ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
35ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1984
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Ολίγα περί Διονυσοκολάκων και Ζαχαίων — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
Κυδαθηνσίων 29, Πλάκα, ᾿Αθήνα (105 58)
Τηλέφωνα: 3223951 ἢ 9823655.
᾿ Τὰ γραφεῖα τοῦ Περιοδικοῦ λειτουργοῦν
πρωϊνὲς ὧρες 9.30-13.30, καθημερινά.
Ἐκδότης -- Διευθυντής:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 1. ΛΑΜΠΡΟΥ
Αχιλλέως - Μουσῶν 51, Π. Φάληρο.
αν
Ὑπεύθυνοι Τυπογραφείου
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΠΑΜΠΑΗΣ --Π.ΜΠΑΡΜΠΗΣ
Γερανίου 24, ᾿Αθήνα.
Τιμὴ τεύχ. δρχ. 120 - Ἐτήσια συνδρομὴ
δρχ. 1.500 - Ὀργανισμῶν δρχ. 3.000 -
Φοιτητῶν δρχ. 500 - Ἐξωτερικοῦ δολ. 50
- Διαφημίσεις δὲν δημοσιεύονται.
Τὰ χειρόγραφα συνεργασιῶν δὲν ἐπιστρέφονται.
Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση ἄρθρων
τοῦ ΔΑΥΛΟΥ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ἀναφέ-
ρεται ρητὰ ἡ πηγή τους.
τος.
Ὅλες οἱ συνεργασίες, τὰ βιβλία καὶ
τὰ ταχυδρομικὰ ἤ τραπεζικὰ ἐμβά-
σµατα στὴ διεύθυνση: Δημ. Λάμπρου,
Μουσῶν 51 Π. Φάληρο, ᾿Αθήνα (175 62)
ΤΟΜΟΣ Γ΄ «45 " ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 94.
Ὀλιίγα περὶ
Διονυσιοκολάκων
καὶ Ζακχαίων
Αν ἑνατενίσουμε τὴν ἀλήθεια κατὰ
πρόσωπον, θὰ πρέπει να παραδεχθοῦμε ὅὃ-
τι ὁ ἰσχύων «τύπος» τοῦ σημερινοῦ δια-
νοούµενου σ᾽ ὅλο τὸν κόσµο, μολονότι εἷ-
ναι ἕνας, ἐμφανίζεται μὲ δύο πρόσωπα: Εἰ-
τε (α) πρόκειται γιὰ Ζακχαῖο, ποὺ ἀφοῦ
πόθησε ἐμμανῶς τὴν ἐξουσία χωρὶς νὰ
µπορέση νὰ τὴν ἀπολαύση γιὰ οἰοδήποτε
λόγο, ἀναρριχήθηκε, ἀπογοητευμένος ἐν-
τέλει ἀπὸ τὸν ἑαυτό του, πάνω στὴ συκο-
µορέα ἑνὸς ἑντύπου ἤ ἄλλου μέσου καὶ ἑ-
κεῖθεν, ἐκδικούμενος, λιθοβολεῖ μὲ ἅμε-
σες ἢ ἔμμεσες βολὲς τοὺς φορεῖς τῆς
δυνάμεως: εἴτε (β) ἐπαγγέλλεται ἐξ ἀρχῆς
τὸν «Διονυσιοκόλακα», ὡς παρατρεχάμε-
νος, «σύμβουλος», «τεχνοκράτης» καί,
τέλος πάντων, οἱασδήποτε μορφῆς νομι-
μόφρων ὑπηρετικὸς ἀκόλουθος τῶν ἰσχυ-
ρῶν, ταυτιζόμενος μαζύ τους καὶ παρέχον-
τας σ᾽ αὐτοὺς ἄχρηστες κατ᾽ οὐσίαν ἐκ-
δουλεύσεις διαφόρων εἰδῶν, γιὰ νὰ τρέφε-
ται μὲ τὰ περισσεύοντα ψίχουλα τοῦ παρα-
γοντισμοῦ καὶ τῆς δυνάμεως καὶ νὰ ἱκανο-
ποιῆ ἔτσι τὸν ἀγιάτρευτό του πόθο γιὰ τὰ
ἐξουσιαστικὰ «ἀγαθά». Τὸ φαινόμενο τοῦ
ἰδεοληπτικοῦ ἀντι - ἐξουσιαστικοῦ ἢ ἐξου-
σιομανοῦς διανοούμενου τῆς ἐποχῆς μας εἴ-
ναι μᾶλλον γενικό --- μὲ ἐλάχιστες, ἴσως, ἐ-
ξαιρέσεις ὡρισμένων «ἐκκέντρων» μονά-
δων, ποὺ πνευματικὰ δὲν συνδέονται ἤ συ-
ναρτῶνται μὲ τὶς πηγὲς ἰσχύος οὔτε ἀρνη-
τικὰ (ἀντιθετικά) οὔτε θετικὰ (ταυτιστικά).
Καὶ ταυτίζω τὸν ἀντιεξουσιαστικὸ μὲ
τὸν ἐξουσιαστικό, γιατὶ καὶ οἱ δυὸ ἀποτε-
λοῦν ἕνα πρᾶγμα διαφορετικὰ ἐκφραζόμε-
νο, ἀφοῦ τὸ σημεῖο ἀναφορᾶς καὶ τῶν δύο
εἶναι ἕνα, ἡ ἐξουσία. «Ἐναντία ταὐτά», εἷ-
πε ὁ Ἡράκλειτος' κι αὐτὸ δὲν θὰ πάψουµε
νὰ τὸ ἐπαναλαμβάνουμε µονότονα, γιατὶ
πρόκειται γιὰ ἕνα ἀπὸ τὰ 3-4 ὅλα - κι -ὅλα
κλειδιὰ τῆς σκέψεως ποὺ διαθέτουμε, μὲ
γενικὴ ἐφαρμογὴ γιὰ τὴν ἀσφαλῆ προσπέ-
λαση τῆς καθολικῆς ἀλήθειας σ᾽ ὅλους
τοὺς τομεῖς, ἀπὸ τὴν ὕλη καὶ τὸ σύμπαν
μέχρι τὸ πνεῦμα καὶ τὴν ἱστορία.