῶν τοῦ ὑποτιθεμένου Σατανᾶ. Ἐπειδὴ ἡ ἐμφανῶς συντονισμένη ἐκδήλωση αὐτῶν τῶν συχνῶν- πυκνῶν πλέον πρακτικῶν ἀκυρώνει κάθε πιθανότητα ἀφελοῦς ἑρμη- νείας τῶν αἰτίων της μὲ βάση τὴν ἄγνοια, καὶ μὲ δεδομένη πλέον τὴν ἐξαλλοσύνη καὶ μισαλλοδοξία τῆς Ἐκκλησίας (βλ. σχετικὲς δηλώσεις τοῦ μητροπολίτη Ἠμαθίας τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2001), ποὺ ἀποδε- δειγμένα ἐλέγχει, καθοδηγεῖ καὶ χρησιμοποιεῖ ἕνα μεγάλο τμῆμα τῶν ὑποτιθεμένων «λειτουργῶν τῆς ἐνημερώσεως», γιὰ νὰ βλάψῃ μὲ κάθε μέσον τὸ ρεῦμα ἐπανελληνίσεως ποὺ παρατηρεῖται ἐδῶ καὶ 2 δεκαετίες στὴ χώρα μας, ἐκτιμοῦμε ὅτι ἡ ὅλη «ἐπιχείρηση» ἐντάσ- σεται σὲ εὐρύτερο σχέδιο, νὰ δημιουργηθῇ ὑστερικὴ καὶ παραλη- ρηματικὴ ἀντίδραση τῆς ἀπληροφόρητης μάζας ἐνάντια στὴν ἐπι- στροφὴ τοῦ Ἔθνους μας στὴν αὐθεντική του παράδοση. Δὲν ὑπάρχει ἡ παραμικρὴ δικαιολογία γιὰ αὐτὲς τὶς ἄθλιες πρα- κτικές. Ὤφειλαν νὰ γνωρίζουν ὅτι οἱ προχριστιανικὲς φυσικὲς καὶ πολυθεϊστικὲς θρησκεῖες τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς, αὐτὲς ποὺ οἱ Ἰουδαιο- χριστιανοὶ ἀπεκάλεσαν μετὰ τὴν βιαία ἐπικράτησή τους μὲ τὸν ὅρο «παγανιστικές», γιὰ νὰ τὶς μειώσουν ὡς τάχα ἀπευθυνόμενες σὲ ἀμόρφωτους χωρικοὺς (pagani), δὲν εἶχαν οὔτε κἂν ὑποψία τῆς ἰου- δαιοχριστιανικῆς παραισθήσεως τοῦ «ἀπολύτου Κακοῦ», πόσο μᾶλλον περὶ τοῦ ὑποτιθεμένου Σατανᾶ. Ὤφειλαν ἐπίσης νὰ γνωρί- ζουν ὅτι ὁ τελευταῖος ἀποτελεῖ ἕνα καθαρὰ χριστιανικὸ ἐφεύρημα, ἀφοῦ ὁ Χριστιανισμὸς ἦταν ἐκεῖνος ποὺ παρέλαβε ἀπὸ τὸν «πατέρα» τοῦ Ἰουδαϊκοῦ μονοθεϊσμοῦ τὴ λέξη «Σατάν»,ἡ ὁποία ἁπλῶς πε- ριέγραφε ἀορίστως τὸ «Κακό», καὶ τὴν ἀναβάθμισαν σὲ ὄνομα αὐθυ- πάρκτου τάχα προσώπου - θεότητος, ποὺ δῆθεν δέχεται ἐπικλήσεις καὶ ἐξουσιάζει μάλιστα τὸν κόσμο τῶν θνητῶν. Παλλαδᾶς Ἀλεξανδρινός